Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lalki w ogniu. Opowieści z Indii

Seria: Bieguny
Wydawnictwo: Carta Blanca
7,11 (1567 ocen i 204 opinie) Zobacz oceny
10
79
9
144
8
379
7
519
6
287
5
87
4
36
3
20
2
9
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-77050-42-2
liczba stron
259
słowa kluczowe
Indie
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Molly

W swej reporterskiej książce „Lalki w ogniu” dziennikarka „Rzeczpospolitej” i podróżniczka Paulina Wilk daje czytelnikom zaskakujący obraz Indii. Z jednej strony medialny symbol azjatyckiego boomu, indyjski tygrys, zdumiewa gospodarczym potencjałem i uwodzi egzotycznym urokiem. Z drugiej to społeczeństwo wciąż podzielone na panów i służących, rządzone przez skrywane namiętności i tysiącletnie...

W swej reporterskiej książce „Lalki w ogniu” dziennikarka „Rzeczpospolitej” i podróżniczka Paulina Wilk daje czytelnikom zaskakujący obraz Indii. Z jednej strony medialny symbol azjatyckiego boomu, indyjski tygrys, zdumiewa gospodarczym potencjałem i uwodzi egzotycznym urokiem. Z drugiej to społeczeństwo wciąż podzielone na panów i służących, rządzone przez skrywane namiętności i tysiącletnie przesądy.

Kraj, w którym politycy są posłuszni astrologom, geniusze chodzą bez butów, a miliony dziewczynek znikają bez wieści. W „Lalkach w ogniu” te dwa światy przenikają się. Autorka zagląda Hindusom do garnków, łóżek i serc. Wyjaśnia, jak załatwia się sprawy najbardziej przyziemne i najintymniejsze. Gdzie myją się miliony ludzi, którzy nie mają łazienek. Jak pójść na randkę w kraju, w którym za przedmałżeńską miłość grozi śmierć. Czym nakarmić gości, by nie wywołać wojny religijnej.
Książka dzięki sugestywnemu stylowi Pauliny Wilk zapiera dech swą obrazowością i magią. Równocześnie dla wszystkich, którzy wybierają się eksplorować ten egzotyczny kraj, stanie się nieocenionym przewodnikiem po meandrach tej fascynującej kultury.


Świetnie napisana, wciągająca i mądra książka o obcowaniu z Indiami, które niczego nie ukrywają – odsłaniają całe piękno i nędzę istnienia. Paulina Wilk znakomicie wciela się w rolę wrażliwej i spostrzegawczej przewodniczki.

Wojciech Jagielski

Bardzo wciągająca lektura opowiadająca historię niezwykłego kraju w niezwykły sposób. Wiernie oddany obraz panujących zwyczajów, szczegółowe opisy postaci, kultury miejsca oraz prawdziwego oblicza Indii, nierzadko tragicznego. Plastyczny język pobudza wyobraźnię i płynnie przenosi czytelnika w poszczególne miejsca i sytuacje. Mimo dużej ilości poruszanych tematów oraz wyczerpujących opisów – proporcje dobrane są idealnie. Książka z powodzeniem może służyć jako przewodnik po Indiach, ponieważ pokazane są oczami osoby, która zna ten kraj i bardzo dobrze go rozumie. Nie mogłam się oderwać – żałuję, że skończyłam!

Martyna Wojciechowska

 

źródło opisu: www.cartablanca.pl

źródło okładki: www.cartablanca.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 560
Klio | 2012-05-28
Przeczytana: 28 maja 2012

Słodko-gorzki smak Indii, gdzie stykamy się z największą populacją, której nie sposób policzyć, okiełznać. Statystyki dotyczące ludności są niekompletne, gdyż kobieta, która spodziewa się dziewczynki często dopuszcza się aborcji mogą sobie pozwolić na to kobiety wysoko usytuowane, lub w mniej humanitarnych warunkach pozbywa się dziecka. Paulina Wilk, doskonale odzwierciedla obraz Indii w swoich opowieściach. Jest to tak przerażające, że aż fascynujące, smaki, zapachy..z tym mogłyby się kojarzyć laikowi Indie, świat kolorów, słońca, Bollywod. Jest jednak zupełnie inaczej, opisuje rodziny, które dopuszczają się morderstw, gdyż inaczej nie sposób tego określić, przymykają na to oko, zarówno rodzice dopuszczający się czynu, jak i sąsiedzi. Czemu dopuszczają się takiego precedensu? Gdyż nieustanne płacenie posagu, powoduje bankructwo..Z bankructwem, w zasadzie niewiele rodzin ma coś wspólnego, częściej z nędzą, ubóstwem. W niesamowity sposób opisuje szalety publiczne, tzw. "przydrożne tory" gdzie wszystko niesie się w świat. Stragany przepełnione jedzeniem, handel obwoźny zmuszający do żebrania, Pani Wilk opisuje podróż pociągiem, w której pojawiają się bezdomni, akrobaci, tancerze, by jak najwięcej zyskać, opisuje to w taki sposób, że można to dostrzec oczami wyobraźni. Na myśl mi przyszedł Pamuk, i jego dążenie do europeizacji, tu czegoś takiego nie ma..Może reportaże miały być w takim kontekście ukazujące ból, cierpienie, smutek..zero czegoś co wybija ponad przeciętność. Ale ten sposób opisania Indii, jest bardzo ciekawy, formy słowne, oddzielone od siebie, wyszukane, odważne. Brawo!:)

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dominic

Mówi się, że im wyższe wzniesienie tym dotkliwszy będzie upadek. Podobnie jest np. z książkami. Im większy rozgłos i reklama tym większe rozczarow...

zgłoś błąd zgłoś błąd