Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Tańcząc z cieniem

Wydawnictwo: Papierowy Motyl
5,62 (13 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
0
7
2
6
4
5
4
4
0
3
1
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-62222-30-8
liczba stron
340
słowa kluczowe
literatura młodzieżowa
język
polski
dodała
Cassiel

Czy każdemu z nas jest pisane szczęście? Czy powinniśmy za wszelką cenę o nie walczyć? A może lepiej zaczekać aż samo do nas przyjdzie? Na te i inne pytania próbują sobie odpowiedzieć bohaterowie drugiej części „Białych Motyli” Aliny Góry. Kasia musi stawić czoła przeszłości, gdy okazuje się, że jej były narzeczony Filip chce naprawić wyrządzone wcześniej zło i przekonać ją, że znowu mogą...

Czy każdemu z nas jest pisane szczęście? Czy powinniśmy za wszelką cenę o nie walczyć? A może lepiej zaczekać aż samo do nas przyjdzie? Na te i inne pytania próbują sobie odpowiedzieć bohaterowie drugiej części „Białych Motyli” Aliny Góry.



Kasia musi stawić czoła przeszłości, gdy okazuje się, że jej były narzeczony Filip chce naprawić wyrządzone wcześniej zło i przekonać ją, że znowu mogą być razem. Czas zweryfikował marzenia Hani i dziewczyna nie jest już pewna, czego naprawdę oczekuje od życia. Wróbel i Borys nadal wiodą kawalerski żywot, udając, że są z niego zadowoleni.

Każdy dzień przynosi coś innego i tylko od nich samych zależy, jak odnajdą się w nowych realiach. Czy będą chcieli walczyć o miłość? A może ważniejsze okaże się dla nich zupełnie coś innego? Jak potoczy się scenariusz, pisany przez życie? Muszą przygotować się na nowe wyzwania, zupełnie nieprzewidziane sytuacje i trudne decyzje.

 

źródło opisu: http://papierowymotyl.pl/wydawnictwo/nowosci/508-taczc-z-cieniem.html

źródło okładki: http://papierowymotyl.pl/wydawnictwo/nowosci/508-taczc-z-cieniem.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3346
aleksnadra | 2012-03-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 marca 2012

"Tańcząc z cieniem" jest kontynuacją wydanych w 2009 roku "Białych motyli". Muszę się przyznać, że nie poznałam pierwszej części. Alina Góra zadbała o takich czytelników jak ja.

Umieściła w książce krótkie streszczenie. Dzięki temu nie czułam się zagubiona w fabule i miałam pojęcie o ważnych wydarzeniach z wcześniejszego życia bohaterów.

"Tańcząc z cieniem" to opowieść o grupie przyjaciół mieszkających w Opolu, w wynajętym mieszkaniu. Kaśka, Hania, Mateusz, Wróbel i Borys to młodzi ludzie stojący na rozdrożu życia. Skończyli studia. Stoją przed najważniejszymi wyborami. Jedni rozpoczynają karierę zawodową, inni chcą zmienić stan cywilny. Wszyscy borykają się z problemami czyhającymi u progu dorosłości i samodzielności. Jeszcze niedawno sama znajdowałam się w sytuacji bohaterów książki. Dlatego bardzo dobrze ich rozumiałam. Momentami utożsamiałam się czy to z Kaśką, czy z Hanią. Kibicowałam i dopingowałam, kiedy dokonywali wyborów. Nie zawsze trafnych, nie zawsze moralnych. Razem z nimi przeżywałam porażki i cieszyłam się z sukcesów.

Uważam, że książka może być drogowskazem dla tych, którzy we własnym życiu są niezdecydowani lub brakuje im pomysłów, jak realizować własne marzenia. Postawa Kaśki bardzo mi zaimponowała. Chociaż jest zakompleksiona i wydaje się nieśmiała, potrafi walczyć o własną godność. Zna swoją wartość i nie pozwala sobą pomiatać. Uparcie dąży do celu i wygrywa. Przyszłość, miłość, życie. Całą powieść dobrze obrazuje cytat Phila Bosmansa "Nigdy nie jest za późno, aby się pojednać, nigdy nie jest za późno, na to, aby pokochać, nigdy także nie jest za późno, aby być szczęśliwym". Książka jest napisana w formie pamiętnika, który nadaje większego realizmu opisywanym wydarzeniom. Całość jest opowiedziana z dowcipem, dzięki któremu czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Nie brakuje gwałtownych zwrotów akcji, momentami zaskakujących.

Na okładce książki możemy przeczytać, że Alina Góra "potrafi celnie wyciągnąć wnioski z pozornie błahych zachowań, co sprawia, że jej twórczość zawiera w sobie znamiona psychoanalizy subtelnie zakamuflowanej w fabule". W pełni zgadzam się z tym stwierdzeniem. Możemy to zaobserwować chociażby w scenkach sklepowych. Niektóre wywołują nasz śmiech, niektóre ukazują prawdziwe oblicze człowieka. Nie jest to niestety pochlebny portret. Poza tym autorka potrafi przenieść na papier uczucia i emocje w taki sposób, że nie wydają się one banalne. Opisuje również sytuacje i sposoby radzenia sobie z problemami.

Moje spotkanie z Aliną Górą uważam za udane. Będę śledziła jej twórczość. I koniecznie muszę przeczytać "Białe motyle".

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Obserwator

"(Nie) Wielka gra" Chyba mam przesyt thrillerami, które nimi nie są i czas zrobić sobie od nich przerwę. Mam wrażenie, że czytam ciągle to...

zgłoś błąd zgłoś błąd