Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów

Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Oficyna Wydawnicza Impuls
data wydania
ISBN
978-83-7587-651-2
liczba stron
380
język
polski
typ
papier
7,5 (2 ocen i 1 opinia)

Opis książki

Polecamy książkę autorstwa Joanny Ostrouch - Kamińskiej pt. Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów - Studium socjopedagogiczne narracji rodziców przeciążonych rolami. Prezentowaną książkę można czytać jako narrację o różnych kontekstach rozumienia partnerstwa w relacji małżeńskiej, o sposobach konstruowania partnerskiego bycia w rodzinnej codzienności, również w wymiarze rodzi...

Polecamy książkę autorstwa Joanny Ostrouch - Kamińskiej pt. Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów - Studium socjopedagogiczne narracji rodziców przeciążonych rolami.

Prezentowaną książkę można czytać jako narrację o różnych kontekstach rozumienia partnerstwa w relacji małżeńskiej, o sposobach konstruowania partnerskiego bycia w rodzinnej codzienności, również w wymiarze rodzicielstwa, a także jako refleksję nad konsekwencjami realizowania partnerskiego, nietradycyjnego małżeństwa w kulturze, w której tradycja wciąż ona obszar konfliktów, napięć i dylematów, które na co dzień towarzyszą kobietom i mężczyznom próbującym zmierzyć się z ideą egalitaryzmu we własnym związku – na przekór tradycji, wychowaniu, innym ludziom, a czasem samym sobie. Jest to książka o tych, których bycie w rodzinie, przez brak gotowych rozwiązań, to nieustanne negocjacje i stawanie się, a więc całożyciowy proces uczenia się w relacji do partnera(-ki). To zatem także refleksja o edukacji i praktyce edukacyjnej – pedagogia sprawiedliwości (wzajemnej), traktująca o wyborach i wysiłkach „samokształceniowych i samowychowawczych” współmałżonków podejmujących próbę budowania partnerskich relacji w rodzinie, ale także o koncepcjach i wysiłkach wychowawczych kierowanych wobec własnych dzieci, o socjalizacyjnym znaczeniu środowiska społecznego, jakie tworzą rodziny partnerskie, oraz o przekazie kapitału społecznego i kulturowego (wraz z ekonomicznym), co uwypukla jej socjopedagogiczny charakter […]

„Współzależne podmioty” to zaangażowani w rozwój osobisty ludzie, niezależne kobiety i mężczyźni próbujący na co dzień tworzyć relację opartą na wzajemności. Kategoria ta została wyodrębniona na podstawie analizy wywiadów biograficznych przeprowadzonych wśród małżeństw/związków - kobiet i mężczyzn aktywnych zawodowo, o wysokiej pozycji w strukturze społeczno-zawodowej, w wieku od 30 do 50 lat, posiadających dzieci. Ich duże zaangażowanie emocjonalne i czasowe w wykonywanie zadań wynikających z pracy zawodowej, a także realizacja dwóch (kobiecej i męskiej) równoległych karier zawodowych w jednej rodzinie naraża ich na doświadczanie konfliktu ról i/lub poczucia przeciążenia tymi rolami, a także stawia przed koniecznością redefinicji kształtu wzajemnej relacji oraz (re)negocjacji podziału zadań w obrębie rodziny. Jak pokazują wyniki badań, owa (re)negocjacja często zmierza ku różnie rozumianemu partnerstwu w codzienności.

[…] Jedna z rozmówczyń, jako jedyna w rodzinie realizująca karierę naukową, w prezencie na swoją promocję doktorską otrzymała od teściowej książkę kucharską wraz z gratulacjami i życzeniami „szybkiego powrotu do normalności”.
Odwołując się do tego przykładu, można powiedzieć, że prezentowana książka traktuje o „nie-normalnych” (w sensie stereotypowych, rodzajowych definicji kulturowych) kobietach i równie „nie-normalnych” mężczyznach, pragnących, by ich sposób realizowania własnych projektów życiowych (nieuruchamiający negatywnego wartościowania) mógł kiedyś uchodzić za „normalny”. Jest autorskim sposobem odczytania narracji rozmówców (nieaspirującym do bycia jedynym), wpisującym się w dyskurs wiedzy o współczesnej rodzinie. Jest to zatem studium narracji o interdyscyplinarnym charakterze, z wykorzystaniem dorobku różnych subdyscyplin wiedzy (o rodzinie), w którym proponowany sposób odczytania wysłuchanych narracji jest umieszczony zarówno w szerokim kontekście przemian społeczno-kulturowych oraz ustrojowych czy ekonomicznych, jak i w węższym wymiarze przeobrażeń relacji międzyludzkich – związków między kobietami i mężczyznami…[…]

 

źródło opisu: Oficyna Wydawnicza Impuls, 2011

źródło okładki: http://impulsoficyna.com.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 248
Paolina_pl | 2014-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 maja 2014

Na początku książkę czytało się bardzo trudno. Bardzo złożone zdania, co chwila "wyskakujące" długie przypisy sprawiały, że ciężko było się skupić na treści. Myślałam już, że nie przebrnę... Gdyby nie było tego musu przeczytania jej to z pewnością bym zrezygnowała z dalszego czytania. Ale część empiryczna, czyli analiza wywiadów okazała się już dużo bardziej ciekawsza. I dopiero czytając tą część doceniłam tę teorię, przez którą tak ciężko było przebrnąć, bo bez niej nie zrozumiałabym istoty badania.

Mimo tak trudnej teorii, część empiryczna jest bardzo pouczająca, szczególnie dla tych, którzy planują założyć rodzinę i dopiero ustalić zasady wspólnego życia.

książek: 435
Impuls | 2011-09-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 108
Lanakira | 2013-06-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 czerwca 2013

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Ena Lucia Portela
    42. rocznica
    urodzin
    Ćwiczyła na przyszłość, żeby jak najlepiej wykonywać zawód, który wybrała. - Aktorka? - zapytała Yadelis. - Tajna agentka? - zapytałam ja. Nie, nic z tych rzeczy. Aktorki i tajne agentki odtwarzają scenariusze napisane przez innych. Ona chciała tworzyć swoje własne scenariusze, snuć swoje własne kła... pokaż więcej
  • Eleanor Hodgeman Porter
    146. rocznica
    urodzin
    Widzisz, chciałam mieć lalkę i tatuś o nią poprosił, ale kiedy nadesłano zebrane dary, nie było w nich ani jednej lalki, tylko małe, drewniane inwalidzkie kule. I wtedy to się zaczęło.[...] Należy we wszystkim zawsze dojrzeć jakąś dobrą stronę i cieszyć się z niej, obojętnie jaką. I graliśmy w to od... pokaż więcej
  • Tomasz Lew Leśniak
    37. rocznica
    urodzin
  • Brandon Sanderson
    39. rocznica
    urodzin
    Życie ponad śmiercią. Siła ponad słabością. Podróż ponad celem.
  • Jean-Louis Fournier
    76. rocznica
    urodzin
    Nie ma nic trudniejszego, jak zrobić coś, co jest niepodobne do niczego.
  • Paolo Giordano
    32. rocznica
    urodzin
    Już się nauczył, że wyborów dokonuje się w kilka sekund, a ich skutków doświadcza się przez resztę życia.
  • Richard Hammond
    45. rocznica
    urodzin
  • Jean Genet
    104. rocznica
    urodzin
    Ciotki to wielkie immoralistki.
  • Emily Jane Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Przewodnią myślą mego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po porostu nic wspólnego.
  • Virginia Cleo Andrews
    28. rocznica
    śmierci
    Miłość nie zawsze przychodzi, kiedy się tego chce. Czasami się po prostu przydarza mimo naszej woli".
  • Frans Gunnar Bengtsson
    60. rocznica
    śmierci
    Dać mężczyźnie miecz, to jak dać kobiecie zwierciadło. Nie mają już wtedy oczu dla niczego innego.
  • Ned Vizzini
    1. rocznica
    śmierci
    - Jeśli teraz wyjdziecie, Gilliam pozwoli wam dołączyć do załogi, ahoj! Przeżyjecie wspaniałe morskie przygody!
    - Przygody? - krzyknął Brendan. - Przestrzeliłeś mi ucho, koleś!
    - Wybacz - powiedział Gilliam. - Jeśli to jakieś pocieszenie, w zeszłym roku straciłem pośladek!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd