Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów

Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Oficyna Wydawnicza Impuls
data wydania
ISBN
978-83-7587-651-2
liczba stron
380
język
polski
typ
papier
7.5 (2 ocen i 1 opinia)

Opis książki

Polecamy książkę autorstwa Joanny Ostrouch - Kamińskiej pt. Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów - Studium socjopedagogiczne narracji rodziców przeciążonych rolami. Prezentowaną książkę można czytać jako narrację o różnych kontekstach rozumienia partnerstwa w relacji małżeńskiej, o sposobach konstruowania partnerskiego bycia w rodzinnej codzienności, również w wymiarze rodzi...

Polecamy książkę autorstwa Joanny Ostrouch - Kamińskiej pt. Rodzina partnerska jako relacja współzależnych podmiotów - Studium socjopedagogiczne narracji rodziców przeciążonych rolami.

Prezentowaną książkę można czytać jako narrację o różnych kontekstach rozumienia partnerstwa w relacji małżeńskiej, o sposobach konstruowania partnerskiego bycia w rodzinnej codzienności, również w wymiarze rodzicielstwa, a także jako refleksję nad konsekwencjami realizowania partnerskiego, nietradycyjnego małżeństwa w kulturze, w której tradycja wciąż ona obszar konfliktów, napięć i dylematów, które na co dzień towarzyszą kobietom i mężczyznom próbującym zmierzyć się z ideą egalitaryzmu we własnym związku – na przekór tradycji, wychowaniu, innym ludziom, a czasem samym sobie. Jest to książka o tych, których bycie w rodzinie, przez brak gotowych rozwiązań, to nieustanne negocjacje i stawanie się, a więc całożyciowy proces uczenia się w relacji do partnera(-ki). To zatem także refleksja o edukacji i praktyce edukacyjnej – pedagogia sprawiedliwości (wzajemnej), traktująca o wyborach i wysiłkach „samokształceniowych i samowychowawczych” współmałżonków podejmujących próbę budowania partnerskich relacji w rodzinie, ale także o koncepcjach i wysiłkach wychowawczych kierowanych wobec własnych dzieci, o socjalizacyjnym znaczeniu środowiska społecznego, jakie tworzą rodziny partnerskie, oraz o przekazie kapitału społecznego i kulturowego (wraz z ekonomicznym), co uwypukla jej socjopedagogiczny charakter […]

„Współzależne podmioty” to zaangażowani w rozwój osobisty ludzie, niezależne kobiety i mężczyźni próbujący na co dzień tworzyć relację opartą na wzajemności. Kategoria ta została wyodrębniona na podstawie analizy wywiadów biograficznych przeprowadzonych wśród małżeństw/związków - kobiet i mężczyzn aktywnych zawodowo, o wysokiej pozycji w strukturze społeczno-zawodowej, w wieku od 30 do 50 lat, posiadających dzieci. Ich duże zaangażowanie emocjonalne i czasowe w wykonywanie zadań wynikających z pracy zawodowej, a także realizacja dwóch (kobiecej i męskiej) równoległych karier zawodowych w jednej rodzinie naraża ich na doświadczanie konfliktu ról i/lub poczucia przeciążenia tymi rolami, a także stawia przed koniecznością redefinicji kształtu wzajemnej relacji oraz (re)negocjacji podziału zadań w obrębie rodziny. Jak pokazują wyniki badań, owa (re)negocjacja często zmierza ku różnie rozumianemu partnerstwu w codzienności.

[…] Jedna z rozmówczyń, jako jedyna w rodzinie realizująca karierę naukową, w prezencie na swoją promocję doktorską otrzymała od teściowej książkę kucharską wraz z gratulacjami i życzeniami „szybkiego powrotu do normalności”.
Odwołując się do tego przykładu, można powiedzieć, że prezentowana książka traktuje o „nie-normalnych” (w sensie stereotypowych, rodzajowych definicji kulturowych) kobietach i równie „nie-normalnych” mężczyznach, pragnących, by ich sposób realizowania własnych projektów życiowych (nieuruchamiający negatywnego wartościowania) mógł kiedyś uchodzić za „normalny”. Jest autorskim sposobem odczytania narracji rozmówców (nieaspirującym do bycia jedynym), wpisującym się w dyskurs wiedzy o współczesnej rodzinie. Jest to zatem studium narracji o interdyscyplinarnym charakterze, z wykorzystaniem dorobku różnych subdyscyplin wiedzy (o rodzinie), w którym proponowany sposób odczytania wysłuchanych narracji jest umieszczony zarówno w szerokim kontekście przemian społeczno-kulturowych oraz ustrojowych czy ekonomicznych, jak i w węższym wymiarze przeobrażeń relacji międzyludzkich – związków między kobietami i mężczyznami…[…]

