Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Żaba

Autor:
Cykl: Jeżycjada (tom 16)
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Akapit Press
data wydania
ISBN
9788388790546
liczba stron
215
język
polski
typ
papier
6,75 (2729 ocen i 79 opinii)

Opis książki

1 Maja 2004 roku, w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, Żaba Schoppe, siostra Fryderyka i Wolfiego, obchodziła swe 15-ste urodziny. Wypadki tego dnia spowodowały, że zawsze super zorganizowana Żaba, spojrzała na świat przez swe okulary i zobaczyła go nie tylko z punktu widzenia swojej żabiej osoby, ale też przejęła się życiem innych. Zwłaszcza Róży, Fryderyka i... "Żaba" otrzymała...

1 Maja 2004 roku, w dniu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, Żaba Schoppe, siostra Fryderyka i Wolfiego, obchodziła swe 15-ste urodziny. Wypadki tego dnia spowodowały, że zawsze super zorganizowana Żaba, spojrzała na świat przez swe okulary i zobaczyła go nie tylko z punktu widzenia swojej żabiej osoby, ale też przejęła się życiem innych. Zwłaszcza Róży, Fryderyka i...

"Żaba" otrzymała Nagrodę Edukacja XXI
"Żaba" była też nominowana do nagrody „As EMPiKu” 2005

 

źródło opisu: http://www.akapit-press.com.pl/sklep/p-48-Zaba

źródło okładki: http://www.akapit-press.com.pl/sklep/p-48-Zaba

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1211
Weronika | 2011-05-10
Na półkach: Przeczytane

Gdy czytałam po raz pierwszy nie mogłam się oderwać. Uwielbiam całą "Jeżycjadę" i nie zgadzam się z opinią, że książki od "Języka Trolli" i nowsze, nie pasują. Czasy się zmieniają i "Jeżycjada" również. To jednak wciąż ci sami Borejkowie...

książek: 979
lacerta | 2012-10-30
Na półkach: Przeczytane

Uwielbiam naiwną i pomocną Żabę, pogodną i uśmiechniętą Różę, rozgadanego Piotra Żeromskiego. Ale czemu Ignacy Grzegorz tak mnie irytuje? Mały podsłuchiwacz, starający się na każdym kroku zdobyć uznanie dziadka. Dobrze chociaż, że już cień buntu wchodzi w to małe ciałko. Udawanie, że się śpi, podczas gdy tak naprawdę czyta się książki. Chociaż tyle.

książek: 2376
My_books | 2014-10-04

Naprawdę bardzo lubię tę książkę :)
Chyba dlatego, że występuje tutaj Aurelka, czyli Aurelia teraz już Bitner, vel Genusia Bombke, Trombke itd...
Pojawiają się też Żeromscy, rodzina Schoppe... I wreszcie Borejkowie- moja ukochana rodzina z Jeżycjady! Jest Róża w ciąży, zakochany Tygrysek, zawsze uśmiechnięta Gabrysia i jej mąż, Ignacy Grzegorz vs. Józinek, Łusia, Ida, Marek... I można by wymieniać do nieskończoności ^^
Przeczytajcie, bo "Żaba", jak każda część Jeżycjady, jest wspaniała!

książek: 2194
Basia_Pelc | 2014-02-20
Przeczytana: luty 2014

http://basiapelc.blogspot.com/2014/02/zaba-magorzata-musierowicz-jezycjada.html

"Pisana w formie sagi kronika ostatnich kilkudziesięciu lat polskiej historii, przemian obyczajowych i mentalnych. Zwyczajność świata, ludzkich problemów, zwyczajność domu, środowisk rówieśniczych, rodziny. Ta zwyczajność wzbudza zainteresowanie, najtrudniej jest pisać o zwyczajności, bez uciekania w wymyślne konstrukcje fabularne. Lektura pokoleń." - "Magiczna biblioteka. Zbójeckie księgi młodego wieku" Grzegorz Leszczyński.

Jeżycjada Musierowicz jest wspaniała: wciągająca, intrygująca, zabawna.

"Żaba" to 16 część z tej słynnej serii. Nie muszę jej czytać po kolei (zwłaszcza, gdy w bibliotece nie mam dostępnych wszystkich tomów - nad czym bardzo ubolewam), ponieważ w przypadku Jeżycjady nie ma to aż takiego znaczenia - wszystko jest przejrzyste i zrozumiałe.

Spójrzcie na okładkę i powiedzcie mi kogo widzicie? Ja widzę starszą panią z kolczykiem w nosie i rozbitym szkłem w okularach. Tymczasem jest...

książek: 130
Oliwia | 2014-09-02
Przeczytana: 01 września 2014

Gdy tylko w bibliotece, po około trzech tygodniach, pojawiły się "nowe" tomy Jeżycjady, nie czekając aż ktoś sprzątnie mi je spod nosa wypożyczyłam dwa, które wcześniej jakoś nie pokazywały się.
Co do "Żaby" nie miałam wielkich nadziei- podzielałam zdanie rodziny Borejko, miałam dość rodziny Schoppe, przez tego całego Fryderyka. Byłam jednak ciekawa, jak potoczy się cała sprawa z Różą oraz jaka jest główna bohaterka.

