Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nie trzeba głośno mówić

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Józef Mackiewicz". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Kontra
8,68 (92 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
26
9
36
8
18
7
5
6
3
5
3
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-09-07-65274-8
liczba stron
654
słowa kluczowe
Litwa, wojna, komunizm, Sowiety, powiesc
język
polski

Powieść niniejsza jest, chronologicznie, dalszym ciągiem „Drogi donikąd”. To znaczy, przedłużeniem jej w czasie, ale tylko częściowo w tym samym terenie. Akcja powieści toczy się na tle zdarzeń historycznych, ściślej: pewnych fragmentów minionej wojny, i jest z nimi związana. Przedstawienie tych zdarzeń w powieści nie ma na celu narzucania czytelnikowi jakiejkolwiek „tezy”, bądź podejmowania...

Powieść niniejsza jest, chronologicznie, dalszym ciągiem „Drogi donikąd”. To znaczy, przedłużeniem jej w czasie, ale tylko częściowo w tym samym terenie.
Akcja powieści toczy się na tle zdarzeń historycznych, ściślej: pewnych fragmentów minionej wojny, i jest z nimi związana. Przedstawienie tych zdarzeń w powieści nie ma na celu narzucania czytelnikowi jakiejkolwiek „tezy”, bądź podejmowania „polemiki politycznej”. Jest wyłącznie próbą opisania tego co było.

 

źródło opisu: Kontra, 2011

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1545
Lea | 2016-08-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 12 sierpnia 2016

Powieść ta uważana jest za najwybitniejszą w dorobku pisarza. A trzeba przyznać, że kilka wybitnych napisał.

Akcja powieści rozgrywa się na Kresach w latach 1941-1945. Rozpoczyna się w momencie ataku Niemiec na Związek Radziecki i kończy wraz z klęską Niemiec. Powieść jest kontynuacją wcześniejszej „Drogi donikąd”. O ile ta pierwsza jest znakomitą powieścią z historią w tle, to „Nie trzeba głośno mówić" jest raczej traktatem historycznym nadającym się do wielokrotnego czytania (bo za pierwszym razem nie sposób wszystkiego z niej wychwycić).
Powieść ukazuje losy zwykłych ludzi na tle bieżących wydarzeń historycznych. Jednak rola poszczególnych postaci fikcyjnych w powieści sprowadzona jest głownie do roli informatorów, którzy naświetlają wydarzenia historyczne. Charakterystyczne dla prozy Mackiewicza jest posługiwanie się zmienną perspektywą narracji. Gdy opisuje losy jednostek zawęża perspektywę do wiedzy danej postaci. Natomiast gdy pisze o wydarzeniach historycznych, wówczas przechodzi do formy opracowania naukowego, dysponując pełną specjalistyczną wiedzą.
Jest to ostatnia powieść autora, zarazem najbogatsza pod względem zgromadzonego materiału historycznego. Autor bardzo precyzyjnie odtwarza przebieg wydarzeń — z ogromną liczbą cytatów, dat i nazwisk. Natomiast walory artystyczne — tak charakterystyczne dla jego wcześniejszych powieści — schodzą na drugi plan. Co nie znaczy, że walorów takowych nie posiada. Autor znakomicie wplata opisy przyrody (rosy o poranku, zapachu wieczornego powietrza itp.) Powieść, tak jak wszystkie poprzednie, pełna jest błyskotliwych prawd moralnych i filozoficznych, które autor wkłada głównie w usta postaci fikcyjnych.
Powieść watro przeczytać nie tylko dlatego, że to dzieło wybitne, ale i dlatego, że pozwala spojrzeć na historię II wojny światowej z innej perspektywy niż ta podręcznikowa, którą znamy. Gdyby ktoś miał ochotę zapoznać się z twórczością autora, to proponuję zgodnie z chronologią ich powstawania (pierwsza to „Droga donikąd”, ewentualnie wydany w tym samym roku „Karierowicz”). Zaczynanie od niniejszego dzieła może być nieco przytłaczające – ze względu na przewagę publicystyki nad walorami literackimi.


Dzieło niniejsze uznawane jest za najwybitniejszą powieść autora. Oceniając jedynie wartość historyczną - tak, zgadzam się.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wzgórze psów

Porachunki z kumplami, młodzieńcza miłość, rodzinne kłopoty, lokalna polityka. Akcja leniwie nabiera rozpędu, a potem pędzi tak, że nie można się zatr...

zgłoś błąd zgłoś błąd