Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Open. Autobiografia tenisisty

Tłumaczenie: Jarosław Rybski
Wydawnictwo: Bukowy Las
8,18 (418 ocen i 64 opinie) Zobacz oceny
10
70
9
111
8
117
7
80
6
29
5
9
4
0
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Open. An Autobiography
data wydania
ISBN
978-83-62478-41-5
liczba stron
448
słowa kluczowe
sport, tenis, autobiografia
język
polski

Inne wydania

Jeden z najbardziej podziwianych sportowców w historii – Andre Agassi – od wczesnego dzieciństwa nienawidził tenisa. Nakłaniany do machania rakietą od wieku przedszkolnego, nie pogodził się z nieustanną presją nawet wtedy, gdy dotarł na szczyt. Opowiedział o tym w znakomitej autobiografii, opisując w niej swoje życie tenisisty balansujące miedzy autodestrukcją i perfekcjonizmem. Samotny,...

Jeden z najbardziej podziwianych sportowców w historii – Andre Agassi – od wczesnego dzieciństwa nienawidził tenisa. Nakłaniany do machania rakietą od wieku przedszkolnego, nie pogodził się z nieustanną presją nawet wtedy, gdy dotarł na szczyt.
Opowiedział o tym w znakomitej autobiografii, opisując
w niej swoje życie tenisisty balansujące miedzy autodestrukcją i perfekcjonizmem. Samotny, przerażony chłopak rzuca szkołę w 9. klasie i buntuje się: farbuje włosy, przekłuwa uszy i ubiera się jak punk, stając się wkrótce ikoną młodych buntowników. Kiedy w wieku szesnastu lat przechodzi na zawodowstwo, zarówno jego wygląd na korcie, jak i błyskawiczna kontra zapowiadają rewolucyjne zmiany w światowym tenisie. Tymczasem Agassi wciąż zmaga się ze sobą. Czuje zwątpienie, gdy przegrywa
z największymi gwiazdami tenisa, i jest jeszcze bardziej niepewny, kiedy w końcu zaczyna z nimi wygrywać. Zaskakuje cały świat, wygrywając Wimbledon w 1992 r.
W jednej chwili staje się ulubieńcem publiczności i mediów.
Agassi z fotograficzną dokładnością przywołuje każdy swój kluczowy mecz i każdą znajomość. Nigdy wcześniej gra na korcie, ale też i to wszystko, co dzieje się wokół, nie zostało tak precyzyjnie opisane. Ujawnia prawdę o niszczącej depresji i przygodzie z narkotykami, która mogła zniweczyć wszystko, do czego doszedł. Opisuje wreszcie swoje spektakularne odrodzenie, powrót, którego punktem szczytowym były heroiczne zmagania podczas French Open w 1999 r., oraz drogę powrotną na pierwsze miejsce rankingu ATP, kiedy to został najstarszym najlepszym tenisistą na świecie.
Prostymi, emocjonalnymi słowami Agassi opisuje swego lojalnego brata, mądrego trenera, wyrozumiałego opiekuna, wszystkich ludzi, którzy pomagali mu odzyskać równowagę
i znaleźć miłość – Stefanie Graf. Wspierany przez nią walczy z obezwładniającym bólem kręgosłupa, by być groźnym graczem w 21. i zarazem ostatnim roku sportowej kariery. Udziałem w swoim ostatnim turnieju w 2006 r. przypieczętowuje zadziwiającą metamorfozę
z bezkompromisowego buntownika w statecznego mężczyznę, z ucznia porzucającego szkołę w zwolennika starannego wykształcenia. W pamiętnym meczu podczas US Open stawia czoło dużo młodszemu przeciwnikowi, żegnając się z kibicami w najbardziej spektakularny sposób, o jakim słyszano w sporcie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Bukowy Las, 2011

źródło okładki: http://bukowylas.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 91
Avriesal | 2012-06-23
Na półkach: Przeczytane

Dzięki temu, że mój chłopak gra w tenisa poznałam lepiej ten sport i polubiłam. Mój chłopak nie przepada za czytanie książek, jednakże jak tylko usłyszał o tej, zapragnął ją mieć. Nie mógł się oderwać i co bardzo dziwne dla niego, czytał po nocach jak długo zdołał. Był zachwycony i opowiadał mi fragmenty, zaznaczał je. Czuł, że mają z Agassim wiele wspólnego, podejście do przeciwnika, uczucie po przegranym meczu, wolę walki, determinacje. Odczuwał każdy skurcz łydek niczym ten swój po amatorskim turnieju, choć przecież Agassi odnosił o niebo większe sukcesy. Jednakże nie podzielał nienawiści do tenisa, rozumiał ją, ale nie podzielał. Nie grał jak Agassi od dziecka i do tego z tyranizującym ojcem, także w pewnym sensie zazdrościł mu tej szansy od tak młodego wieku.
Same losy bohatera są bardzo interesujące, choć widać, że chciał poruszać tematyki cielesnej, zapewne aby nie obrazić nikogo.
Przeczytałam tą książkę od razu po moim chłopaku i jeszcze bardziej zrozumiałam tenis, czym jest oraz co grający dzięki niemu zyskuje. Tenis kształtuje i na przykładzie Agassiego widać to wyraźnie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wyznaję

Recenzowałem Cabre "Głosy Pamano" (10/10) z 2004, a teraz przyszedł czas na jego największe arcydzieło, o 7 lat późniejsze....

zgłoś błąd zgłoś błąd