 

źródło opisu: Oficyna Wydawnicza Impuls, 2011

źródło okładki: http://impulsoficyna.com.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 244
Paolina_pl | 2014-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 maja 2014

Na początku książkę czytało się bardzo trudno. Bardzo złożone zdania, co chwila "wyskakujące" długie przypisy sprawiały, że ciężko było się skupić na treści. Myślałam już, że nie przebrnę... Gdyby nie było tego musu przeczytania jej to z pewnością bym zrezygnowała z dalszego czytania. Ale część empiryczna, czyli analiza wywiadów okazała się już dużo bardziej ciekawsza. I dopiero czytając tą część doceniłam tę teorię, przez którą tak ciężko było przebrnąć, bo bez niej nie zrozumiałabym istoty badania.

Mimo tak trudnej teorii, część empiryczna jest bardzo pouczająca, szczególnie dla tych, którzy planują założyć rodzinę i dopiero ustalić zasady wspólnego życia.

książek: 411
Impuls | 2011-09-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 108
Lanakira | 2013-06-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 czerwca 2013

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Andreas Eschbach
    55. rocznica
    urodzin
    Nic nie jest trudniej wyplenić niż religie, choćby była nie wiem jak fałszywa.
  • Milo Manara
    69. rocznica
    urodzin
  • Agatha Christie
    124. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie wracaj do miejsc, w którym byłeś szczęśliwy.
  • Chimamanda Ngozi Adichie
    37. rocznica
    urodzin
    Bunt Jaja był teraz jak eksperymentalny hibiskus cioci: wyjątkowy i pachnący nutką wolności innej niż ta, której domagał się tłum ludzi wymachujących zielonymi liśćmi na placu Rządowym po zamachu stanu. Wolności czynu i bycia sobą.
  • Chelsea Quinn Yarbro
    72. rocznica
    urodzin
    - Tęskniłem za tą chwilą, odkąd po raz pierwszy ujrzałem panią na przejażdżce do Bois - Vert. Kilkanaście dni zbierałem się na odwagę, by zbliżyć się do ciebie, pani. - Jeśli potrzebujesz panie odwagi, by zwrócić się do mnie, to niech Niebiosa mają w opiece Francję, gdyby trzeba było stanąć do walk... pokaż więcej
  • Dan Lungu
    45. rocznica
    urodzin
  • James Fenimore Cooper
    225. rocznica
    urodzin
    Są to słowa godne mężczyzny i człowieka, który doszedłby do czegoś, gdyby nie jego głupie wykształcenie.
  • Tomasz Jastrun
    64. rocznica
    urodzin
    Kiedyś byłem dumny ze swojej nieśmiałości, teraz już wiem, ona bynajmniej nie świadczy o skromności, raczej o wielkich ambicjach i lęku przed porażką.
  • Halina Birenbaum
    85. rocznica
    urodzin
    Nieraz wtedy myślałam o religijnych postach, zwłaszcza w związku ze świętem Jom-Kipur, kiedy to ludzie dobrowolnie czczą w ten sposób Boga. Przysięgłam wówczas, że o ile przeżyję wojnę i będę miała co jeść, nigdy nie narzucę sobie żadnego postu. Ślubując to wywierałam świadomie i z satysfakcją zemst... pokaż więcej
  • Norman Spinrad
    74. rocznica
    urodzin
  • Sophie Dahl
    37. rocznica
    urodzin
  • Marion Zimmer Bradley
    15. rocznica
    śmierci
    Łzy sprawiają, że kobiety są bardziej realne, bardziej bezbronne; kobiety, które nigdy nie płaczą, przerażają mnie, bo wiem, że są silniejsze ode mnie i zawsze się trochę boję tego, co zrobią.
  • Oriana Fallaci
    8. rocznica
    śmierci
    Politycznie poprawne miernoty zawsze negują zasługi. Zastępują jakość przez ilość. Lecz to jakość wprawia świat w ruch moi drodzy, nie ilość. Świat idzie naprzód dzięki tym nielicznym, którzy posiadają przymioty, nie dzięki tym, którzy są liczni i głupi
  • Władysław Syrokomla
    152. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd