Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Siostrzyca

Tłumaczenie: Karolina Zaremba
Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Mała Kurka
7,24 (339 ocen i 80 opinii) Zobacz oceny
10
34
9
45
8
74
7
83
6
55
5
29
4
11
3
4
2
3
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Florence and Giles
data wydania
ISBN
9788362745012
liczba stron
285
język
polski
dodała
Ag2S

Stare, angielskie dwory są nie tylko siedliskiem wspomnień, ale przede wszystkim tajemnic. Zabawa w chowanego może trwać tam w nieskończoność i nieodmiennie towarzyszy jej odkrywanie sekretów dawnych dni. Florence i jej przyrodni brat Giles mieszkają w jednym z takich miejsc, gdzie przeszłość podaje rękę teraźniejszości, a przyszłość ukazuje się na tafli lustra. Dziecięce rozrywki przerywane...

Stare, angielskie dwory są nie tylko siedliskiem wspomnień, ale przede wszystkim tajemnic. Zabawa w chowanego może trwać tam w nieskończoność i nieodmiennie towarzyszy jej odkrywanie sekretów dawnych dni.
Florence i jej przyrodni brat Giles mieszkają w jednym z takich miejsc, gdzie przeszłość podaje rękę teraźniejszości, a przyszłość ukazuje się na tafli lustra. Dziecięce rozrywki przerywane są lekcjami Gilesa, które odbywa ze swoją guwernantką. Florence nie wolno się uczyć. Szczególnie czytania. Ogromna biblioteka jest miejscem zakazanym. I bardzo pociągającym.
Kiedy pierwsza guwernantka ginie zagadkową śmiercią, zjawia się następna. Florence czuje, że ta elegancka kobieta w czerni nie przyjechała do dworu Blithe bez powodu. Uważa, że ma niecny plan porwania lub skrzywdzenia jej młodszego braciszka.

Książka Johna Hardinga „Siostrzyca” nawiązuje do tradycji powieści gotyckiej. Czytelnik wciągnięty zostaje w skomplikowaną, pełną niedomówień grę. Narratorka historii, dwunastoletnia Florence posługuje się własnym, wymyślonym językiem, który doskonale pobrzmiewa w ciszy ciemnych korytarzy, potęgując wrażenie zbliżającego się dramatu.
Kiedy jest prawie pewne, że dziewczynka postradała zmysły, autor ujawnia fakty, które przeczą temu podejrzeniu. Nawet po przeczytaniu zakończenia pozostają wątpliwości.

 

źródło opisu: Dom Wydawniczy Mała Kurka, 2011

źródło okładki: Skan

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 557
Klio | 2012-11-26
Przeczytana: 26 listopada 2012

:)
może zacznę od cytatu
„Tej nocy nie było wiatrowycia. Mimo to niespokojniłam w łóżku, nie tyle ze zdenerwowania, choć parę...”
hmm..można by rzecz historia 12latki żyjącej w wyimaginowanym świecie, używającej zaczarowanych słów. Bajka dla dzieci, pierwsze wrażenie, ale jakże mylne:)
Florencja główna bohaterka, żyje w swojej wieżyce w zamku w XIX wieku, zaczytuje się w powieściach Poe-go, ukradkiem gdyż wuj Florencji kategorycznie zabronił korzystania z biblioteki, uznając za zadanie odpowiednie dla dziewczynki w wieku Florencji haftowanie jak i szycie. Lecz swym sprytem i wyobraźnią Florencja omija dalekim łukiem zajęcia, które według wuja powinny być wyznacznikiem. Czym innym zajmuje się Florencja oprócz czytania w tym wielkim zamku, zajmuje się knuciem intryg nieświadomych z samego początku dla czytelnika, który postrzega Florencję jako inteligentną dziewczynkę zmagającą się nie tylko ze swoją wyobraźnią lecz również z demonami. W domu zamieszkałym przez Florencję pojawia się guwernantka, która ma nauczać jej brata Gillesa, który został odesłany ze szkoły, z powodu opóźnień w nauce. Guwernantka ginie [podczas podróży łodzią, nic nadzwyczajnego. Lecz zastanawiające jest gdy ginie kolejna. Intryga ukazana w niesamowity sposób do ostatnich stron. Zaskakująca, porywająca, cudowna. Można myśleć, że Florencję przerasta jej wyobraźnia, że mylą jej się światy. Jak mylne to jest wyobrażenie.
Do końca nie wiadomo co jest prawdą a co fikcję, lecz to nie drażni, wręcz intryguje. Wprowadza czytelnika w zaczarowany, dziecięcy świat. Można by ją czytać w nieskończoność;)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pokolenia. Powrót do domu

Wspaniała podróż sentymentalna przez lata PRL-U aż po współczesność. Historia przeplata się z szarym, codziennym życiem przeciętnego Polaka. Ch...

zgłoś błąd zgłoś błąd