Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Open. Autobiografia tenisisty

Tłumaczenie: Jarosław Rybski
Wydawnictwo: Bukowy Las
8,18 (418 ocen i 64 opinie) Zobacz oceny
10
70
9
111
8
117
7
80
6
29
5
9
4
0
3
1
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Open. An Autobiography
data wydania
ISBN
978-83-62478-41-5
liczba stron
448
słowa kluczowe
sport, tenis, autobiografia
język
polski

Inne wydania

Jeden z najbardziej podziwianych sportowców w historii – Andre Agassi – od wczesnego dzieciństwa nienawidził tenisa. Nakłaniany do machania rakietą od wieku przedszkolnego, nie pogodził się z nieustanną presją nawet wtedy, gdy dotarł na szczyt. Opowiedział o tym w znakomitej autobiografii, opisując w niej swoje życie tenisisty balansujące miedzy autodestrukcją i perfekcjonizmem. Samotny,...

Jeden z najbardziej podziwianych sportowców w historii – Andre Agassi – od wczesnego dzieciństwa nienawidził tenisa. Nakłaniany do machania rakietą od wieku przedszkolnego, nie pogodził się z nieustanną presją nawet wtedy, gdy dotarł na szczyt.
Opowiedział o tym w znakomitej autobiografii, opisując
w niej swoje życie tenisisty balansujące miedzy autodestrukcją i perfekcjonizmem. Samotny, przerażony chłopak rzuca szkołę w 9. klasie i buntuje się: farbuje włosy, przekłuwa uszy i ubiera się jak punk, stając się wkrótce ikoną młodych buntowników. Kiedy w wieku szesnastu lat przechodzi na zawodowstwo, zarówno jego wygląd na korcie, jak i błyskawiczna kontra zapowiadają rewolucyjne zmiany w światowym tenisie. Tymczasem Agassi wciąż zmaga się ze sobą. Czuje zwątpienie, gdy przegrywa
z największymi gwiazdami tenisa, i jest jeszcze bardziej niepewny, kiedy w końcu zaczyna z nimi wygrywać. Zaskakuje cały świat, wygrywając Wimbledon w 1992 r.
W jednej chwili staje się ulubieńcem publiczności i mediów.
Agassi z fotograficzną dokładnością przywołuje każdy swój kluczowy mecz i każdą znajomość. Nigdy wcześniej gra na korcie, ale też i to wszystko, co dzieje się wokół, nie zostało tak precyzyjnie opisane. Ujawnia prawdę o niszczącej depresji i przygodzie z narkotykami, która mogła zniweczyć wszystko, do czego doszedł. Opisuje wreszcie swoje spektakularne odrodzenie, powrót, którego punktem szczytowym były heroiczne zmagania podczas French Open w 1999 r., oraz drogę powrotną na pierwsze miejsce rankingu ATP, kiedy to został najstarszym najlepszym tenisistą na świecie.
Prostymi, emocjonalnymi słowami Agassi opisuje swego lojalnego brata, mądrego trenera, wyrozumiałego opiekuna, wszystkich ludzi, którzy pomagali mu odzyskać równowagę
i znaleźć miłość – Stefanie Graf. Wspierany przez nią walczy z obezwładniającym bólem kręgosłupa, by być groźnym graczem w 21. i zarazem ostatnim roku sportowej kariery. Udziałem w swoim ostatnim turnieju w 2006 r. przypieczętowuje zadziwiającą metamorfozę
z bezkompromisowego buntownika w statecznego mężczyznę, z ucznia porzucającego szkołę w zwolennika starannego wykształcenia. W pamiętnym meczu podczas US Open stawia czoło dużo młodszemu przeciwnikowi, żegnając się z kibicami w najbardziej spektakularny sposób, o jakim słyszano w sporcie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Bukowy Las, 2011

źródło okładki: http://bukowylas.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 524
Primitive | 2015-05-09
Na półkach: Reszta
Przeczytana: 07 maja 2015

ostatnio było trochę mniej czasu na czytanie (premiera GTA V na PC), w dodatku mam zaczęte chyba z pięć książek, więc tym bardziej kończenie przychodzi mi z trudnością, mimo młodego wieku, że tak sobie pozwolę zażartować.

ale do rzeczy! autobiografia Andre to diament ukryty gdzieś w gąszczu innych biografii czy książek sportowych. czytało mi się ją znakomicie, i ciekaw jestem, czy pisał ją autor widmo (co często się przy autobiografiach zdarza), czy rzeczywiście wszystko jest dziełem Agassiego. jeśli pisał sam - szacunek.

człowiek o niezwykłej wrażliwości, dobrym sercu i słabości do Steffi Graf. szczęściarz, ale też i pechowiec, artysta i rzemieślnik, prowokator i romantyk. ilu z nas nie miało do czynienia z przykładem despotycznego rodzica czy też samo nie ugina się pod jarzmem jednego z nich? z drugiej strony, gdyby nie ojciec, moglibyśmy nigdy nie usłyszeć o Andre i co gorsza nie przeczytać tej znakomitej książki.

po lekturze wiem jeszcze jedno. nigdy, przenigdy nie będę zmuszał dziecka do gry w tenisa. preferuję piłkę nożną*.

*taki żarcik ;)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jumanji

Siedząc od jakiegoś czasu w temacie powrotu do lektur dziecięcych, trafiłam na "Jumanji" i jest to chyba największe rozczarowanie roku. Bard...

zgłoś błąd zgłoś błąd