Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziedzictwo. Tom II

Tłumaczenie: Paulina Braiter
Cykl: Dziedzictwo (tom 4.2)
Wydawnictwo: Mag
7,24 (5074 ocen i 298 opinii) Zobacz oceny
10
652
9
574
8
964
7
1 277
6
921
5
375
4
156
3
90
2
39
1
26
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Inheritance
data wydania
ISBN
9788374802291
liczba stron
496
słowa kluczowe
Eragon, smoczyca, Saphira, magia, wojna
język
polski
dodała
Agata

Jeszcze niedawno Eragon Cieniobójca, Smoczy Jeździec, był zaledwie biednym wieśniakiem, a jego smoczyca Saphira jedynie błękitnym kamieniem w lesie. Teraz to od nich zależy los całej cywilizacji. Długie miesiące nauki i walki przyniosły zwycięstwa i nadzieję, ale też rozpacz i niepowetowane straty. A najważniejszą bitwę wciąż mają przed sobą: muszą zmierzyć się z Galbatorixem. Zanim do tego...

Jeszcze niedawno Eragon Cieniobójca, Smoczy Jeździec, był zaledwie biednym wieśniakiem, a jego smoczyca Saphira jedynie błękitnym kamieniem w lesie. Teraz to od nich zależy los całej cywilizacji. Długie miesiące nauki i walki przyniosły zwycięstwa i nadzieję, ale też rozpacz i niepowetowane straty.

A najważniejszą bitwę wciąż mają przed sobą: muszą zmierzyć się z Galbatorixem. Zanim do tego dojdzie, będą musieli stać się dość silni, by móc go pokonać, bo jeśli im się nie uda, nikt tego nie dokona. Drugiej szansy nie będzie.

Jeździec i jego smoczyca osiągnęli więcej, niż ktokolwiek śmiał marzyć. Jednakże, czy zdołają obalić złego króla i przywrócić Alagaësii pokój i sprawiedliwość? A jeśli tak, to za jaką cenę?

Oto z dawna oczekiwane, zaskakujące zakończenie światowego bestsellera, cyklu „Dziedzictwo”.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Mag, 2012

źródło okładki: www.mag.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 214
Reichan | 2012-10-29
Przeczytana: 28 października 2012

Koniec. Co miało ujrzeć światło dzienne ujrzało, co miało pozostać tajemnicą pozostało. Wiele zagadek nie zostało rozwiązanych, czy był to celowy zabieg autora czy brak pomysłów, tego zapewne nigdy się nie dowiemy. Pozostał jednak pewien niedosyt.

Wielka walka Eragon kontra Galbatorix była inna niż się spodziewałam i taka mi się podobała. Włączenie w tą walkę Murtagh'a i Ciernia było dobrym rozwiązaniem i pozwoliło wspomnianemu bohaterowi wybrać stronę, z którą trzymał od samego początku. Pokazać ogrom bólu i cierpienia przez jakie musiał przechodzić przymuszony do służby u wroga.

Murtagh i Nasuada, Eragon i Arya, tu się zawiodłam. Liczyłam na coś więcej, chociaż pocałunek, przynajmniej na pożegnanie, tak ze strony jednej pary jak i drugiej. Wydaje mi się, że autor nie dorósł do pewnych rzeczy albo nie ma pojęcia o stosunkach damsko-męskich lub, co jeszcze gorsze, purytańska Ameryka miała na niego tak ogromny wpływ, że za cel główny postawił sobie zachowanie czystości bohaterów.

Sama byłam zaskoczona jak szybko skończyłam ten tom zważywszy na bardzo ciężki tydzień. Jednak książka wciągnęła mnie tak bardzo, że niedosypiałam żeby tylko dowiedzieć się co będzie dalej. Za ogromy plus uważam, zarys tego co nasi bohaterowie będą robić po tym jak zabili Galbatorix'a. W wielu książkach mi tego brakowało, autorzy wielu książek zamykali takie informacje w ostatnim rozdziale o objętości kilku stron przy sprzyjających wiatrach do kilkunastu stron. Tu autor poszedł o wiele dalej a i tak brakło mi kilku informacji np.: o Murtagh'u.

Ogólnie, jak już raz powiedziałam, do twórczości Paolini'ego mam słabość i trudno się u mnie doszukiwać obiektywizmu. "Dziedzictwo" tom II pozostawił pewien niedosyt, ale niedokończone sprawy nadają temu cyklowi smaczku. Zdecydowanie książka wciąga, chociaż nie powala. Zakończenie serii, która była pisana tyle lat powinna mieć finisz z przytupem nawet jeżeli trzeba by czekać na nią jeszcze dłużej albo podzielić na jeszcze jeden tom.

Cała seria poruszyła moje serce a bohaterowie na stałe wryli się w moją pamięć i serce, zapewniając wiele godzin spędzonych w towarzystwie dobrej książki. Marzę o tym, aby Paolini wrócił do serii i opisał dalsze losy bohaterów może tym razem widziane oczami Murtagh'a(?).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wichrowe Wzgórza

Książka wymagała ode mnie dużego skupienia, gdyż zażyłości między bohaterami są skomplikowane, czasem musiałam na chwilę odłożyć lekturę i przemyśleć...

zgłoś błąd zgłoś błąd