Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jane Eyre

Tłumaczenie: Teresa Świderska
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,75 (5827 ocen i 479 opinii) Zobacz oceny
10
831
9
1 105
8
1 307
7
1 610
6
528
5
321
4
55
3
57
2
5
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Jane Eyre
data wydania
ISBN
9788376489421
liczba stron
568
słowa kluczowe
guwernantka, namietność, sierota,
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Jane Eyre jest ubogą sierotą. Po śmierci rodziców została oddana na wychowanie do żony swego wuja – Sary Reed, która, podobnie jak jej dzieci, poniża ją przy każdej nadarzającej się okazji. Wkrótce Jane wyjeżdża do Zakładu Lowood, gdzie kończy szkołę i znajduje pierwszą pracę. Dzięki temu doświadczeniu, dziewczyna chce spróbować szczęścia w roli guwernantki i otrzymuje posadę u pana Edwarda...

Jane Eyre jest ubogą sierotą. Po śmierci rodziców została oddana na wychowanie do żony swego wuja – Sary Reed, która, podobnie jak jej dzieci, poniża ją przy każdej nadarzającej się okazji. Wkrótce Jane wyjeżdża do Zakładu Lowood, gdzie kończy szkołę i znajduje pierwszą pracę. Dzięki temu doświadczeniu, dziewczyna chce spróbować szczęścia w roli guwernantki i otrzymuje posadę u pana Edwarda Fairfaxa Rochestera, którego córeczkę ma uczyć. Między Jane i jej pracodawcą z wolna rodzi się uczucie, którego rozwój komplikuje niejasna przeszłość Edwarda. Czy Jane uda się pokonać przeszkody i zaznać prawdziwej miłości?

 

źródło opisu: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2011

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Jane_Eyre-p-30895-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (15931)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 615
Aria | 2010-08-12
Przeczytana: 04 stycznia 2010

Myszkowałam pewnego wieczoru tuż przed sylwestrem u mamy w biblioteczce.
- Co to za książka?
- To piękna opowieść o wielkiej miłości.
Skrzywiłam się lekko i już chciałam odstawić wyjęty tom na półkę, bo przecież nie będę czytać romansidła, gdy tytuł wydał mi się nagle bardzo znajomy.
No tak! „Jane Eyre" - klasyka światowa...
Przejrzę ją sobie, postanowiłam, z dziesięć stron przeczytać mogę.
Oderwałam się od książki, gdy została ona otwarta na stronie setnej...

...

„Dziwne Losy Jane Eyre". Doprawdy, czemu Polsce tak właśnie nazwano tę książkę? Losy bohaterki nie są dziwne. Nie! Są piękne, niesamowite, a także tragiczne... Ale czy dziwne?

Jane Eyre jest bohaterką idealną. Oddana Bogu i ludziom, postępująca zawsze tak, jak należy... Nie lubię idealnych bohaterów, są dla mnie sztuczni. Ale nie Jane. Jej życiowa postawa nie była sztuczna, bo wraz z nią, dzięki tej książce, przeszłam przez jej dzieciństwo i czasy młodości. Widziałam, jak los wykuwa jej duszę. I wyszła doprawdy...

książek: 329
GraceSuarez | 2015-08-20
Przeczytana: 20 sierpnia 2015

Absolutne arcydzieło! Wcześniej miałam już do czynienia z twórczością siostry autorki, Emily Bronte, która zrobiła na mnie nadzwyczajne wrażenie, niemniej jednak ta druga jest równie utalentowana. Początkowo odniosłam wrażenie, że próbuje naśladować klasyk Emily na szczęście uczucie to zniknęło równie szybko jak się pojawiło. Charlotte snuje w swej powieści opowiadanie barwne i bardzo obrazowe. Przedstawia historię ubogiej dziewczyny, tytułowej Jane Eyre ( która jest również narratorką powieści ) jako niepozorną i niemającą łatwego życia dziesięciolatkę. Choć doznaje wielu upokorzeń ze strony kuzynostwa jak i własnej ciotki w miarę upływu czasu jej życie się zmienia. Dostaje prace, dzięki której uświadamia sobie czym jest pieniądz, pojawia się także wątek miłosny.
Według mnie autorka pragnęła przeciwstawić się realiom swojej epoki, ale też nie odrzucała ich całkowicie. Jest to powieść wielowymiarowa,realistyczna z silnym poczuciem moralności. Tak jak w przypadku młodszej siostry...

książek: 6019

Nienawidzę Edwarda Rochestera!:) mimo tego, że rozumiem jego tragedię, rozumiem motywy i uczucia.

Wszyscy żyjemy według pewnych zasad i norm społecznych. Z jednymi prawami zgadzamy się, inne nam ciążą, inne łamiemy lub też uważamy za błędne. Jednak wszystkie zasady moralne, także społeczne np. związane z małżeństwem, rozwodem, posiadaniem dzieci, w gruncie rzeczy bardziej chronią ludzi, niż im szkodzą. Oczywiste jest też, że czasy się zmieniają. Ale to, co chciał zrobić Edward – uważam za okrutne – nawet w dzisiejszych czasach. A w XIX wieku było to zachowanie, które równało się wykluczeniu ze społeczeństwa – dla Jane oczywiście, nie dla niego!

Po wyrażeniu mojego oburzenia – zdałam sobie sprawę z fenomenu tej powieści i autorki, która stworzyła bohaterów, którzy ożyli w mojej wyobraźni. Głównego bohatera oceniłam jak żywego człowieka! – bo był tak strasznie prawdziwy, a jego zachowanie było tak grzeszne, tak złe, tak bardzo ludzkie!

Mało jest powieści, które tak bardzo...

książek: 915

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Pierwsze dziesięć lat swojego życia Jane spędziła u wujenki Reed. Jej rodzice zmarli, gdy była niemowlakiem, a wuj zaopiekował się biedną sierotką. Była jego ulubienicą, dlatego po jego śmierci została skazana z zazdrość na przemoc od reszty rodziny. Po tych latach charakter jej się wyostrzył i cóż... niegrzeczne dzieci lądują w szkole z internatem.
Spędziła w niej 8 lat. 6 jako wychowanka, 2 jako nauczycielka. Ale panna Eyre z ambicjami została guwernantką w Thornfield Hall, a tam służyła panu Rochesterowi i jego podopiecznej.
Na tym koniec wprowadzenia, gdyż pojawia się pierwsze męskie imię. I... po pierwsze sama epoka już nas naprowadza na pewne spostrzeżenia, po drugie: nieodzowny kobiecy instynkt (można też spojrzeć na niektóre okładki), ale wracając do tematu: Charlotte oczywiście musiała wymyślić intrygę tak doskonałą, że w dzień ślubu wszystko musiało się zniszczyć. Gdy Jane zaczyna już nowe życie, kolejne BUM! Ależ ja byłam wściekła, tylko kobieta mogła sobie na to...

książek: 1305
Dominka1 | 2014-02-03

Powieść „Dziwne losy Jane Eyre” autorstwa Charlotte Bronte należy do klasyki literatury. Z takimi utworami jest tak, że kiedy zabierasz się do ich czytania masz już pewne skojarzenia i nastawienie.
Ja zaczynałam swoje spotkanie z Jane od przekonania ,że oto przede mną historia biednej niewinnej dziewczyny , od dziecka okrutnie doświadczonej przez los i jej wielkiej , romantycznej miłości . Dodatkowo spodziewałam się klimatu szaleństwa , ogromnych emocji , gotyckości-uogólniając nastroju, którym przesycona była książka siostry Charlotte, Emily-„Wichrowe wzgórza”. Jak wyglądała konfrontacja moich oczekiwań z rzeczywistością?
Pierwsze czym książka urzeka to styl .Nienaganny język i niezwykła lekkość , z jaką Charlotte władała piórem to niezaprzeczalny atut tej powieści. Pierwszym zaskoczeniem dla mnie była postać Jane.
Dziewczyna nie miała lekkiego życia. Rodzice wcześnie zmarli a tytułowa bohaterka wychowywana była przez ciotkę ,która jej nie cierpiała...

książek: 1570

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Kto by pomyślał, że w 1847 roku mogła zostać wydana tak porywająca powieść. Przynajmniej ja kiedyś tak myślałam, wydawało mi się, że książki Brontë czy Austen to starocie i na pewno mi się nie spodobają. Głupia byłam, nie ma co. Dobrze, że w końcu się ocknęłam, bo nigdy bym nie poznała tej może i dziwnej, ale przede wszystkim bardzo interesującej historii dziewczyny, zwanej Jane Eyre.

Wydawałoby się, że nie można wymyślić nic zaskakującego w klasycznym motywie miłości guwernantki do swojego pana, w końcu to motyw tak oklepany, że z zamkniętymi oczami można przewidywać każdy kolejny ruch bohaterów. Gdybym się na to porwała w przypadku tej książki, to pewnie byłaby ze mnie taka wróżka, jak z pana Rochestera Cyganka.
Od samego początku historia Jane wciągnęła mnie tak, że ciężko mi było się oderwać. Przeżywałam razem z nią pobyt u ciotki Reed, wygnanie do Lowood, wyjazd do Thorfield Hall oraz każde późniejsze wydarzenie. Nie nudziłam się ani chwili, ani razu nie wywróciłam oczu...

książek: 2397
onika | 2017-09-04
Przeczytana: sierpień 2017

„Dziwne losy Jane Eyre” to po prostu rewelacyjna powieść. A twierdzę tak dlatego, że znajomość kilku jej ekranizacji nie zepsuła mi wcale lektury, przeciwnie – tym bardziej mogłam podziwiać kunszt pisarski Charlotte’y Brontë. Podoba mi się zwłaszcza ta pierwszoosobowa narracja i bezpośrednie zwroty do czytelnika – Jane chce się podzielić swoją historią, chce być wysłuchana i chce, by ten, do którego kieruje swą opowieść , pojął ją całkowicie. Dlatego tak ważne są tu opisy budujące nastrój pewnego niepokoju, momentami grozy. Nie, nie takiej grozy z horrorów, raczej grozy wynikającej z faktu, że coś wisi w powietrzu, jednak nie wiadomo, z której strony padnie cios.

Jakże wyraziści są bohaterowie powieści, z jaką skrupulatnością skonstruowani. Ta Jane, która jest jak wartki potok skuty lodem konwenansów i wychowania. Niby spokojna, opanowana, cierpliwa, a przecież w tym wątłym ciałku mieści się bardzo namiętna i odważna dusza. Dziwna dziewczynka, dręczona przez ciotkę, pilna...

książek: 0
| 2010-09-28
Przeczytana: 01 września 2010

Nikt już nie pisze takich romansów. Romansów, które kojarzą się w sposób dobry, a nie tandetny. Takich, z którymi dorastamy i robimy się mądrzejsi, bardziej doświadczeni. Moim zdaniem skarb literatury światowej. Anglia może być dumna!

książek: 1904
Marta | 2013-09-19
Przeczytana: 11 września 2013

Droga Charlotte,
w pierwszych słowach mego listu pragnę przeprosić, że kiedykolwiek zwątpiłam w Twój talent literacki. Niesłusznie zarzuciłaś mi, że przedkładam książki napisane przez mężczyzn nad te, których autorkami są kobiety. Poczułam się urażona, ale rozumiem Twoje wzburzenie. Nie powinnyśmy rozstawać się w gniewie. Jeszcze raz proszę o wybaczenie.
Serdecznie dziękuje Ci za jeden z pierwszych egzemplarzy Twojej najnowszej powieści. Przeczytałam ją z wypiekami na twarzy i postanowiłam Ci o tym jak najszybciej napisać. Doskonale udało Ci się uchwycić ten najtrudniejszy kawałek życia. Każdy człowiek pragnie szczęścia, miłości, przyjaźni, akceptacji, niezależnie od czasów i okoliczności w jakich przyszło mu żyć. Ze wzruszeniem śledziłam losy Jane Eyre. Idealnie ukazałaś jej emocje, a forma autobiografii okazała się godnym podziwu posunięciem. Razem z panną Eyre szczerze nienawidziłam wujenki Reed, czułam przejmujący chłód panujący w klasach szkoły w Lowood, płakałam po śmierci...

książek: 545
Wicca | 2013-04-02
Przeczytana: 02 kwietnia 2013

Dzieło DZIWNE LOSY JANE EYRE jest jednym z tych dzieł które zapadają w pamięć i stanowią przykład niemal komplentości sztuki na który składają sie wyobraźnia autora, klimat czasów i miejsca, oryginalność postaci oraz niepowtrzalność ludzkich uczuć i człowieka jako stworzenia obdarzonego nimi. Gdy to wszystko zostanie jeszcze bardzo interesująco opisane dzięki bardzo dobremu warsztatowi autorki powstać musi właśnie dzieło niezwykłe.

Znamy przysłowie "co dwie głowy to nie jedna" które każe nam spodziewać się wyniku działania, pracy lepszego niż w sytuacji gdy absorbuje jedną tylko osobę. I aż się samo narzuca pytanie czy autorka jest faktycznie jedyną twórczynią owej powieści, czy też jej proces powstawania był konsultowany, wspomagany pomysłami pozostałych znanych sióstr. Tego nie dowiemy się nigdy. Niemniej książka jak pisałam łączy płynnie kilka bardzo ważnych dla sukcesu lektury elementów, co nie zawsze ma miejsce.

Lektura owej powieści to nie tylko losy bohaterów. To...

zobacz kolejne z 15921 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Dziwne książki – Jasper Fforde

Są takie książki, które da się opisać jednym zdaniem: to książka o grupie przyjaciół, która wyrusza w podróż, aby zniszczyć pierścień, albo to książka o wojnie między zwaśnionymi rodami i są tam smoki i wszyscy giną. A są takie książki, które są po prostu... dziwne. I na pytanie „o czym to jest” nijak nie da się prosto odpowiedzieć, a im dłużej odpowiadamy tym bardziej wszystko się gmatwa.


więcej
W książkowych ogrodach

Weekend zbliża się wielkimi krokami. Wiele osób spędzi go w ogrodzie przy domu lub na działce. W takich okolicznościach przyrody pisało wielu znamienitych autorów. W ogrodach toczy się akcja wielu książek. Przygotowując Was do wygodnego umoszczenia się w hamaku w cieniu, prezentujemy listę książek, w których ważne sceny rozgrywają się w ogrodzie.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd