Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Włoskie szpilki

Włoskie szpilki

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Nisza
data wydania
ISBN
978-83-62795-09-3
liczba stron
144
słowa kluczowe
opowiadania
język
polski
typ
papier
dodała
czytankianki
7.25 (227 ocen i 27 opinii)

Opis książki

"Literacko doskonała proza Tulli to labirynt niewyczerpanych znaczeń." Marek Zaleski
"Odważna, wspaniała autorka." Martin Pollack
"Zdumiewające, piękne, mocne. Stawia pod znakiem zapytania konwencjonalne gatunki literackie.
William S. Merwin

 

źródło opisu: Wydawnictwo Nisza, 2011

źródło okładki: www.nisza-wydawnictwo.pl

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 156
Magdalena | 2012-03-31
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 20 marca 2012

Przytulić samą siebie
„Włoskie szpilki” to niezwykła książka o życiu w dwóch totalnie różnych światach, o trudnym dzieciństwie i dorastaniu, odrzuceniu, odtrąceniu, pułapkach
i tajemnicach ludzkiej pamięci i o tym, jak życie człowieka może być zdeterminowane przez przeszłość, nawet tę, która zdarzyła się przed jego erą.

Na tę krótką książkę składa się kilka opowiadań, niedługich, konkretnych, pięknie napisanych i najczęściej bardzo bolesnych. Autorka nie ukrywa, że są to
historie o niej samej i jej rodzinie, przynajmniej co do zasady, historie, których przelanie na papier musiało się łączyć z dużym bólem, choć mógł to być
jednocześnie całkiem dobry sposób na uporanie się z nim. Spotkanie ze sobą sprzed lat bywa bowiem bardzo oczyszczające i potrafi uwolnić od wielu trudnych
emocji, myślę, że prawdę tę potwierdzi każdy psycholog.

Zanim bohaterka przyszła na świat, wszystko zostało już właściwie ustalone i zdeterminowane. Urodziła się po niewłaściwej stronie żelaznej kurtyny, jako
có...

książek: 321
pulcinella | 2012-01-25
Na półkach: Przeczytane

Genialne! Naprawdę. Świadectwo czasów to w sumie niewielka zaleta tej książki. Ale skala uczuć, problem, kompozycja utworu i język! Niezwykłe. Poruszające(czarna chmura....brzmi banalnie, ale zobaczcie, jak wykorzystała ją Magdalena Tulli). To, co pisze autorka, jest uczciwe, a nie jest ekshibicjonistyczne. Niewiele lepszych rzeczy przeczytałam.

książek: 805
Black-Beauty | 2014-07-11
Przeczytana: grudzień 2013

„Włoskie szpilki” Magdaleny Tulli to książka autobiograficzna. Rzecz dzieje się w czasach powojennych, w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej oraz we Włoszech. To zbiór siedmiu opowiadań, powstałych pod wpływem przeżyć i doświadczeń autorki. W opowiadaniach „Włoskie szpilki” i „Kosmiczne sylaby” historia zostaje przedstawiona z perspektywy Magdaleny Tulli będącej małą dziewczynką, która urodziła się po niewłaściwej stronie żelaznej kurtyny. Córka Polki i Włocha. W Polsce była obiektem kpin i szyderstw za swoją wielokulturowość, odizolowana choćby z powodu dziwnego i nieodmieniającego się nazwiska czy posiadania zagranicznych ubrań . Od początku edukacji miała problemy z czytaniem i pisaniem, zawsze najgorsza, ledwo zdająca z klasy do klasy. Po szkole wałęsała się po mieście bez klucza do mieszkania. Bohaterka książki istnieje w dwóch światach. W okresie szkolnym w szarym, przygnębiającym PRL-u, zdana wyłącznie na siebie, a odskocznią od rzeczywistości stawało się...

książek: 232
FelisCatus | 2014-02-18
Przeczytana: 18 lutego 2014

Przypomina mi niedawno przeczytaną "Miłość dobrej kobiety" Munro. I tak jak tamta jest mało optymistyczna, pozostawia cierpki posmak i przypomina, że bliźni często są pozbawieni empatii, wymagający, a dobro i szczęście dziecka - tak jak w przypadku losu głównej bohaterki - nie zawsze jest przedmiotem starań rodziców. Przesłanie jest gorzkie: czy w chwili poznania prawdy o historii własnych rodziców dotyczącym czasów przed naszym przyjściem na świat, jesteśmy w stanie ich zrozumieć i przebaczyć krzywdy i błędy, które popełnili wychowując nas? Główna bohaterka opiekując się matką chorą na Alzheimera poznaje przypadkowo, sekret matki z młodości, który sprawia, że jej koszmarnie skomplikowane przez zaburzone relacje z matką życie, staje w punkcie zwrotnym. W książce nie pada pytanie o sens i potrzebę przebaczenia ale mnie książka pozostawiła właśnie z taką rozterką. Nieprawdopodobna historia... Przyznaję, że trochę mi zajęło zrozumienie przesłania książki, a wynika to z jej niebanalne...

książek: 236
Anna | 2014-04-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 kwietnia 2014

Piękna i bolesna książka uchyla drzwi do przeszłości, która nie minęła i o której nie da się zapomnieć. Skutki wojny nadal są odczuwalne. Nikt nie zaprowadza ludzi do komór gazowych, ale nie da się żyć z pokiereszowaną biografią. Milcząca matka też może być toksyczna. Nie potrafi kochać, zbyt wiele potworności widziała, zbyt wielu bliskich straciła, skamieniała z bólu, a dziecko nie było w stanie obudzić w niej miłości albo chociaż czułości. Ból matki został odziedziczony, jej rozpacz trwa w narratorce, jej strach dławi i nadal każe myśleć, jak sobie poradzi, gdy trzeba będzie uciekać. Dawne zbrodnie nadal zbierają swoje żniwo. Nie było ciepłego dzieciństwa, przyjaciół w szkole, dziecięcych sukcesów. Dziewczynka wszędzie czuła się gorsza, niepotrzebna i niechciana. Włoski ojciec niczego nie ułatwiał.
Ciekawe, czy ktoś robił badania na temat wojny w kolejnych pokoleniach po holokauście.
O niezwykle intymnych przeżyciach pisarka opowiada piękną polszczyzną z kunsztem i wrażliwością poe...

książek: 33
cafeteria | 2013-08-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 sierpnia 2013

To bardzo dobra książka. Zwarta, krótka, świetnie napisana, swoiście poetycka. Każde opowiadanie opiera się na oryginalnym zamyśle kompozycyjnym (na przykład powrotu do przeszłości i spotkaniu siebie samej z dzieciństwa czy upływie czasu w odwrotną stronę w chorobie Alzheimera), który często prowadzi do zaskakujących wniosków i dramatycznych puent (jak we wspomnianym opowiadaniu o karmieniu zupą siebie z przeszłości). Jednocześnie tę dopracowaną formę wypełnia mnóstwo mocnej i wieloznacznej treści: dotyczącej wojny przekazywanej we krwi z pokolenia na pokolenie, funkcjonowania w dwóch światach, z którego jeden ciąży na życiu jak fatum (lub wielka czarna chmura), krzywdzicieli, którzy sami są ofiarami, więc nie można ich wyłącznie obarczyć winą. Jedyne ziarenko grochu, które uwierało mnie w trakcie lektury, to nie dające się ukryć godziny spędzone na psychoterapii i przemielone na wszystkie strony doświadczenia dzieciństwa, ale to naprawdę mały minus, a do tego minus niejednokrotnie wzr...

książek: 454
ewidencja | 2013-07-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2013

Z "Włoskimi szpilkami" miałam problem tego samego typu co z "Traktatem o łuskaniu fasoli" Myśliwskiego. Być może ponownym błędem było sycenie się przychylnymi opiniami z tego miejsca, nie mówiąc o tych na wskroś pozytywnych, widniejących na tylnej okładce. Nastawiłam się na literacki cud, zamiast na spokojną weryfikację.
Polska w okresie orła bez korony, autobiograficzna opowieść autorki o polsko-włoskich korzeniach, które niegdyś nie kojarzyły się z interesującą wielokulturowością, a stały się powodem do kpin i szyderstwa. Mnóstwo napięcia w relacjach pomiędzy introwertyczną, pozbawioną matczynej miłości, małą Magdaleną a jej wyniosłą rodzicielką, wykładowczynią uniwersytecką, powoduje, że zbiór, pomimo opisów i ciepła narracji, przepełniony jest goryczą.
Atmosfera podszyta lękiem, fałszem szkolnictwa, szarością Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, agresją szerząca się w kręgach najmłodszych, którzy w przedszkolach podczas zabaw wykrzykiwali "do spalenia!". Chociaż Tulli garściami czer...

książek: 529
dem___olka | 2014-03-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 stycznia 2014

Magdalena Tulli nie podpisała paktu autobiograficznego P. Lejeune’a, a zbioru jej opowiadań – "Włoskie szpilki" – nie możemy nazwać książką autobiograficzną. Narratorka a zarazem główna bohaterka tego utworu przywodzi nam na myśl autorkę "Snów i kamieni" (dwusylabowe, egzotyczne nazwisko, nieszczęśliwe małżeństwo, rozdarta pomiędzy dwa państwa tożsamość narodowa), ale w literaturoznawstwie – niczym w sądownictwie – wszelkie wątpliwości przemawiają na korzyść oskarżonej.
O co oskarżam Magdalenę Tulli? Domniemany występek, jakiego się dopuściła, nie widnieje w żadnym kodeksie, a sankcjom – inaczej niż w prawie, podlega nie ten, kto się czynu dopuścił, ale ten, kto padł jego ofiarą. Podczas lektury "Włoskich szpilek" ponosi się czytelniczą karę: widzi się zbyt dużo (mimo że obcujemy z książką, nie filmem), słyszy za głośno (chociaż, jak to u Tulli, język jest raczej lapidarny), czuje się zbyt mocno (aczkolwiek to, co dotknąć może najbardziej, litościwie zasł...

książek: 448
Chain | 2012-10-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2012

Bolesna spowiedź z przeszłości zapisana, jakby trochę na przekór, bardzo lekkim piórem- takie odnoszę wrażenie po przeczytaniu "Włoskich szpilek". Sposób prowadzenia narracji i ujęcie tematu bardzo nietypowe-miałam poczucie, że jestem wbrew woli wciagnięta w cudzą, bardzo intymną opowieść.

Nie wszystko od razu do mnie trafiło- niektóre fragmenty skupiały się na czasach zupełnie dla mnie obcych, przy innych, traktujących o szkolnych doświadczeniach, łza kręciła mi się w oku i nietrudno mi było wejść w skórę tej małej dziewczynki- dla mnie również był to w jakimś sensie powrót do przeszłości.

książek: 573
ejrene | 2012-03-29
Na półkach: Przeczytane

Niby arcydzieło, mnie jednak nie porwało. Czytałam z nastawieniem na post-holokaustowe rozważania, otrzymałam jedynie porcję wspomnieć na temat matki autorki-bohaterki, za którymi kryje się sporo kompleksów i wyrzutów. Może po prostu książki Tulli nie są dla mnie.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • James Baldwin
    90. rocznica
    urodzin
    - Mówiąc, że jestem kobietą, mam na myśli to, że mogę wyjść za ciebie za mąż i żyć z tobą pięćdziesiąt lat, i przez cały czas mogę być dla ciebie obca, a ty nawet możesz tego nigdy nie widzieć. - A gdybym ja był obcy... wiedziałabyś o tym? - Dla kobiety - odparła - mężczyzna pozostanie chyba zawsze... pokaż więcej
  • Isabel Allende
    72. rocznica
    urodzin
    Szczęście polega na zdobywaniu tego, na co od dawna się czekało
  • Robert Holdstock
    66. rocznica
    urodzin
  • Stanisław Baliński
    116. rocznica
    urodzin
  • Jussi Adler-Olsen
    64. rocznica
    urodzin
    Bałagan nie był przecież tylko zjawiskiem zewnętrznym. Wewnątrz czuł się wyjątkowo dobrze zorganizowany.
  • Raymond Carver
    26. rocznica
    śmierci
    Chciałbym być taki jak wszyscy w naszej dzielnicy- być skromnym, normalnym, niewyróżniającym się niczym miernotą- wrócić na górę do sypialni, położyć się w łóżku i zasnąć.
    (Str 64).
  • William Seward Burroughs
    17. rocznica
    śmierci
    Życie to szkoła, w której każdy uczy się innej lekcji.
  • Leslie Esdaile Banks
    3. rocznica
    śmierci
  • Kazimierz Władysław Wójcicki
    135. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd