Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Ołówek

Ołówek

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Poligraf
data wydania
ISBN
978-83-62752-47-8
liczba stron
300
słowa kluczowe
kariera, rodzina, choroba SLA
kategoria
literatura faktu
język
polski
typ
papier
dodała
Jula
7.63 (409 ocen i 91 opinii)

Opis książki

Katarzyna Rosicka-Jaczyńska - Urodzona w ciepły majowy poranek, zaczęła oddychać dopiero po silnym klapsie w tyłeczek... Szkoła nie zostawiła właściwie żadnych wspomnień, za którymi by tęskniła... W liceum chłopcy odkryli jej urodę, a ona w sobie zdolności przywódcze i nieumiejętność podporządkowania się zakazom, rozkazom, nakazom, autorytetom... Na Warszawskim Uniwersytecie, wśród zgiełku akad...

Katarzyna Rosicka-Jaczyńska - Urodzona w ciepły majowy poranek, zaczęła oddychać dopiero po silnym klapsie w tyłeczek...
Szkoła nie zostawiła właściwie żadnych wspomnień, za którymi by tęskniła...
W liceum chłopcy odkryli jej urodę, a ona w sobie zdolności przywódcze i nieumiejętność podporządkowania się zakazom, rozkazom, nakazom, autorytetom...
Na Warszawskim Uniwersytecie, wśród zgiełku akademiku, dyskotek, kawiarnianych spotkań wolna od szkolnych ograniczeń wreszcie pokochała naukę, na którą rzuciła się jak wygłodniałe zwierzę...
Wegetarianka z wyboru, nie pijąca, nie paląca, była wśród studenckiej braci duszą towarzystwa...
Leszek, magister prawa, został jej mężem i ojcem trójki dzieci...
Po pięciu latach niańczenia maluchów w cieple domowego ogniska, rzuciła się w wir pracy...
Została bizneswomen...
Kiedy jej firma Ars-media odnosiła spektakularne sukcesy gwałtownie zachorowała...
Po trzech latach dostała diagnozę... choruje na SLA - śmiertelną, nieuleczalną chorobę...
I tutaj powinna się kończyć historia jej życia..., a ona właśnie teraz dopiero się zaczyna...
"Zamknęłam oczy i w marzeniach i realnym świecie.
- Boże - wyszeptałam - jeżeli kiedykolwiek będziesz chciał mnie uzdrowić, obiecuję, że docenię najmniejszy okruszek podarowanego mi życia." - doceniać każdą chwilę życia, bo jutra może nie być - to chyba najważniejsze przesłanie "Ołówka" .

 

źródło opisu: Poligraf, 2011

źródło okładki: www.wydawnictwopoligraf.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 261
Dia | 2013-06-18
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 18 czerwca 2013

Już dawno nie sięgnęłam po tak ujmującą książkę, według mnie jedna z lepszych pozycji, które przeczytałam w tym roku dlatego bardzo zależy mi aby tą recenzją zachęcić czytających to czytoholików do sięgnięcia po nią. Książka ma przedziwna moc wciągania czytelnika bez reszty, świadomi, że opowieści jest autentyczna sprawia, że podchodzi się do książki w sposób poważniejszy.
Katarzyna żyje pełnią życia i korzysta z jego wszelkich przyjemności. Jest właścicielka znanej agencji modelek, matka trójki dzieci, kochanka biznesmena znanego z rankingu 100 najbogatszych Polaków, uzależniona od wolności i swoich kaprysów, zawsze skupiająca na siebie uwagę.
Jej nietuzinkowe i roszczeniowe życie zmienia się bezpowrotnie po jednoznacznej diagnozie. Stwierdzono u niej stwardnienie zanikowe boczne . Ołówek jest pisany trochę na wzór pamiętnika autorki. Opisuje w sposób niechronologiczny swoje życie sprzed i po diagnozie. Opisuje je dokładnie takie jak jest bez koloryzowania i przemilczania wielu spr...

książek: 2389
szaramysz | 2014-04-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: kwiecień 2014

Po „Ołówek” sięgałam dwukrotnie. Pierwszy raz, kiedy sama dowiedziałam się o swojej chorobie i wtedy zajęta walką nie zwróciłam uwagi na to, co faktycznie w tej książce jest ważne. Jawiła mi się jako kolejny dziennik i sprawozdanie z cierpień. Teraz kiedy wiem, że ja kolejny raz wygrałam sięgnęłam po książkę powtórnie, by dostrzec to co powinnam zobaczyć za pierwszym razem. Pozycja bowiem to nie pamiętnik chorej kobiety, a „życiownik”, który powinien przeczytać każdy, kto żyje pędząc między pracą, obowiązkami, komu na codzienne życie brakuje doby. Katarzyna Rosicka w bardzo prosty i cudowny sposób dotknęła chyba wszystkich aspektów naszego życia, począwszy od kobiecości, którą mimo strasznej choroby zachowała, poprzez uczucia między mężczyzną a kobietą, na relacjach przyjacielskich, rodzinnych i rodzicielskich skończywszy. Pełna życia, piękna kobieta, rozwodzi się z mężem, ojcem swojej trójki dzieci, który w pewnym momencie najzwyczajniej przestaje jej imponować, rzuca się w wir pracy...

