Książę niezłomny

Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
6,77 (35 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
5
8
4
7
12
6
8
5
4
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
słowa kluczowe
dramat, romantyzm
język
polski

Dzieło Słowackiego nie jest prostym przekładem dramatu Calderona. Raczej parafrazą utworu hiszpańskiego poety, wzbogaconą i rozbudowaną. Stworzył tu Słowacki bohatera nowego typu, dla którego wiara i ojczyzna są najważniejszym nakazem. Dramat nabrał dzięki temu charakteru opowieści ewangelicznej z ducha.

 

źródło opisu: opracowanie własne

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
książek: 6596
AnnaSikorska | 2017-07-15
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

STRESZCZENIE
Don Fernand (książę), Don Henryk (książę), Don Żuan Coutinio, Król Fezu, Mulej, Selim, Brytasz (sługa), Don Alfons (król Portugalii), Tarudant (któl Maroka), Feniksana (księżniczka mauretańska), Roza, Zara (służąca królewny Fezu), Estrella, Selina, Żołnierze, Niewolnicy.
Dzień I
Do ogrodu na morzem w Marytanii wchodzi Zara i prosi niewolników o smutny śpiew dla jej pani, która właśnie się kąpie. Feniksana przychodzi z niewolnicami: Estrellą, Rozą i Seliną. Księżniczka cierpi z miłości. Do ogrodu przychodzi jej ojciec (król Fezu), aby powiedzieć jej o kandydacie na męża, który proponuje za rękę jego córki dziesięć tysięcy łuczników, dzięki czemu będzie mógł zdobyć Ceutę. Feniksana kocha Muleja, ale boi się powiedzieć o tym ojcu. Król wręcza księżniczce portret przyszłego małżonka, kiedy do ogrodu wchodzi Selim z wieścią, że Mulej przybył z Fezańskiego morza i chce widzieć króla. Włada prosi swojego dowódcę do ogrodu.
Mulej z dwoma galerami wypłynął, aby poznać barbaryjskie brzegi i miasto Ceudę, które przed wiekami należało do Arabów, a obecnie jest portugalskie, przez co stało się chrześcijańskie. Mulej opisuje wspaniałości, potęgę i magię Ceudy. Hiszpanami dowodzi Fernand Awiceński założyciel zakonu z purpurowym krzyżem i Henryk stojący na czele zakonników (rycerzy) z zielonym krzyżem. Wodzowie ci zmierzają do Fezu. Mujej radzi królowi przygotować wojnę obronną, a nie myśleć o podbojach. Król każe Mulejowi bronić nieufortyfikowanych brzegów morza.
Po odejściu króla Mulej rozmawia z Feniksaną. Jest zazdrosny o nią. Cierpi z miłości. Jest zazdrosny o portret, który księżniczka trzyma w ręku. Feniksana usprawiedliwia się, że to przez ojca Fezki książę przysłał jej portret. Ojciec chce połączyć Fez i Tangier. Mulej zrozpaczony odchodzi.
Na brzeg morza wychodzą Don Fernand, Don Henryk, Don Żuan Coutinio i żołnierze. Don Henryk wyskakując ze statku przewraca się, co uznaje za złą wróżbę. Wyjeżdżając z Lizbony miał też złe wizje. W oddali odgłosy walki. Maurowie przegrywają. Żuan i Henryk idą szukać Fernanda.
Fernand rozbroił Muleja Chekke, w którego żyłach płynie królewska krew. Mulej opowiada o swoim uczuciu do Feniksany. Pokochał ją, kiedy jako chłopiec przybył do Fezu ze stryjem. Mieszkali po sąsiedzku. Kiedy rozstał się z nią ojciec zaręczył dziewczynę z innym. Fernand puszcza wolno Maura, by ten mógł jechać do ukochanej.
Hernryk przybywa z oddziałem. Mówi bratu o nowych wojskach nacierających na nich. Królowi Fezu pomaga król Tarudant.
Żuan walczy z Mulejem, który chce dać mu zwycięstwo. Fernand walczy z królem Fezu. Przez Brytasza król Fezu dowiaduje się, że walczy z Fernandem. Don Fernand oddaje swój miecz władcy Fezu. Król każe Henrykowi jechać do Duarta (brat Henryka i Fernanda) i powiedzieć mu, że odda Fernanda za Ceutę.
Dzień II
Mulej obserwuje Feniksanę spacerującą w królewskim ogrodzie i rozmyślającą o swoim tragicznym losie. Kiedy oboje znikają, pojawia się Don Fernand, którego rozpoznają niewolnicy. Chcą by im pomógł. Muleja rozczula dobroć Fernanda wobec niewolników. Opowiada portugalskiemu księciu o nieszczęśliwej miłości.
Król przygotowuje kolejne rozrywki dla Fernanda. Don Żuan jest zachwycony dzikimi zwierzętami. Przybywa Henryk, aby oznajmić, że król portugalski zmarł, kiedy dowiedział się o niewoli brata. Następcą jest król Alfons, który oddaje Ceutę, by odzyskać Fernanda. Infant nie chce, by za niego chrześcijanie wpadli w ręce Maurów. Fernando drze pergamin od króla Alfonsa. Król jest zły na Fernanda. Król każe Selimowi uwięzić Fernanda i traktować jak innych niewolników.
Mulej chce się odwdzięczyć Fernandowi z długu (za to, że go uwolnił podczas walki).
Fernand z niewolnikami pracuje w ogrodzie. Niewolnicy nie poznają Infanta. Mają nadzieję, że Fernand ich uwolni.
Feniksana posłała Zarę po kwiaty. Fernand zrywa kwiaty dla córki króla. Infant daje kwiaty Feniksanie. Księżniczka jest zdziwione jego uwięzieniem. Żałuje chrześcijanina.
Mulej obiecuje Fernandowi pomóc. Król zabronił wszystkim mówić z Fernandem i okazywać mu uznanie. Mulej planuje ucieczkę Fernanda z niewolnikami.
Król żałuje, że nie dostał Ceuty. Nie chce jej zdobywać szturmem, ale oddaniem mieszkańców. Król boi się buntu niewolników, którzy będą żałowali losu Fernanda. Każe Mulejowi pilnować Fernanda. Mulej postanawia poświęcić głowę za Fernanda, ponieważ jest mu winny pomoc. Inflant nie chce takiego poświęcenia; chce być księciem niezłomnym.
Dzień III
Mulej wstawia się za Fernandem u króla. Feniksana prosi ojca o litość dla Fernanda. Selim przynosi wieści o posłach: Tarudanta i Alfons. Król nie godzi się wydać Fernanda Alfonsowi; król Portugalii wypowiada mu wojnę. Król każe Mulajowi przygotować Feniksanę do zaślubin z Tarudantem.
Niewolnicy nie mogą przebywać w towarzystwie Fernanda. Don Żuan szuka dla siebie i Fernanda chleba. Fernand prosi Tarudanta o jałmużnę.
Feniksana nie chce oglądać Fernanda, który wygląda jak żebrak. Ucieka. Przychodzi pobity i w łańcuchach Do Żuan z chlebem. Fernand nie chce jeść. Pada. Jedo ciało wynoszą don Żuan i Brytasz.
Na brzegu morza wysiadają Alfons i Henryk. Zbliża się noc. Alfons chce walczyć nocą. Pojawia się duch Fernanda, aby prowadzić brata w walce.
Król dowiaduje się o śmierci Fernanda, ale nie zamierza za darmo oddać ciała Alfonsowi. Feniksana jest w niewoli u chrześcijan. Król oddaje ciało Fernanda za wolność córki. Alfons (syn brata Fernanda; poprzedniego króla) żegna wuja. Prosi króla, by Feniksana była żoną Muleja. Daje wolność Tarudantowi.
Alfons odpływa do ojczyzny z niewolnikami, którzy są chrześcijanami.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Brama

Misja: Ocalić Ludzkość (raz jeszcze). Przed nami trzecie (i ostatnie - a szkoda!...) spotkanie z Projektem RHO i z trójką nastoletnich bohaterów prób...

zgłoś błąd zgłoś błąd