Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dumanowski

Wydawnictwo: Lampa i Iskra Boża
7,21 (66 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
4
8
18
7
24
6
9
5
1
4
4
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788389603944
liczba stron
208
język
polski

„Dumanowski” to opowieść o fikcyjnym bohaterze narodowym, który żyje przez 123 lata rozbiorów. Jest sowizdrzałem i dandysem, weteranem i dziennikarzem, partyzantem i politykiem, pustelnikiem i mężem stanu. Losy ludzi, którzy spotkają go na swej drodze, potoczą się zupełnie inaczej, niż w znanej nam historii: Mickiewicz zostanie biskupem, Słowacki bankierem a Czartoryski księciem Krakowa....

„Dumanowski” to opowieść o fikcyjnym bohaterze narodowym, który żyje przez 123 lata rozbiorów. Jest sowizdrzałem i dandysem, weteranem i dziennikarzem, partyzantem i politykiem, pustelnikiem i mężem stanu. Losy ludzi, którzy spotkają go na swej drodze, potoczą się zupełnie inaczej, niż w znanej nam historii: Mickiewicz zostanie biskupem, Słowacki bankierem a Czartoryski księciem Krakowa. Józafat Dumanowski stanie się bohaterem mitu, a liczni biografowie nigdy nie ustalą ostatecznej wersji jego życiorysu.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Lampa i Iskra Boża

źródło okładki: http://lampa.art.pl/sklep/index.php?p206,wit-szostak-dumanowski

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2012-01-19
Przeczytana: 13 stycznia 2012

Krakowska „złota legenda”

Mity potrzebne są narodom do sakralizacji początków wspólnoty (mit założycielski – np. o złym królu Popielu, którego myszy zjadły i dobrym Piaście kołodzieju, protoplaście pierwszej polskiej dynastii królewskiej) albo do wykazania moralnej wyższości wobec swych gnębicieli (mit kompensacyjny – np. o śmierci księcia Józefa Poniatowskiego w nurtach Elstery). Dzisiaj, kiedy jesteśmy naocznymi świadkami ścierania się dwóch nurtów mitotwórczych dotyczących początków i kształtu państwa polskiego po upadku komuny, Wit Szostak wydał powieść o micie narodowym.

Okazuje się, że jest on tajemnicą. Jego narodzinami i kształtem kieruje przypadek oraz oczekiwania i pragnienia wspólnoty, której emanację stanowi. Kim bowiem jest tytułowy Józafat Dumanowski? Otóż nie wiemy o nim absolutnie nic pewnego; autor dobitnie to podkreśla na początku i na końcu powieści. Sprzeczne enuncjacje i spory biografów bohatera też dają temu wyraz. Nie wiemy nawet, czy był on jedną, integralną osobą, czy na jego postać złożyły się fakty z biografii wielu ludzi. A skoro pozostaje on zagadką, nie jesteśmy w stanie dociec, jakie czynniki spowodowały jego mityzację. Zwłaszcza, że zaprezentowany na kartach powieści – hipotetyczny, przypominam – życiorys Dumanowskiego zupełnie nie uprawnia go ani do bycia symbolem i legendą, ani nawet do piastowania państwowych urzędów i godności.

„Dumanowski” jest stylizowany na apokryf. Nawiązania do Biblii – parafrazy i stylizacje – a także np. do biografii Jana Pawła II, upodabniają książkę do średniowiecznych hagiografii. Tytułowa postać staje się w ten sposób nie tylko bohaterem narodowym, ale także dołącza do panteonu polskich – a w każdym razie krakowskich – świętych.

Powieść Szostaka jest też historią alternatywną. Kroniki Księstwa, a potem Republiki Krakowskiej – tworu istniejącego równolegle do napoleońskiego Królestwa Polskiego – dają asumpt do przedstawienia wariantu naszych dziejów, który jeszcze silniej uzasadnia zaściankowość i peryferyjność naszej kultury. Krakowski genius loci nawet naszym wieszczom narodowym odbiera miejsce w historii literatury, a rozwijając ich inne, mniej znane talenty, czyni z nich co najwyżej lokalnych, prowincjonalnych notabli.

Realizm magiczny charakteryzuje twórczość Szostaka od początku, a najpełniejszy wyraz uzyskał w jego arcydzielnych „Chochołach”, które uczyniły dla Krakowa więcej niż niejedna kampania reklamowa. Tutaj odnajdziemy podobne tony, proces umagiczniania grodu Kraka trwa („Zaczarowana dorożka, zaczarowany dorożkarz, zaczarowany koń...”).

Dodatkowy smaczek to literackie aluzje. Imię ich legion, ale dobrane są nieprzypadkowo. Wspomnę tu o dwóch z nich. W swych ponapoleońskich peregrynacjach po Europie Dumanowski staje się pierwowzorem postaci Jacka Soplicy w poemacie, którego w świecie powieści Mickiewicz jednak nie napisał. Z kolei w okresie poprzedzającym wieloletnie wygnanie z Krakowa Dumanowski jest gospodarzem wesela, które jednak nie staje się za sprawą Wyspiańskiego tematem dramatu sprawy narodowej. Niemoc twórcza jest jednym z najistotniejszych wątków powieści, a swe znakomite podsumowanie znajduje we fragmencie o wykładzie na temat fenomenu krakowskich poetów niepiszących (http://lubimyczytac.pl/cytat/21950). Humor to zresztą kolejna wartość książki; wszyscy wrażliwi na ciepłą, niezłośliwą ironię będą mieli używanie.

No i język. Jak ta książka jest napisana! Rytm, brzmienie tej prozy, jej melodia i zestroje harmoniczne aż proszą się o głośne czytanie. Myślę, że w formie audiobooka powieść Szostaka mogłaby stać się hitem (oczywiście pod warunkiem, że czytałby ją ktoś taki, jak Krzysztof Gosztyła, który aktualnie na antenie radiowej Dwójki kongenialnie interpretuje „Sagę rodu Forsyte’ów”).

Na koniec ogromny minus dla wydawcy. Stan korekty jest po prostu skandaliczny. Nie wiem, czy osoba za nią odpowiedzialna nie powinna oddać honorarium. Oficyna tak już rozpoznawalna na rynku wydawniczym, jak Lampa i Iskra Boża, powinna bardziej dbać o swój wizerunek. Ale, niestety, takie podejście do obowiązków edytorskich staje się powoli normą. Dla czytelnika to prawdziwy koszmar, bo każdą lekturę, nawet tę najlepszą, potrafi zamienić w drogę przez mękę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Labirynt duchów

Warto bylo czekac tyle lat, aby przeczytac ostatni tom Cmentarza Zapomnianych Ksiazek. Dla mnie arcydzielo.

zgłoś błąd zgłoś błąd