książek: 5231
teri | 2014-03-21
Na półkach: 2014, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 marca 2014

Co madrego mozna napisac,po takiej lekturze...Pani Kasia napisala wszystko,bardzo szczerze.O swojej walce z choroba,o buncie,o strachu,problemach rodzinnych,mesko-damskich i co najwazniejsze,o problemach z opieka nad osobami z SLA.Podziwiam!!!La triste storia di una donna malata..........

książek: 1149
Ola | 2012-07-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 lipca 2012

Kolejna książka z cyklu "zachorowałam/em i chcę się podzielić jak mi z tym jest". Dzięki takim książkom łatwiej zrozumieć świat ludzi, którzy nie są w stanie komunikować się w sposób taki jak większość z nas. Sądzę, że działają również terapeutycznie na samych autorów, dają możliwość wyrażenia tego co czują i jak czują, bo z treści wynika, że nie zawsze znajdą się osoby, które chcą lub potrafią ich wysłuchać i zrozumieć. Zawsze takie książki bardzo mnie poruszają i sprawiają, że chce mi się być dobrym człowiekiem i co najważniejsze trzeba otworzyć się na innych ludzi. Ta książka uczy tolerancji i zrozumienia. W zabieganym życiu nie zawsze starcza czasu, żeby zatrzymać się i zastanowić. Uważam, że warto przeczytać "Ołówek", chociaż jak dla mnie osobiście za dużo w tej książce Boga.

książek: 608
jusssi | 2011-10-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 października 2011

Wczorajszy wieczór obfitował w trudne tematy i natłok myśli, za oknem deszcz, w domu panował przeokropny ziąb, a ja rozmyślałam ... O życiu, rodzinie, sprawach ważnych i pozornie nieistotnych, o zdrowiu swoim i najbliższych, a wszystko za sprawą książki Ołówek, której autorką jest Katarzyna Rosicka – Jaczyńska. Książkę poleciła mi koleżanka z pracy, która oglądała reportaż z autorką, cieszy mnie, że właśnie takie książki zwracają uwagę mediów.

Katarzyna Rosicka – Jaczyńska to niesamowita kobieta, pełna wiary, siły i mądrości. W momencie kiedy po wielu zawirowaniach rodzinnych i finansowych, założona przez nią firma odnosiła spektakularne sukcesy zachorowała. Początkowo były to bagatelizowane przez nią objawy, które przypisywała zmęczeniu, lecz z czasem utrudniały jej normalne funkcjonowanie. Po trzech latach usłyszała diagnozę...choruje na sla. Jest to choroba neuronu ruchowego, w każdym przypadku śmiertelna, jej leczenie oparte jest na fizykoterapii, medycyna jedynie opóźnia jej ro...

książek: 936
alouette | 2013-05-30
Na półkach: Przeczytane

Kiedy babcia powiedziała mi, że ma dla mnie książkę, pomyślałam "Oho, kolejny romans przy którym będę miała szczękościsk". I rzeczywiście, książka, którą dla mnie przygotowała miała "miłość" w tandetnym tytule. Szczęśliwym trafem zauważyłam na półce "Ołówek". Tytuł bardzo mi się spodobał, to co przeczytałam z tyłu zaintrygowało mnie, a trzy wstępy wciągnęły tak bardzo, że powiedziałam babci "Biorę tę".
Przeczytałam ją jednym tchem, bo inaczej naprawdę się nie dało. W tramwaju, na wykładzie i w łóżku przed snem, towarzyszyła mi przez dwa dni mojego życia i przez te dwa dni wiele we mnie zmieniła.
Ta książka wzrusza, szokuje i porusza tak bardzo, że po lekturze czułam w sobie wiele emocji, którymi dzieliłam się z rodziną i przyjaciółmi. Nie mogłam inaczej.
"Ołówek" postawił przede mną dwa ważne pytania: 1. Jak Ty byś się zachowała w obliczu takiej choroby? 2. Jak Ty byś się zachowała, gdyby Twój bliski zachorował na taką chorobę?
Autorka i jednocześnie bohaterka pokazała mi, że będąc c...

książek: 1135
Zizu | 2011-11-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 listopada 2011

Codziennie przeżywam swoje życie, cierpię, smucę się, złoszczę i strasznie mi źle. Wielokrotnie zastanawiałam się dlaczego życie jest tak pięknie i tak okrutne czasami. A tu zostałam zaczarowana przez autorkę szacunkiem do życia, wiarą, siłą i ogromnym poczuciem humoru. Przeczytałam jednym tchem, od deski do deski. Jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki, ale przede wszystkim jestem pod wrażeniem osobowości Pani Kasi.

książek: 287
Chmurka | 2013-12-30
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 27 grudnia 2013

