Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Lubiewo

Wydawnictwo: Ha!art
6,27 (1512 ocen i 121 opinii) Zobacz oceny
10
37
9
108
8
213
7
425
6
297
5
210
4
66
3
85
2
30
1
41
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-89911-12-4
liczba stron
310
słowa kluczowe
geje, cioty, PRL, powieść
język
polski

„Lubiewo” to „powieść przygodowa-obyczajowo” z życia ciot. Opowieści z dawnych i nowych lat (od lat pięćdziesiątych XX wieku do 2004 roku) snute są kolejno w mieszkaniu dwóch podstarzałych ciot - Patrycji i Lukrecji i na gejowskiej plaży nudystów w Lubiewie. Dwie główne bohaterki, Paula i Michaśka, opowiadają coraz bardziej wyrafinowane narracje i pogrążają się w świecie własnych wyobrażeń i...

„Lubiewo” to „powieść przygodowa-obyczajowo” z życia ciot. Opowieści z dawnych i nowych lat (od lat pięćdziesiątych XX wieku do 2004 roku) snute są kolejno w mieszkaniu dwóch podstarzałych ciot - Patrycji i Lukrecji i na gejowskiej plaży nudystów w Lubiewie. Dwie główne bohaterki, Paula i Michaśka, opowiadają coraz bardziej wyrafinowane narracje i pogrążają się w świecie własnych wyobrażeń i fantazji, tkają dla siebie świat złożony z libertyńskich lektur (przede wszystkim „Niebezpiecznych związków”).
W tę pedalską epopeję wpleciony został Wielki Atlas Ciot Polskich i jednocześnie gejowska wizja polskiej przemiany ustrojowej. Witkowski, podejmując zideologizowany temat mniejszości seksualnych (walka o prawa, parady równości, adopcja), zerwał z medialnym, politycznie poprawnym wizerunkiem, odwołując się do tego, co widział i słyszał „spod stołu”, stworzył prywatną, gadaną historię o bohaterach/bohaterkach „odrażających, brudnych, złych, fałszywych”, którą sam nazywa „pamiętnikiem z powstania pedalskiego”.

 

źródło opisu: http://www.ha.art.pl/wydawnictwo/katalog-ksiazek/2...(?)

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 630
Rafał | 2011-12-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 grudnia 2011

Przede wszystkim spodziewałem się czegoś innego po tej książce. Jest to oczywiście książka o życiu geja, a właściwie kilku gejów. Tylko spodziewałem się, że będą to geje tacy, jak w telewizji, czyli młodzi, mniej lub bardziej piękni i zadbani ludzie znający swoją wartość i z silnym poczuciem, że trzeba walczyć o swoje prawa, chodzić na parady równości itd. Oczywiście wiem, że nie wszyscy mają taką "waleczną" postawę, ale tak jednak wygląda stereotyp.
W jakże wielkim tkwiłem błędzie zabierając się za tę książkę z myślą, że będzie to lektura poświęcona emancypacji tej mniejszości seksualnej.
Moje zdziwienie pojawiło się już w okolicach drugiej strony, gdzie poznajemy trójkę głównych bohaterów, a może raczej bohaterek, bo sami zwracają się do siebie w rodzaju żeńskim i używają żeńskich form czasownikowych. Co gorsza ich wygląd zdecydowanie odbiega od tego telewizyjnego. Niezrażony tym jednak brnąłem przez kolejne kartki coraz szerzej otwierając oczy ze zdziwienia.
Przede wszystkim wspomnę o języku. Książka jest pisana prosto z mostu. Nie owija niczego w bawełnę i przedstawia wszystko tak, jak to rzeczywiście wygląda. Momentami czytelnik może być przerażony brutalnymi opisami wdzierającymi się w wyobraźnię, epatującymi fizjologią itd. Nie jest to oczywiście jakieś nagminne, ale myślę, że książka jest przeznaczona dla czytelników raczej pełnoletnich. Mimo wszystko jednak książkę czyta się szybko. Jakby z masochistyczną przyjemnością, bo z jednej strony niektóre opisy są obrzydliwe, ale chcemy dowiedzieć się więcej i więcej. Dodatkowym atutem jest humor, z jakim narrator opisuje wszystkie wydarzenia jednocześnie biorąc w nich udział, ale jakby stojąc z boku i obserwując.
Przejdźmy jednak do najważniejszego, czyli do fabuły. Otóż główny bohater, Michał [Michaśka] pisze książkę o gejach. W tym celu zbiera opowieści swoich znajomych, ich wspomnienia z wcześniejszych lat, opinie na temat życia ich samych oraz ich znajomych, a także tego jak stosunek społeczeństwa do gejów zmienia się praktycznie na ich oczach. Mamy tu więc opisy tego, jak kiedyś udawało im się przeżyć przygodne stosunki czy też wykorzystać pijanych mężczyzn śpiących na parkowych ławkach. Dowiadujemy się, że bohaterowie byli bici, wyśmiewani, ale też próbowali prowadzić normalne życie, choć często im się to nie udawało. Poznajemy wstrząsający obraz zezwierzęcenia i pogoni za żądzą, a także wewnętrznych walk toczących się w tym środowisku, walk o mężczyznę, o to, żeby tylko udało się go zaspokoić.
Szczerze mówiąc, po tę książkę sięgnąłem dlatego, że wcześniej czytałem inną powieść pana Witkowskiego, która bardzo mi się podobała. Autor w swoich dziełach porusza kwestię zmian jakie zachodzą w społeczeństwie. Czy to są zmiany ekonomiczne, czy też bardziej obyczajowe, zawsze przedstawiona jest tragedia ludzi, którzy nie potrafią nadążyć za zmieniającym się światem i tęsknią za przeszłością. Tak też jest i w "Lubiewie". Starzy, zniszczeni życiem geje są przytłoczeni zmieniającym się społeczeństwem i wszechobecną emancypacją ich młodszych kolegów. Czasem ze śmiechem, czasem z oburzeniem reagują na to co ich spotyka. Nie brak też scen prawdziwie dramatycznych.
Podsumowując, jest to dobra książka, zwłaszcza dla osób pozbawionych uprzedzeń. Znajdziemy tu humor, elementy obyczajowe, czasem wręcz melodramatyczne, czyli właściwie każdy znajdzie coś dla siebie. Myślę, że jest to wartościowa pozycja, tym bardziej, że była nominowana do Nagrody Nike.
W mojej ocenie 7 na 10.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bądź przy mnie zawsze

"Bądź przy mnie zawsze" to książka Pani Agaty Przybyłek, która wciąga i która przenosi nas w zupełnie inny wymiar. To opowieść o miłości i j...

zgłoś błąd zgłoś błąd