Przeciw Panterom i Tygrysom. Wspomnienia czołgistów walczących w T-34

Wydawnictwo: Maszoperia Literacka
6,86 (21 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
3
7
9
6
7
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362129416
liczba stron
322
język
polski
dodał
CallStorm

Praca jest zapisem obszernych wywiadów przeprowadzonych przez autora z członkami załóg walczących w sowieckich czołgach T-34 przeciwko niemieckim najeźdźcom w latach 1941-1945. Pomimo niewyszukanego niekiedy języka, a może także dzięki niemu, książka poraża czytelnika brutalnością niektórych opisów frontowego życia… i frontowej śmierci. Wojna widziana bez upiększeń, to nie szlachetna walka...

Praca jest zapisem obszernych wywiadów przeprowadzonych przez autora z członkami załóg walczących w sowieckich czołgach T-34 przeciwko niemieckim najeźdźcom w latach 1941-1945. Pomimo niewyszukanego niekiedy języka, a może także dzięki niemu, książka poraża czytelnika brutalnością niektórych opisów frontowego życia… i frontowej śmierci. Wojna widziana bez upiększeń, to nie szlachetna walka czterech pancernych (i psa), których od harcerzy różni jedynie wiek metrykalny. Prawdziwi pancerni wspominają bez upiększeń ludzką krew na gąsienicach ich czołgów. I chyba największe zdumienie budzi fakt, że czynią to bez zmrużenia oka. Mocna rzecz.

"W ostatnich chwilach przed walką każdy pozostawał sam na sam ze swoimi myślami: “Jak ułoży się bój? Czy przeżyję?”. Niektórzy doznawali uczucia silnego głodu, zaczynali jeść, inni nerwowo palili. Byli i tacy, którzy przeczuwając swoją śmierć zamykali się w sobie, żegnali się z załogą. Dla kogoś walka układała się pomyślnie, a dla kogoś nie. Dobrze, jeśli pocisk trafił w przedział silnika – czołg stawał, załoga wyskoczyła. Jeśli pocisk przebijał pancerz wieży albo burty przedziału bojowego, to chmura odłamków pancerza najczęściej raniła któregoś z członków załogi, rozlane paliwo zapalało się i mogłeś polegać tylko na sobie samym, na swojej reakcji, sile, zręczności, ponieważ w zapasie pozostawały najwyżej dwie-trzy sekundy, póki ogień nie dobrał się do ciebie. Dowódca plutonu Aleksander Fadin zaznaczał: 'Generalnie chłopcy byli bojowi. Ci bierni zazwyczaj szybko ginęli. Żeby przeżyć należało być energicznym'. Czołgiści wyskakując z płonącego czołgu, odczołgiwali się do lejów po pociskach i natychmiast starali się wycofać się na tyły."

 

źródło opisu: Maszoperia Literacka, 2011

źródło okładki: google

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2
Bomber | 2016-03-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 marca 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Pozycja ciekawa, niewątpliwie godna polecenia każdemu fanowi II wojny światowej. Książka zawiera zbiór wspomnień kilku radzieckich asów pancernych z w/w okresu spisanych w formie wywiadu. Należy jednak mieć na uwadze, iż nierzadko te wspomnienia mogą odbiegać od prawdy. Niemal wszyscy czołgiści (poza jednym) starają się przedstawić siebie w białym świetle, pomijając najczarniejsze epizody wojny jak np. grabieże, egzekucje jeńców itp. Zdarza się również, że czołgiści opisują wydarzenia, które zaprzeczają wszelkiej logice, np. jeden z pancerniaków opowiada jak w trakcie "marszu przez Polskę" (tak określają kampanię wrześniową 1939) ich czołgi zostały zaatakowane przez polską kawalerię uzbrojoną w szable, gdyż polscy kawalerzyści sądzili, iż radzieckie czołgi są wykonane z tektury... Pomimo tych i innych kwiatków, warto poświęcić uwagę tej książce.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Największe kłamstwa naszej cywilizacji

Pani Beata znów mnie niczym nie zaskoczyła. W książce jest cała masa powtórzeń (z tej i innych książek), pisanie w kółko o tym samym, traktowanie ludz...

zgłoś błąd zgłoś błąd