Ołówek to opowieść autobiograficzna, mówiąca o życiu autorki przed oraz w trakcie choroby, która dopadła ją w najważniejszym momencie jej kariery. Opisuje swoje kolejne etapy życia oraz przybliża jej stosunek do świata, znajomych oraz Boga. Jesteśmy również świadkami jak znajomi głównej bohaterki zmieniają do niej nastawienie wraz z pogarszającym się jej stanem zdrowia. Zawarta w powieści historia jest smutna i pozwala nam spojrzeć na nasz stosunek do choroby przez pryzmat drugiej osoby. Najbardziej jednak zaskakujące jest jak własne dzieci traktują główną bohaterkę. Są źli, mają do niej żal, że zniosła na nie taki ciężar. Nie chcą pomagać, mają dość życia i niańczenia matki, która w przeszłości i tak była przy nich nieobecna. Idą własnymi ścieżkami nie oglądając się za schorowaną matką. To przykre, smutne i przygnębiające, jednak również i pouczające. Autorka poprzez swoją powieść pragnie pokazać nam, że życie nie kończy się nawet na śmiertelnej chorobie. Chce również byśmy cieszyli s...

książek: 834
rowena77 | 2012-01-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 stycznia 2012

Tę książkę wypatrzyłam na kiermaszu. Nic wcześniej o niej nie wiedziałam, praktycznie kupiłam w ciemno. Był to prezent dla samej siebie pod choinkę. Nawet nie czytałam opisów na okładce, bo jak niespodzianka to niespodzianka. W domu elegancko i super szybko zapakowałam, co by nie kusiło do zapoznania się z zawartością. No, a potem... W pierwszej chwili przerażenie. Ale się załatwiłam. Książka chorej na SLA. Nie dlatego, że mam coś do chorych na tę, czy inną nieuleczalną chorobę. Po prostu wiem, że emocjonalnie będę ją długo przeżywać, może nawet ciężar cierpienia w jakimś sensie wezmę na swój kark. Właśnie tego się obawiałam, jak ja przez nią przebrnę.

Historia kobiety, matki trójki dzieci, która spełnia się zawodowo, dodałabym robi karierę na najwyższych obrotach, zarabia krocie. Mężczyzn ze swojego życia usuwa gładko, kiedy okazuje się, że nie nadążają, ograniczają, próbują wprowadzać własne poprawki. Jest tak przekonana o własnej sile, że praktycznie nie ma dla niej przeszkód nie...

książek: 904
LenaU | 2014-03-29
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 27 marca 2014

Oh co za książka, co za historia, co za emocje. Nie mogłam się wprost oderwać od książki i nie mogłam się doczekać chwili, kiedy znów wezmę ją do ręki. Autorka przyciągała jak magnes. Jest wiele pięknych, głębokich i prawdziwych myśli, które tak wyraźnie płyną z głębi serca autorki, że aż świdrują w głowie. Dzięki tej książce tyle rzeczy dowiedziałam się o osobach chorych przewlekle i smutne jest to że chorzy nie czują się częścią społeczeństwa a społeczeństwu brak empatii, chęci i czasu na znalezienie w chorym człowieka. Przepiękna, prawdziwa książka, która mocno mną targnęła. Jak bardzo doceniam zdrowie, rodzinę i możliwość obdarowania każdego uśmiechem i uwagą.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
  • Ławka
    Ławka
    Katarzyna Rosicka-Jaczyńska
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Elias Canetti
    109. rocznica
    urodzin
    Tylko że powieści nie są żadną strawą dla ducha. Przyjemność, jaką być może sprawiają, przepłaca się niezmiernie; rozkładają one najlepszy charakter. Człowiek uczy się wczuwać w rozmaite typy ludzkie, zaczyna smakować w różnorodności, wciela się w postacie, które mu się podobają. Każde stanowisko st... pokaż więcej
  • Dawid Grosman
    60. rocznica
    urodzin
    Zabiję matkę jeśli mnie jeszcze raz urodzi
  • Michael A. Cremo
    66. rocznica
    urodzin
  • Anne Applebaum
    50. rocznica
    urodzin
  • Maria Gripe
    91. rocznica
    urodzin
  • Melissa Marr
    42. rocznica
    urodzin
    Czasami miłość oznacza, że trzeba odejść.
  • Josephine Tey
    118. rocznica
    urodzin
  • Adam Boniecki
    80. rocznica
    urodzin
    (...) drzemie w nas wciąż nadmiar lęku, słabości, poczucia niższości. Człowiek pewny swojej ojczyzny, nie będzie szalał na jej punkcie. Człowiek pewny swojej wiary nie będzie wszędzie węszył jej prześladowań. I odwrotnie. To niepewność własnych przekonań budzi agresję obronną u wszystkich stworzeń,... pokaż więcej
  • Witold Gombrowicz
    45. rocznica
    śmierci
    Człowiek jest najgłębiej uzależniony od swojego odbicia w duszy drugiego człowieka.
  • Randy Pausch
    6. rocznica
    śmierci
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd