5,56 (9 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
3
6
3
5
1
4
0
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Dieriewnia
data wydania
ISBN
8320536405
liczba stron
236
język
polski

Oprócz powieści „Wieś” książka zawiera opowiadania: „Miłość Miti” i „Suchodoły”. Opowiada pisarz o zaniku dawnych wartości i więzi społecznych („Suchodoły”, 1911 r.), rozkładzie patriarchalnych stosunków na wsi – jak w opublikowanej rok wcześniej powieści „Wieś”, która wstrząsnęła czytającą Rosją. Z wielką siłą i bezwzględnością maluje Bunin ciemną, zacofaną chłopską Ruś, tragedię ludzi...

Oprócz powieści „Wieś” książka zawiera opowiadania: „Miłość Miti” i „Suchodoły”.
Opowiada pisarz o zaniku dawnych wartości i więzi społecznych („Suchodoły”, 1911 r.), rozkładzie patriarchalnych stosunków na wsi – jak w opublikowanej rok wcześniej powieści „Wieś”, która wstrząsnęła czytającą Rosją. Z wielką siłą i bezwzględnością maluje Bunin ciemną, zacofaną chłopską Ruś, tragedię ludzi ciemnych i pozbawionych jakiejkolwiek nadziei; ich ponury los utożsamia Bunin z losem samej Rosji. Sceny z okrutnego i dzikiego życia rosyjskiej wsi nabierają niekiedy – tak, jak to jest także we „Wsi” – charakteru maturalistycznego.

 

źródło opisu: LSW, 1985 (z posłowia)

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (195)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 497
Paweł | 2017-11-04
Przeczytana: 04 listopada 2017

Po mistyce „rosyjskiej cywilizacji” Dostojewskiego, po lustrzanym odbiciu codzienności rosyjskiej w opowiadaniach Czechowa, czy po trafnych satyrach Gogola na tzw. rosyjską duszę, wszystko inne w rosyjskiej literaturze wydaję się już mniejsze i odtwórcze. Takie uczucie towarzyszyło mi przy lekturze „Wsi” Iwana Bunina. Aby było jasne, uważam, że jest to dobry kawałek literatury, ale po spuściźnie wspominanych wielkich ojców literatury rosyjskiej, opisywana książka wydawała mi się już tematycznie wyeksploatowana i odtwórcza, a przez to nudna.
Ciekawą postacią był jednak sam pisarz Iwan Bunin. Przedrewolucyjny literat, któremu w wieku średnim przyszło obserwować rewolucję bolszewicką w Rosji. Na emigracji we Francji zaznał nazistowskiej okupacji. Już u kresu życia zaobserwował triumf Armii Czerwonej na frontach II Wojny Światowej i sowiecką dominację w Europie. Wszystko to razem wywołało u już starego człowieka fascynację nową socjalistyczną Rosją. Po drodze „przytrafiła się”...

książek: 959
Shimik | 2016-01-11
Na półkach: Przeczytane

Obraz rosyjskiej wsi z XX wieku. Czy różni się czymś w porównaniu z czasami obecnymi? Wydaje mi się, że niespecjalnie. Jest tu przedstawiony surowy i bezlitosny świat. Nikt nie chciałby tam żyć gdyby miał wybór! Dobrze, że my europejczycy mamy dostęp do różnych źródeł informacji dzięki czemu możemy się zorientować jak wygląda sytuacja na świecie. Rosja to jest specyficzny kraj i ciężko byłoby nam się przestawić do jego realiów.

książek: 218
Sagittaire | 2016-03-19
Na półkach: Przeczytane, Autor ROSJA
Przeczytana: 19 marca 2016

Wartościowa proza, napisana przez noblistę (1933 r), jednego z ostatnich, znakomitych rosyjskich pisarzy okresu przedrewolucyjnego, prywatnie bliskiego przyjaciela Antona Czechowa, znajomego Maksyma Gorkiego i Lwa Tołstoja. Przed rewolucją Bunin był jednym z bardziej uznanych pisarzy rosyjskich, wybitnym tłumaczem (też Mickiewicza), członkiem Rosyjskiej Akademii Nauk.
Za styl, za konstrukcję mniej niż 6 gwiazdek dać nie mogę, bo jakże ocenić na mniej pisarza światowej klasy?

Książka warta przeczytania, choćby po to, żeby wyrobić sobie zdanie o twórczości tego utalentowanego pisarza. Twórczości, która przez nieskrywaną nienawiść Bunina do bolszewików była zakazana w Rosji, przez co jest tam jak i w Polsce stosunkowo mało znana (pozostałość po PRL?).

Nowela Wieś, napisana i wydana została jeszcze przed emigracją autora do Francji i przed rewolucją, a zatem w czasach gdy Bunin żył w Rosji.

Autor pisał głównie opowiadania w związku z czym i ta nowelka jest zwięzła, krótka, liczy...

książek: 0
| 2012-04-09
Przeczytana: 05 kwietnia 2012

Raj utracony

Rosja Bunina jest jak porzucone dzieło sztuki. Piękny obraz, ale płótno, na którym go namalowano, gnije. Opisy krajobrazów zapierają dech w piersiach. Ich zmysłowość, zapachy, odgłosy natury, niemal odczuwalna zmienność pór dnia i pór roku – nadają lekturze wrażenie uczestnictwa w misterium żyjącej przyrody, przebywania w Edenie. Ale to tylko pozór, zewnętrzna pozłota, która przy dokładniejszym badaniu obłazi jak wilgotna tapeta. Powodem tego powolnego rozkładu jest człowiek. Wnętrza ludzkich domostw i dusz są toczone licznymi chorobami – ich objawy psują piękny obraz, jak grzyb wypełzający na ścianę eleganckiego salonu.

Struktura rosyjskiego społeczeństwa na przełomie XIX i XX stulecia, panująca w nim hierarchia oraz jego wewnętrzna organizacja zamykają przed ludźmi perspektywy rozwoju ekonomicznego. Niewydolność oświaty i utrudniony dostęp do kultury hamują aspiracje i powodują duchowy uwiąd jednostek i warstw społecznych. Przy tym całkowity brak świadomości i...

książek: 282
Konkwistadorrr | 2014-09-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2007 rok

Być może jestem ignorantem, ale książka niewiele we mnie zostawiła. Pamiętam tyle, że ciężko mi się ją czytało, ale nie z powodu poruszanych tam tematów, ale ze względu na język autora. Jakieś toporne to było, mam wrażenie, iż autor nie miał "lekkiej ręki" do pisania. Takie po tej lekturze odnoszę wrażenie. Fakt, mocno szczegółowe opisy przyrody, to zapamiętałem, ale jakby nie o tym była ta książka. Coś o ubóstwie, ciężkich czasach początku wieku XX na wsi "białej" Rosji. Czytałem w mądrych rozważaniach o tej lekturze, że bardzo wartościowa. Pewnie tak jest, ale co do mnie to nie zostało wzbudzone to "coś" co wywoływały inne książki i to niekoniecznie z odmiennej dziedziny i z innego zakresu czasowego. Myślę, że warto jednak sięgnąć po Bunina ponownie, ponieważ pierwszy raz mocno mnie zniechęcił.

książek: 575
wik699 | 2016-08-01
Na półkach: Przeczytane

Mocno przygnębiający opis przedrewolucyjnej wsi rosyjskiej. Dziełko to w momencie wydania (1910 r.) wstrząsnęło Rosją, i słusznie. Ukazuje ono biedę, ciemnotę i zacofanie ówczesnych terytoriów centralnej Rosji. Może jest troszeczkę przesadzone (nie dopatrzyłem się elementów pozytywnych), jednakże w większości zgadza się z faktami. Dodam, iż ziemia w Rosji jest bardzo słaba - "lasek i piasek", i dlatego zawsze spichlerzem tego kraju była Ukraina oraz ziemie położone nad Donem, Kubaniem i Terekiem oraz Syberia (chociaż ta, ze względu na warunki klimatyczne, nie daje tyle, ile by mogła). Natomiast w centralnej części kiepska ziemia=bieda; bieda często równała sie pijaństwu i ciemnocie, a wyższe warstwy nie interesowały się często, co działo się na prowincji. Już wtedy Bunin ostrzegał przed wybuchem rewolucji i jego skutkami. Niestety, daremnie.

książek: 666
Tamanna | 2015-11-20
Na półkach: Przeczytane, Rosja
Przeczytana: 03 listopada 2015

To kolejna - obok "Liki", Róży Jerycha" i "O Czechowie".- książka Iwana Bunina, którą tu opisuję. Zafascynowana i przerażona stworzonymi przez niego obrazami rosyjskiej wsi. Sugestywnymi, okrutnymi, wieszczącymi zagładę. Los głównych bohaterów, braci Kuźmy i Tichona Bunin wpisuje w czas po rewolucji 1905 roku, w pierwsze próby wyrównywania krzywd. Dwanaście lat przed rewolucjami: lutową i październikową, które utopią Rosję w krwi.
Wiele obrazów wstrząsa mną

- śmierć Iwanuszki, który próbuje się nie dać śmierci,

- obraz smutnego pełnego rezygnacji ślubu ze złamaną upokorzeniem Młodą (ciemność zabłoconej od wnoszonego na butach topniejącego śniegu cerkwi, z której młodzi wychodzą w srogą zamieć)

- obraz umierania Iwanuszki, który nie chce się dać śmierci, poddaje się jej dopiero zrozumiawszy, że inni czekają już na tę śmierć przygotowując dla niego trumnę

- Kuźma załamany w dniu śmierci Iwanuszki, dobity widokiem ptaka zdechłego w klatce, swoją chorobą i brakiem choćby jednego...

książek: 470
Prez | 2018-01-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lipca 2016

Wszyscyśmy są jak te mużyki z początku wieku. Nic się nie zmienia. I wesoła myśl to nie jest.

książek: 0
| 2015-05-19
Na półkach: Przeczytane

Zaczęłam i na pewno nie skończę! :/

książek: 2615
beata | 2018-08-28
Na półkach: 2018, Wysłuchane, Przeczytane
Przeczytana: 29 sierpnia 2018
zobacz kolejne z 185 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd