Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Alraune

Tłumaczenie: Jadwiga Przybyszewska
Wydawnictwo: Agharta
7 (10 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
3
7
3
6
2
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788364525001
liczba stron
234
kategoria
horror
język
polski
dodała
Miss_Melancholy

Hanns Heinz Ewers (1871 – 1943) — kon­tro­wer­syjny i nie­zwy­kle poczytny przed wojną nie­miecki pisarz. Autor powie­ści, opo­wia­dań, repor­taży podróż­ni­czych. Zasły­nął jako kon­ty­nu­ator tra­dy­cji lite­rac­kich E.A. Poe i jeden z pre­kur­so­rów współ­cze­snego hor­roru. Do jego wpływu przy­zna­wał się H.P. Love­craft, a w Pol­sce Sta­ni­sław Przy­by­szew­ski, jego przy­ja­ciel,...

Hanns Heinz Ewers (1871 – 1943) — kon­tro­wer­syjny i nie­zwy­kle poczytny przed wojną nie­miecki pisarz. Autor powie­ści, opo­wia­dań, repor­taży podróż­ni­czych. Zasły­nął jako kon­ty­nu­ator tra­dy­cji lite­rac­kich E.A. Poe i jeden z pre­kur­so­rów współ­cze­snego hor­roru. Do jego wpływu przy­zna­wał się H.P. Love­craft, a w Pol­sce Sta­ni­sław Przy­by­szew­ski, jego przy­ja­ciel, popu­la­ry­za­tor i tłumacz.

Mimo iż dzieło zali­czone zostało do gatunku prozy nie­sa­mo­wi­tej, owa nie­sa­mo­wi­tość, co pod­kre­ślał sam pisarz, daje się zawsze wytłu­ma­czyć w spo­sób natu­ralny. Fascy­no­wała go mroczna strona ludz­kiej psy­che i roz­ma­ite pato­lo­gie z niej pły­nące. Stąd w jego twór­czo­ści poja­wiają się tematy i obrazy bar­dzo śmiałe jak na swoje czasy. Per­wer­syjna sek­su­al­ność, prze­moc i sza­leń­stwo odma­lo­wane są chłod­nym okiem nie­tz­sche­ań­skiego amo­ra­li­sty, a pre­zen­to­wane histo­rie są pre­tek­stem do uka­za­nia ludz­kiego zwie­rzę­cia ukry­tego pod maską spo­łecz­nych konwenansów.

Nazwi­sko Ewersa okryte jest nie­sławą w związku z jego zaan­ga­żo­wa­niem w naro­dowy socja­lizm. Na zle­ce­nie samego Führera napi­sał nawet hagio­gra­fię SA-manna Hor­sta Wessela zaty­tu­ło­waną Einer von vie­len. Mimo to, na sku­tek kon­flik­tów par­tyj­nych, jego twór­czość została w 1934 r. zaka­zana. Pisarz umarł w nędzy, a jego flirt z NSDAP pło­żył się cie­niem na powo­jen­nej recep­cji jego twórczości.

Pre­zen­to­wana powieść jest pierw­szym pol­skim współ­cze­snym wydaniem.

Alraune jest naj­słyn­niej­szą pozy­cją w dorobku Ewersa. Wraz z Uczniem czar­no­księ­skim i Wam­pi­rem układa się w cykl połą­czony osobą Franka Brauna, sta­no­wią­cego porte-parole samego autora.

Powieść prze­twa­rza temat sztucz­nego czło­wieka znany z histo­rii o mon­strum Fran­ken­ste­ina, dodat­kowo jed­nak za tło filo­zo­ficzne służy modna wów­czas euge­nika. Tytu­łowa Alraune to kobieta powstała w wyniku eks­pe­ry­mentu sztucz­nego zapłod­nie­nia pro­sty­tutki nasie­niem ska­za­nego mor­dercy. Alraune brak jakie­go­kol­wiek krę­go­słupa moral­nego, w związku z czym dopusz­cza się ohyd­nych czy­nów, by na koniec szu­kać zemsty na swoim twórcy.

 

źródło opisu: http://agharta.es24.pl/opis/4725777/hanns-heinz-ew...(?)

źródło okładki: http://www.hplovecraft.pl/wp-content/uploads/2014/02/okladka-ewers.jpg

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 391
Galfryd | 2017-06-25
Przeczytana: 23 czerwca 2017

Pozycja bardzo długo w Polsce niedostępna - nie dość, że Ewers wplątał się w niemiecki nazizm, to jeszcze rzeczona "Alrauna" była podobno ulubioną książką Adolfa Hitlera...Na szczęście lata mijają, rany się leczą, aż w końcu Wydawnictwo Agharta wydało "Alraunę.

W Niemczech istnieje legenda o Alraunie. Alrauna to korzeń mandragory - niegdyś wierzono, że rósł on pod szubienicami, gdzie nasienie konających na sznurze przestępców łączyło się z Matką Ziemią, by powstała mandragora. Ta, wykopana nocą, przynosiła posiadaczowi na początku ogromne szczęście i powodzenie w życiu, na koniec jednak ściągała na niego zgubę.
Zainspirowany tą legendą przez swego siostrzeńca tajny radca ten Brinken postanawia stworzyć realny odpowiednik Alrauny. Drogą do tego ma być zapłodnienie in vitro - pobiera on próbkę nasienia seryjnego mordery seksualnego w chwilę przed kjego straceniem i zapładnia nim porwaną przez siebie prostytutkę. Ta wprawdzie umiera w połogu, ale dziecko przychodzi na świat zdrowe. Dalej wychowywane będzie jako córka radcy. Na imię otrzymuje, oczywiście, Alraune.
Alraune od swych narodzin przynosi ojcu niesłychane szczęście w interesach. Powodzeniem kończą się najbardziej ryzykowne operacje finansowe, wszelkie szwindle, przestępstwa. Wokół dziecka jednak, w klimacie przypominającym trochę filmową serię "Omen" rośnie atmosfera zła. Zaczyna się już w szkołach, w których Alraune spędza dzieciństwo.
Potęga niepojętego, nadprzyrodzonego zła narasta po powrocie Alraune do domu. Dziewczyna jest absolutnym uosobieniem femme fatale - wszyscy kochają się w niej do szaleństwa, wszystkich spotyka upadek i tragiczny koniec. Jej szofer ginie w wypadku samochodowym przez nią sprowokowanym, znajomy prawnik zabija w, jej intrygami wywołanym, pojedynku, swego najlepszego przyjaciela. Wyciągnięty przez nią na mróz umiera z przeziębienia towarzysz dzieciństwa. W końcu całkowita ruina i upadek dotykają również pożadającego jej coraz siloniej przybranego ojca.
W tym momencie do posiadłości Alraune przybywa siostrzeniec - między nim a Alraune wybucha płomienna, destrucyjna dla obojga miłość, Klątwa Alrauny krąży nad domem ten Brinkenów, prowadząc do tragicznego finału.

"Alrauna" to powieść niezwykła - to literatura z najwyższej półki, z reguły nie szufladkowana nawet jako powieść grozy. Porywa swym mrocznym przesłaniem, zmusza do myślenia nad źródłem zła tkwiącego w człowieku, pozostanie na pewno na długie miesiące, a może i lata, w pamięci.
Na pewno jest to pozycja wymagająca od czytelnika - pisana była sto lat temu, bardzo ciężką frazą, przekładana na polski długo przed wojną, również w zupełnie niedzisiejszym stylu. Przez karty powieści zatem raczej się mozolnie brnie, niż pomyka. Na dokładkę (tu upomnienie!) Agharta karygodnie zaniedbała korektę. Nie jestem szczególarzem, ale ilość literówek, i to nie błahych, a rzeczywiśice utrudniających lekturę, jest porażająca.
Nadto Ewers balansuje stylem pisarskim - pierwsza część - narodziny Alrauny, to w zasadzie cięta satyra na niemieckie mieszczaństwo, humoreska pełna kpiny i złosliwości. Druga część - najlepsza, to Alrauna w swym złowrogim działaniu, najbliższa jest literaturze grozy (przypomina też nieco założeniem rewelacyjne opowiadanie Ewersa pt "Dama Tyfusowa"). Trzecia część z kolei - Fatalne Zauroczenie, przypomina momentami egzaltowaną prozę poetycką.

Cały jednak mozół włoziny w lekturę ma sens - "Alrauna" to wspaniała przygoda literacka, warta zdecydowanie poznania. Dla odważnych, nie stroniących od mocnych wyzwań, (tak fabularnych jak i formalnych) czytelników

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dwór skrzydeł i zguby

Pierwsza część serii jest przeurocza i ujmująca niczym dobra bajka na dobranoc, czytało się ją szybko i przyjemnie. Druga część porywa niczym tajfun,...

zgłoś błąd zgłoś błąd