Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Człowiek, który śpi

Tłumaczenie: Anna Wasilewska
Seria: Seria Potencjalna
Wydawnictwo: Lokator
7,49 (416 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
52
9
79
8
87
7
93
6
54
5
25
4
14
3
9
2
2
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Un homme qui dort
data wydania
ISBN
9788363056087
liczba stron
110
język
polski
dodał
LOKATOR

Inne wydania

Człowiek, który śpi jest powieścią jednowątkową. Perec, „nawiązując do pewnego szczególnego okresu w życiu”, opowiada historię – swoją własną historię – człowieka, który przerywa studia, wycofuje się z życia, wybija na margines, dobrowolnie zajmuje pozycję outsidera. Zrywa istniejące więzi, unieważnia dotychczasowe parametry czasu i przestrzeni, własną egzystencję sprowadza do niezbędnego...

Człowiek, który śpi jest powieścią jednowątkową. Perec, „nawiązując do pewnego szczególnego okresu w życiu”, opowiada historię – swoją własną historię – człowieka, który przerywa studia, wycofuje się z życia, wybija na margines, dobrowolnie zajmuje pozycję outsidera. Zrywa istniejące więzi, unieważnia dotychczasowe parametry czasu i przestrzeni, własną egzystencję sprowadza do niezbędnego minimum, do kilku powtarzalnych gestów zapewniających przetrwanie. Popada w coraz większe zobojętnienie, doznaje uczucia całkowitego wyobcowania. Stopniowo pozbawia swoje istnienie jakiejkolwiek wagi. Życie wypełniają mu zajęcia bez znaczenia. Grywa samotnie w karty, stawia pasjanse, czyta „le Monde” linijka po linijce, godzinami wędruje po mieście, wchodzi do przypadkowych kin, „odwiedza muzea, bary, dworce, biblioteki publiczne”. Żyje w stanie zawieszenia. Wykonuje automatyczne czynności: myje się, goli, ubiera, śpi, je, pierze skarpetki. Powoli zatraca poczucie rzeczywistości. Daje unosić się życiu, dryfuje po jego powierzchni, wyzbyty poczucia hierarchii, oduczony jakichkolwiek upodobań. Wyzerowany. Egzystuje jak człowiek skazany na życie. Uczy się samotności, bierności, milczenia. Ulega iluzji, że można wymknąć się światu, „nie dając mu żadnego punktu zaczepienia”. Wreszcie, schwytany w pułapkę zwodniczego poczucia mocy, obezwładniony narastającą rozpaczą, powoli wydobywa się z odrętwienia, próbuje narzucić swej „chwiejnej egzystencji jarzmo nieugiętej dyscypliny”. Reguluje sobie życie jak zegarek, ustanawia codzienne rytuały, opracowuje rozkład zajęć, wytycza trasy wędrówek, nie zdaje się na przypadek. Już wie, że „obojętność jest bezużyteczna”, że nikt nie może ujść dyktatowi czasu ani historii. [...]

Anna Wasilewska „Autobiografia pod rygorem”
z posłowia do wydania drugiego.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Lokator, 2011

źródło okładki: http://www.lokatormedia.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 323
czytający | 2017-06-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 czerwca 2017

Zapomnij o nadziei. Wyrzuć z pamięci chęć do bycia wytrwałym w działaniu. Naucz się samotności. Szlifuj naukę zapominania. Trwaj w postanowieniu osiągnięcia idealnego nieistnienia. Patrz tak, aby nie patrzeć. Obserwuj tak, aby nie widzieć. Włócz się po zakamarkach swojej egzystencji, próbując zrozumieć atawistyczny pęd do utrzymania życia. Poznaj Georgesa Pereca. On to osiągnął na długo przedtem, niż zacząłeś się nad tym zastanawiać. Dopracował wszystko na ostatni guzik, wykazując upodobanie do sporządzania precyzyjnych inwentarzy ludzkich myśli. Gdyby nie skomplikowana matematyczna maszyneria, ukryta w jego ciągle eksperymentującej świadomości, to nigdy by nie ujrzała światła dziennego pustka pozbawiona oczekiwań i pragnień. Tak więc wyłącz swój krytyczny umysł i rozpocznij przygodę z "Człowiekiem, który śpi".

Obejrzałem portret człowieka upojonego życiem w zawieszeniu. Zobaczyłem przeźroczystą i niedostępną osobę, która myśli, że czas nie ma nad nią władzy. Zafascynowany literacką grą francuskiego pisarza, stanąłem z fascynacją przed obojętnością. Dzięki temu odkryłem pradawną głębię istnienia, najgłębsze pokłady świadomości swojej własnej jaźni. Zapalczywie wgryzałem się zmysłami w każdy element pokoju zamieszkanego przez bohatera Pereca. Robiłem to po to, aby zatrzymać czas na bezludnej wyspie psychiki, odciętej od jakichkolwiek potrzeb. Cieszyłem się widokiem zniekształconej przestrzeni, nieco otępiającej i z pewnością nie dodającej pogody ducha. Jednak kiedy czytałem tę książkę, to nie chodziło mi o moje dobre samopoczucie. Chciałem poznać prawdę o sobie samym. Studiując umysł literackiej postaci Pereca i wzbudzając metafizyczny niepokój, dociekałem do czego jestem zdolny.

Georges Perec świetnie przygotowuje czytelnika do odrzucenia chociaż części miliardów nakazów, stawiających sobie za cel utrzymanie nas w karbach modelowej egzystencji. Manifestuje wolność trwania i czekania. Kończy z dobrymi radami i pokazuje jak można odejść z gry, nie patrząc za siebie. Gdy odszyfrowywałem stany świadomości, zanurzone w cichej samotności "Człowieka, który śpi", to starałem się przeniknąć jego sekret, jakbym kiedykolwiek potrzebował to przeszczepić na swój osobisty grunt. Poczułem wtedy słabość do powieści, wykazującej zdolność do anihilacji wszystkich odczuwanych wrażeń. Traktowałem to jako fantastyczny eksperyment, mogący przybliżyć mnie do idealnego szczęścia.

Chciałbym Was przestrzec przed tą niebezpieczną zabawą ze swoją świadomością, jaką roztoczy przed Waszymi oczami wybitny członek grupy OuLiPo. Gdy już zostaniecie wciągnięci w strefę jego wpływów to uświadomicie sobie, że jesteście sami i dryfujecie w kierunku wielkiej tajemnicy, której odkrycia możecie przypadkiem dokonać. Tylko czy na pewno tego chcecie? Jeśli raz wypuścicie ze swego umysłu dociekliwego dżina, to być może będzie to początkiem chęci oderwania się od materialistycznej sfery życia. Nie wszyscy są na to gotowi i dlatego nie każdy powinien zapoznać się z arcydziełem napisanym przez Georgesa Pereca.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sekretnik Szeptuchy. Co każda Słowianka wiedzieć powinna

Czas płynie nieubłaganie. Kolejne dni, miesiące, lata… Dlaczego nie umilić sobie wykonywania codziennych obowiązków poprzez zapisywanie zajęć, które n...

zgłoś błąd zgłoś błąd