Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Paryski spadek

Cykl: Paryska pokojówka (tom 2)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,83 (147 ocen i 26 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
11
8
21
7
50
6
38
5
12
4
5
3
3
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376489896
liczba stron
432
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Dalsze losy bohaterek „Paryskiej pokojówki”. Przełom lat 70. i 80. Cztery lata po powrocie do Polski z pamiętnych wakacji w mieście marzeń, Agnieszka i Ewa mają szansę powtórzyć swoje przygody. Dziewczęta dowiadują się o niespodziewanym spadku – maleńkiej mansardzie na ostatnim piętrze starej kamienicy, którą zapisał im kloszard zwany Napoleonem. Muszą załatwić masę formalności urzędowych...

Dalsze losy bohaterek „Paryskiej pokojówki”.

Przełom lat 70. i 80. Cztery lata po powrocie do Polski z pamiętnych wakacji w mieście marzeń, Agnieszka i Ewa mają szansę powtórzyć swoje przygody. Dziewczęta dowiadują się o niespodziewanym spadku – maleńkiej mansardzie na ostatnim piętrze starej kamienicy, którą zapisał im kloszard zwany Napoleonem. Muszą załatwić masę formalności urzędowych związanych z tym darem. W Polsce nadal trwa komuna, a wyjazd za żelazną kurtynę z ogromną pieczęcią policji francuskiej w paszporcie jest wielce ryzykowny. Mimo to Agnieszka odważnie wyrusza na Zachód, licząc, że i tym razem szczęście jej nie opuści. Ewka od trzech lat przebywa w Stanach, ale zamierza do przyjaciółki dołączyć, by wesprzeć ją w walce z francuską niemocą urzędniczą. Dziewczyny jak zawsze mogą liczyć na niezawodną pomoc ich wypróbowanego na dobre i złe, przyjaciela Mariana, artysty z Montmartre`u. Jednak pozornie prosta do załatwienia sprawa przeradza się w wielką zagadkę, krok po kroku Agnieszka odkrywa całkiem nowe fakty związane z tym tajemniczym spadkiem...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2011

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Paryski_spadek-p-30940-1-30-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 601
Littleveronica | 2012-03-30
Przeczytana: 29 marca 2012

Paryż jest legendarny. Nazywany miastem miłości, jest miejscem, do którego z największą chęcią udają się zakochani. Poza tym, to jeden z największych ośrodków mody oraz wyjątkowa kolebka sztuki. Właściwie każdy człowiek wie, z czego słynie stolica Francji. Pomyślałoby się, iż wobec tego nie tak trudno jest napisać pasjonującą powieść, której akcja rozgrywa się właśnie w Paryżu - różnorodnym, artystycznym, wyjątkowym w wielu dziedzinach: kuchni, modzie... Pani Grocholska okazała jednak niezwykły talent do zaprzepaszczenia świetnej okazji na napisanie dobrej, klimatycznej książki.
Historyjka przedstawiona w "Paryskim spadku" jest kontynuacją "Paryskiej pokojówki". To dalszy ciąg przygód Agnieszki, młodej absolwentki wydziału sztuk pięknych uniwersytetu w Poznaniu, która żyje w komunistycznej Polsce, lecz całym swoim sercem kocha Paryż. Właściwie wszystko, co wiąże się z tym miastem, jest dla niej obiektem kultu. Tak też, na co drugiej stronie książki czytamy o czymś "paryskim". Paryskie jest powietrze, paryski jest humor, dzień, wieczór, ranek, noc, dowcip, bulwar, paryskie jest jedzenie, wino, mieszkanie... Jednym słowem: PARYŻOMANIA. W pewnym momencie czytania stało się to tak irytujące, że nie mogłam znieść kolejnego "paryskiego" epitetu. Rozumiem fascynację, ale fanatyzm nie jest zdrowy.
W każdym razie, głównym wątkiem powieści jest poszukiwanie prawdziwej przyczyny śmierci Napoleona, "paryskiego kloszarda", "paryskiego przyjaciela", który zostawił Agnieszce i Ewie w spadku swoje mieszkanie (pamiętajcie, że paryskie!). Powszechnie uważa się, że Napoleon popełnił samobójstwo, rzucając się do Sekwany, jednak wkrótce staje się jasne, iż ktoś musiał pomóc mężczyźnie w pożegnaniu z tym światem. Dlatego Agnieszka wciela się w rolę detektywa - amatora i próbuje własnymi siłami rozwikłać tę sprawę. Bardzo amatorsko.
Większość wydarzeń w "Paryskim spadku" wydawała mi się bardzo naciągana, całość napisana jakby naiwnie, w ugrzeczniony sposób. Choć główna bohaterka jest kreowana na młodą dziewczynę z pazurem, w rzeczywistości jest papierowa, sztuczna, nieprzekonywująca. Czarne charaktery nie przerażają, a nawet artyści nie malują się w oczach czytelnika jako intrygujące, indywidualne postacie.
Co się tyczy rzeczy irytujących, muszę wymienić jeszcze jedną. Strasznie denerwowało mnie mówienie o van Goghu per "Vincent". Tak jakby główna bohaterka, Agnieszka, była z malarzem na "ty" i opowiadałaby o nim jako o zaufanym koledze od kieliszka.
Właściwie nie była to książka, którą czytałam jak za karę. Przystępny język sprawił, iż szybko przewracałam kartki i nie czułam się szczególnie znudzona. Koniec końców jednak, "Paryski spadek" to po prostu zwyczajne czytadło, które może być "zapchaj dziurą" na nudny wieczór. Nie powinniśmy się jednak spodziewać po dziele pani Grochowskiej niczego więcej. O, może poza akcją "PRO SOLIDARNOŚĆ" i sztucznym zachwalaniem Lecha Wałęsy. Co kto lubi...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bezrobotny Lucyfer i inne opowieści

zastanawiam się, co napisać. Mosiężny piecyk to generalnie bełkot, bądź na granicy bełkotu. pisany w gorączce, w majakach zlepek słów. nawet ciekawych...

zgłoś błąd zgłoś błąd