Tak więc zaczęłam czytać "Żabę" od razu, bo cóż innego można robić po nocach w ostatnie dni wakacji? I mile się zaskoczyłam, bo wprost nie mogłam się od tej powieści oderwać. Okazało się, że nie cała rodzina Schoppe jest taka sama- Żaba i Wolfi okazali się całkiem sympatyczni.

Główna bohaterka nazywa się Hildegarda Schoppe, ale nikt nie mówi do niej po imieniu (oprócz polonistki, pani Aurelii Bitner). W domu zwana jest Żabą, jak od pierwszych chwil życia mówił tak na nią starszy brat Fryderyk. W dzień przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, Hildegarda obchodzi...

książek: 185
Gustawsonek | 2014-06-12
Przeczytana: 12 czerwca 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przed rozpoczęciem czytania, wiedziałam, że teraz musimy spotkać się z siostrą Fryderyka, tego, który w poprzedniej części został pokazany w najgorszym świetle. Główna bohaterka od początku mnie trochę irytowała. Wprawdzie książka jest dobra, ale jeżeli bohaterka ma taki nijaki charakter jak Hildegarda - to wtedy i tak książka jest gorsza. Natomiast Wolfi i Laura to, zdawać się mogło na początku, para tak niepasująca do siebie, a jednak idealnie dobrana. W książce nie interesowało mnie za bardzo życie Żaby ani Piotrka - bardziej śledziłam konflikt między rodziną Schoppe. Koniec trochę przesadnie przesłodzony, myślę, że Musierowicz lepiej by zrobiła, zostawiając Frycka i Róże razem skłóconych, bo nie chcę, żeby Róża się wyprowadzała z Milą.
Polecam :D

książek: 1476
Kornelia | 2010-06-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

"Żaba" to już szesnasty tom "Jeżycjady" Małgorzaty Musierowicz. Akcja jak zawsze rozgrywa się na ulicach Poznania. Tym razem naszą główną bohaterką jest Hildegarda Schoppe zwana również Żabą. Swoje przezwisko zawdzięcza swoim wielkim, wyłupiastym oczom. Dziewczyna ma piętnaście lat, jest cicha i posłuszna, nigdy nie umie wypowiedzieć swojego zdania, chociaż bardzo by chciała; oraz mocno tuszuje swoje emocje związane z wyjazdem brata, Fryderyka i spłonięciem wszystkich ważnych dla niej rzeczy w wyniku pożaru, spowodowanego niewyłączeniem żelazka przez Wolfiego.
W tej powieści można śledzić jak Hildegarda zaczyna przyjaźnić się z Piotrem Żeromskim (a może coś więcej, kto wie).
Autorka nie byłaby jednak sobą, gdyby cała akcja toczyła się w okół dwóch nastoletnich bohaterów z gimnazjum. Ważne wątki są związane również z rodziną Borejków, a w szczególności z oczekującą rozwiązania Różą. Możemy także dowiedzieć się kto jest wybrankiem serca Laury.
Powieść jest bardzo wciągająca, wprost...

książek: 1398
Jenny_89 | 2011-07-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2011

Bardzo przyjemnie się czytało i jak prawie wszystkie części z tej serii trzyma wysoki poziom. Nie przypadły mi tylko do gustu perypetie miłosne Tygryska i Wolfiego, które zostały przedstawione podobnie jak w "Romeo i Julii" (skłócone rodziny, scena balkonowa). Było to dla mnie zbyt bajkowe. A zakończenie całej powieści było tak "cukierkowe", że aż niewiarygodne...

książek: 601
Ineska | 2011-07-22
Na półkach: 2011, Przeczytane
Przeczytana: 12 maja 2011

Taak. „Żaba”, coraz bardziej twórcze tytuły mają nowsze części „Jeżycjady”. Czyżby kryzys twórczy? No cóż. „Żaba” pani Małgorzaty Musierowicz jest kilkunastym tomem „Jeżycjady” - przestałam liczyć kiedy stały się tak denne, że nie warte myśli, ale jestem honorowa, nie mam serca porzucić zaczętą serię...
A, wierzcie mi, miałam ochote, niejednokrotnie. Dlaczego? Sama nie wiem. Po ierwsze i najważniejsze, „Gdzie ci mężczyźni?...” Gdzie pytam? Piotruś jest na swój sposób słodki, Wolfiego szanowna autorka za chwilę zepsuje, ale gdzie im do dup z początku serii: Jurka, Maćka, Baltony, Tomka, Nerwusa... Nie rozumiem jak kobieta, której wyobraźnia stworzyła wyżej wymienionych mże podsuwać jej pomysły na: Przeszczepa, Fryderyka Shoppe, Ignacego Grzegorza... No cóż. Ale przecież zasadniczo „Jeżycjada” przybliża sylwetki dziewcząt. A i z tymi nie najlepiej. Zdziwaczenie świeżych dziewcząt i kompletna transformacja znanych bohaterek (ugrzecznienie Laury, zmiana Róży z tłustej, kluchowatej...

książek: 520
Ola | 2014-05-16
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 15 maja 2014

Moim zdaniem to jedna z fajniejszych książek z serii!
Zdecydowanie nie zgadzam się z tym, że nowsze części ,,Jeżycjady" są gorsze od poprzednich. Czasy się zmieniają, świat i w książce idzie do przodu, w związku z czym bohaterów, do których się przyzwyczailiśmy, zastępują kolejni. Na szczęście wszystkich w końcu los zaprowadzi pod dach rodziny Borejków ;)


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd