Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Requiem dla wilka

Cykl: Nakarmić wilki (tom 2)
Wydawnictwo: W.A.B.
6,53 (618 ocen i 86 opinii) Zobacz oceny
10
30
9
34
8
81
7
168
6
179
5
67
4
34
3
16
2
4
1
5
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377475171
język
polski
dodała
Ag2S

Kontynuacja głośnej powieści Nakarmić wilki z 2010 roku. Młoda reżyserka Joanna przyjeżdża w Bieszczady, do wsi, w której przebywała bohaterka Nakarmić wilki, Katarzyna. Joanna chce się spotkać ze swoim idolem, starym reżyserem, który w Bieszczadach kupił dom. Z początku niechętny jej mężczyzna po jakimś czasie zaczyna się nią interesować. Okazuje się, że pamięć o Kasi jest we wsi ciągle żywa,...

Kontynuacja głośnej powieści Nakarmić wilki z 2010 roku. Młoda reżyserka Joanna przyjeżdża w Bieszczady, do wsi, w której przebywała bohaterka Nakarmić wilki, Katarzyna. Joanna chce się spotkać ze swoim idolem, starym reżyserem, który w Bieszczadach kupił dom. Z początku niechętny jej mężczyzna po jakimś czasie zaczyna się nią interesować. Okazuje się, że pamięć o Kasi jest we wsi ciągle żywa, jej tajemnicze losy wciąż nie dają spokoju tym, którzy się z nią zetknęli. Mieszkańcy odnajdują w Joannie podobieństwo do zmarłej tragicznie doktorantki, zdarza się, że pytają: „Pani ożyła?". Zaintrygowana tym Joanna zaczyna szukać informacji o swojej poprzedniczce, kontaktuje się z jej uczelnią, wynajmuje chatę, w której mieszkała Kasia. Nic nie wie o lesie ani o zwierzętach, ale zaczyna żyć życiem tamtej dziewczyny, i choć nie zna zachowań wilków, postanawia odszukać je i sfotografować. Historia komplikuje się jeszcze bardziej, gdy w jej życiu pojawia się Olgierd, pilnie strzegący wilków i swojej pamięci o Katarzynie. Życiem kobiety zaczyna rządzić fascynacja dwoma mężczyznami - wybitnym artystą i skrytym naukowcem, ale przede wszystkim zagadkowymi dzikimi zwierzętami, których odnalezienie staje się jej obsesją...

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2011

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

książek: 269
Bogumiła | 2011-10-05
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 01 października 2011

Moja wysoka ocena tej powieści jest tylko dlatego, że z sentymentem wspominam cześć pierwszą. Tak naprawdę mam sporo zastrzeżeń do tej książki.

Przede wszystkimi za dużo tam tych zapisków reżysera. To, że on sobie coś czyta, ok, ale czy czytelnik kupił książkę o Bieszczadach czy o przemyśleniach reżysera na temat przeczytanej literatury???
Mogła być wzmianka, że chodzi do biblioteki i się z panią bibliotekarką zaprzyjaźnia. Ale, na Boga, po co te opisy i jego przemyślenia, jakże obszerne, na temat przeczytanych przez niego książek? Dla mnie było to wręcz nudne, nie miało związku z całą powieścią ani tym bardziej nie odnosiło się to do "Nakarmić wilki".

Jeśli chodzi o pomysł stworzenia zapisków Jerzego, to ok, sama idee bardzo mi się podoba. Jednak fajnie by było gdyby były na temat. Odebrałam to trochę jako 'wydłużenie' książki. Lanie wody o byle czym byle by poszła i się sprzedała w miarę dobrze.

Drugim zarzutem jest to, że za mało się działo w Bieszczadach. Bohaterka ciągle wyjeżdżała, wracał, posiedziała trochę u reżysera, trochę w chatce naukowców i znowu wyjeżdżała. A gdy spadła z drzewa i przybywała u Jerzego to już , prawdę mówiąc, była zniesmaczona tym ciągłym nic nie robieniem. Zero akcji!

Poza tym spodziewałam się opisów bieszczadzkiej natury. Przecież jest taka specyficzna, że oczu nie można na sycić! A w powieści tego jak na lekarstwo!

Kolejny zarzut - spodziewałam się dociekania prawdy! To znaczy, myślałam, że bohaterka będzie bardziej drążyć temat, by dowiedzieć się co tak naprawdę się stało. Czy doszło do wypadku, czy raczej do morderstwa. Bardzo się zawiodłam tym iż jedyne co Joanna zrobiła to wysłuchała jednej ze stron - Waldka(według mnie zabójcy).
Miałam nadzieje, że Olgierd się w tej sprawie wypowie, że ją naprowadzi.
Generalnie katastrofa! No nic w tej książce mi się nie podobało, mojego serca, czego nie można powiedzieć o cześć pierwszej, nie zdobyła!
Jestem zawiedziona! I na pewno nie polecę tej książki nikomu!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
HEX

Rewelacja! Jedna z lepszych powieści grozy jakie miałam przyjemność czytać. Może nie przeraziła mnie 'na śmierć', ale nie powiem- wizja pojawiającej...

zgłoś błąd zgłoś błąd