Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Requiem dla wilka



Cykl: Nakarmić wilki (tom 2)
Wydawnictwo: W.A.B.
6,44 (480 ocen i 79 opinii)
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377475171
język
polski
dodała
Ag2S

Kontynuacja głośnej powieści Nakarmić wilki z 2010 roku. Młoda reżyserka Joanna przyjeżdża w Bieszczady, do wsi, w której przebywała bohaterka Nakarmić wilki, Katarzyna. Joanna chce się spotkać ze swoim idolem, starym reżyserem, który w Bieszczadach kupił dom. Z początku niechętny jej mężczyzna po jakimś czasie zaczyna się nią interesować. Okazuje się, że pamięć o Kasi jest we wsi ciągle żywa,...

Kontynuacja głośnej powieści Nakarmić wilki z 2010 roku. Młoda reżyserka Joanna przyjeżdża w Bieszczady, do wsi, w której przebywała bohaterka Nakarmić wilki, Katarzyna. Joanna chce się spotkać ze swoim idolem, starym reżyserem, który w Bieszczadach kupił dom. Z początku niechętny jej mężczyzna po jakimś czasie zaczyna się nią interesować. Okazuje się, że pamięć o Kasi jest we wsi ciągle żywa, jej tajemnicze losy wciąż nie dają spokoju tym, którzy się z nią zetknęli. Mieszkańcy odnajdują w Joannie podobieństwo do zmarłej tragicznie doktorantki, zdarza się, że pytają: „Pani ożyła?". Zaintrygowana tym Joanna zaczyna szukać informacji o swojej poprzedniczce, kontaktuje się z jej uczelnią, wynajmuje chatę, w której mieszkała Kasia. Nic nie wie o lesie ani o zwierzętach, ale zaczyna żyć życiem tamtej dziewczyny, i choć nie zna zachowań wilków, postanawia odszukać je i sfotografować. Historia komplikuje się jeszcze bardziej, gdy w jej życiu pojawia się Olgierd, pilnie strzegący wilków i swojej pamięci o Katarzynie. Życiem kobiety zaczyna rządzić fascynacja dwoma mężczyznami - wybitnym artystą i skrytym naukowcem, ale przede wszystkim zagadkowymi dzikimi zwierzętami, których odnalezienie staje się jej obsesją...

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2011

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Ciebie również zainteresować

  • 450 stron
  • Silver. Powrót na Wyspę Skarbów
  • Złączeni
  • Dom po drugiej stronie lustra
  • Fangirl
  • Inteligencja osobowościowa. Jak osobowość wpływa na nasze życie
  • Zwykły człowiek
  • Alan Stoob, łowca nazistów
  • Collide
  • Widok z nieba
  • Szturmując niebo
  • Nie ma nieba
450 stron
Patrycja Gryciuk

8,14 (7 ocen i opinii)
Silver. Powrót na Wyspę Skarbów
Andrew Motion

7,91 (11 ocen i opinii)
Złączeni
Carol Cassella

6 (3 ocen i opinii)
Dom po drugiej stronie lustra
Vanessa Tait

6,4 (10 ocen i opinii)
Fangirl
Rainbow Rowell

8,06 (270 ocen i opinii)
Inteligencja osobowościowa. Jak osobowość wpływa na nasze życie
John D. Mayer

0 (0 ocen i opinii)
Zwykły człowiek
Graeme Cameron

9,33 (3 ocen i opinii)
Alan Stoob, łowca nazistów
Saul Wordsworth

9 (1 ocen i opinii)
Collide
Gail McHugh

7,51 (370 ocen i opinii)
Widok z nieba
Clara Sanchez

6,7 (46 ocen i opinii)
Szturmując niebo
Felix Baumgartner , Thomas Becker

7,11 (9 ocen i opinii)
Nie ma nieba
Jolanta Kosowska

8,57 (7 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 4468

Szczęście w bieszczadzkiej ciszy

“Requiem dla wilka “- najnowsza powieść pióra Marii Nurowskiej to kontynuacja jej ubiegłorocznego bestsellera “Nakarmić wilki”. Znów przenosimy się wraz z głównymi bohaterami w urocze Bieszczady, w okolice Łupkowa i Komańczy. W te mało jeszcze objęte cywilizacją i na wpół dzikie tereny przenosi się znany i wybitny filmowiec Jerzy Glinicki, by osiąść w bieszczadzkiej głuszy ze swoim najlepszym przyjacielem owczarkiem niemieckim o imieniu Bruno.

Glinicki ma dość zgiełku wielkiego świata i po wielu latach spędzonych na Florydzie odnajduje spokój i ciszę zamieszkując na skraju leśnej polany w drewnianym domu. Zachwycony bieszczadzkim odludziem reżyser oddaje się swojej drugiej poza filmem pasji – malowaniu. Glinicki tworzy nowe obrazy, sporo czyta, spaceruje po lesie, delektuje się ciszą i obcowaniem z przyrodą.

Pewnego dnia do drzwi jego domu puka młoda kobieta. Joanna Pasierbska jest absolwentką łódzkiej szkoły filmowej i chce nakręcić film dokumentalny o Glinickim, którego twórczością i talentem jest zafascynowana od lat i myśli o reżyserze jak o wielkim mistrzu. Ta koncepcja nie zostaje jednak zrealizowana. Filmowiec jest twardy w swoim uporze i nie udziela wywiadów, ani nie chce być bohaterem filmu. Jednak Joasia mieszkając w leśniczówce poznaje historię Katarzyny- doktorantki SGGW, która zginęła tragicznie w lesie. Pasierbska wynajmuje od uczelni domek w lesie zwany chatką naukowców i zaczyna zbierać materiały do filmu. Joanna okazuje się twardą osóbką, która...

“Requiem dla wilka “- najnowsza powieść pióra Marii Nurowskiej to kontynuacja jej ubiegłorocznego bestsellera “Nakarmić wilki”. Znów przenosimy się wraz z głównymi bohaterami w urocze Bieszczady, w okolice Łupkowa i Komańczy. W te mało jeszcze objęte cywilizacją i na wpół dzikie tereny przenosi się znany i wybitny filmowiec Jerzy Glinicki, by osiąść w bieszczadzkiej głuszy ze swoim najlepszym przyjacielem owczarkiem niemieckim o imieniu Bruno.

Glinicki ma dość zgiełku wielkiego świata i po wielu latach spędzonych na Florydzie odnajduje spokój i ciszę zamieszkując na skraju leśnej polany w drewnianym domu. Zachwycony bieszczadzkim odludziem reżyser oddaje się swojej drugiej poza filmem pasji – malowaniu. Glinicki tworzy nowe obrazy, sporo czyta, spaceruje po lesie, delektuje się ciszą i obcowaniem z przyrodą.

Pewnego dnia do drzwi jego domu puka młoda kobieta. Joanna Pasierbska jest absolwentką łódzkiej szkoły filmowej i chce nakręcić film dokumentalny o Glinickim, którego twórczością i talentem jest zafascynowana od lat i myśli o reżyserze jak o wielkim mistrzu. Ta koncepcja nie zostaje jednak zrealizowana. Filmowiec jest twardy w swoim uporze i nie udziela wywiadów, ani nie chce być bohaterem filmu. Jednak Joasia mieszkając w leśniczówce poznaje historię Katarzyny- doktorantki SGGW, która zginęła tragicznie w lesie. Pasierbska wynajmuje od uczelni domek w lesie zwany chatką naukowców i zaczyna zbierać materiały do filmu. Joanna okazuje się twardą osóbką, która doskonale radzi sobie w domku bez prądu i bieżącej wody. Spartańskie warunki nie są dla niej żadną przeszkodą. Podobnie jak Katarzyna zachwyca się przyrodą, bieszczadzkim klimatem oraz wilkami. Z jednym z nich nawiązuje nawet coś na kształt przyjaźni. A ze sławnym sąsiadem i jego Brunem zaczynają ją łączyć bliskie więzi.....

Pióro Nurowskiej po raz kolejny mnie zachwyciło. Z przyjemnością powróciłam w leśną knieję, by poznać dwójkę głównych bohaterów szukających na odludziu spokoju, ciszy, tematu do twórczej pracy, którym los zesłał dodatkowo burzę w sferze uczuć. W tak uroczym miejscu łatwiej zajrzeć w głąb własnej duszy, odnaleźć siebie i zrobić szczery rachunek sumienia. Dowiedzieć się czego tak naprawdę chcemy, kto jest nam bliski i jak pragniemy ułożyć dalsze życie. Na obie artystyczne dusze pobyt blisko natury działa jak balsam i motywuje do doskonałych pomysłów zawodowych.

Tym razem na pierwszym planie są losy ludzi, a przyroda i zwierzęta stanowią ich tło. Książka jest łatwa w odbiorze i czyta się szybko. Nie ukrywam, że bardzo mnie wzruszyły losy Czarnego i jego rodziny.

Autorka, jak w wielu swoich książkach, pisze o miłości, emocjach, ludzkich namiętnościach i pasjach zawodowych, a także o konieczności dokonywania wyborów, które są nieodłącznym elementem życia.

Czytając byłam pod wpływem wielu emocji – nie ukrywam, że nie spodziewałam się, iż Nurowska wplecie w obyczajową fabułę wątki polityczne. Myślę, że to błąd. Sięgając po książkę nie miałam ochoty czytać o wojnie pomiędzy partiami, czy krytyce polskiego papieża. To zdecydowany minus tej powieści.

Ciekawy sposób narracji ocenię jednak jak najbardziej pozytywnie. Ogólnie “Requiem dla wilka” bardzo przypadło mi do gustu i szczerze polecam lekturę wszystkim, którzy lubią powieści obyczajowe i mądre książki o miłości. Lektura obowiązkowa dla miłośników Bieszczad i wilków.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (964)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2045
gwiazdka | 2015-03-13
Na półkach: Rok 2015, Przeczytane
Przeczytana: 13 marca 2015

Do książki uprzedziłam się już na wstępie: szerokie marginesy, duże litery, do tego tylko 240 stron, wyceniona jak siedmiuset stronicowe tomiszcze. Mój egzemplarz na szczęście pochodzi z biblioteki, ale na pewno wiele osób zostało w ten sposób naciągniętych.

„Requiem dla wilka" czytało mi się lżej niż „Nakarmić wilki", ale Nurowska odwróciła wszystko do góry nogami i to, co w pierwszej części nazwała białym tu pokazywała jako czarne. Nie przeczę, że taki zabieg mocno mnie zirytował, bo to niezbyt uczciwe postępowanie z czytelnikiem.

Treść można podzielić na dwie części: Joanna w lesie i Joanna za granicą. O ile pierwszy kawałek stanowił niezłe opowiadanie, to drugi zamienił się na nic nie wnoszący do treści romans.

Wadą książki są jeszcze wtrącenia polityczne, nie wzbogacały treści, jedynie nabijały strony i irytowały swoją banalnością.

Lektura lekka i mała objętościowo, tak na jeden wieczór, ale nie wnosząca żadnych nowych treści.

książek: 1670
detektywmonk | 2014-02-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 lutego 2014

Dziś skończyła się moja Bieszczadzka przygoda z wilkiem w roli głównej.Jakoś godzinkę temu przeczytałem ostatnie zdanie w książce Requiem dla wilka.Mam wobec tej książki mieszane uczucia.Na pewno starałem się polubić Joannę, myślę że mi się udało.Chociaż nie dorównuje ona Katarzynie.Ale Kasia to był ktoś, ta to miała pasję i miłość do wilka.Króla polskich drapieżników.Joanna na początek mnie troszkę irytowała.Potem zacząłem ją darzyć coraz większą sympatią.Może dlatego,że i ona zaczęła się zakochiwać w przyrodzie Bieszczad ? Pamiętam jej fascynację wiewiórką,czubatym ptaszkiem ( pewnie jemiołuszką ) rozbawiło mnie to,że pomyliła borsuka z niedźwiadkiem :-D,i oczywiście jej coraz większa miłość do wilka.
Osobną historią w tej książce jest Jerzy.Ciepły i wrażliwy człowiek.A jednak powieść do końca mnie nie przekonała,temat mi bliski zoologia, jednak coś poszło nie tak.Szkoda, bo mogło być o wiele lepiej.

książek: 258
Magdalena | 2013-12-09
Na półkach: Przeczytane, Biblioteka
Przeczytana: 08 grudnia 2013

Jest kontynuacja powieści zatytułowanej: ,,Nakarmić wilki", ale równie dobra co pierwsza część. Tutaj główna bohaterką jest Joanna, która chce nakręcić film o sławnej osobie, ale ten plan nie udaje jej się. Natomiast kręci dokument o bohaterce pierwszej części, Katarzynie. Kroczy po śladach życia Kasi i poznaje Marcina ( Kluneja ) i Olgierda. W czasie swoich perypetii zwiąże się ze starszym od siebie mężczyzną, o którym początkowo miała tworzyć film. Ale czy z nim będzie w przyszłości okaże się pod koniec powieści. Polecam ! : )

książek: 452
summerak | 2014-01-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 stycznia 2014

Może na początku plusy :
mam wrażenie że więcej się działo w drugiej części niż pierwszej ,
znalazłam również piękne opisy przyrody.
I chyba tyle :(
Niestety książka nie powaliła mnie na kolana .
Nie przypadła mi do gustu postać Joanny - to że chciała być taka sama jak Kasia - a może i nawet próbowała być lepsza niż ona .
Drażnił mnie również dziennik prowadzony przez reżysera .
Co ma opis książek które on przeczytał do ratowania wilków ?
Może się mylę ,jednak bardzo męczyłam się podczas ich czytania .

Nie zniechęcam jednak , przecież ktoś inny po przeczytaniu może być książką zachwycony ;)

książek: 1433
Tetiisheri | 2011-12-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 grudnia 2011

W kontynuacji bestsellerowej powieści Mari Nurowskiej "Nakarmić wilki" ponownie znajdujemy się w cichych, oddalonych od cywilizacji miejscach - w Łupkowie i Komańczy. Wśród tych dzikich terenów chłoniemy bieszczadzką ciszę, napawamy się urokami przyrody i wiedziemy spokojne życie w zgodzie ze zwierzętami.
W „Requiem dla wilka” oprócz bohaterów, których mieliśmy przyjemność poznać w pierwszej części opowieści o wilkach, Maria Nurowska przedstawia nowe postacie: Joannę Pasierbską oraz Jerzego Glinickiego. Joasia – absolwentka łódzkiej szkoły filmowej fascynująca się twórczością Jerzego – wybitnego filmowca – przyjeżdża do bieszczadzkiej głuszy, gdzie przebywa reżyser, by nakręcić o nim film. Glinicki, już starszy człowiek, zmęczony zgiełkiem i hałasem wielkiego miasta, po wielu latach spędzonych zagranicą postanawia osiąść na beskidzkim odludziu i poświęcić się innej swojej namiętności, jaką jest malarstwo. Towarzystwa dotrzymuje mu chorowity owczarek – Bruno.
Pomysł Joasi na...

książek: 2652
edit3008 | 2012-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2012

A mnie tam się podobała :) Potraktowałam ja jako lekką lekturę-przerywnik, historyjkę miłosną z Naturą w tle. Rzeczywiście autorka "nie dała nam zadośćuczynienia" za śmierć Katarzyny, ale fajnie się czytało. Polecam jako przyjemną książkę na wieczór.

książek: 1710
Sabinka | 2011-09-12
Na półkach: 2011, Przeczytane, Miałam
Przeczytana: 08 września 2011

Dzięki wydawnictwu mogłam poznać historię Joanny nieco wcześniej, jeszcze przed premierą, ogromnie z tego się cieszę. "Requiem dla wilka" to kontynuacja rewelacyjne powieści Marii Nurowskiej "Nakarmić wilki", która okazała się być interesującą powieścią, niestety o tragicznym zakończeniu. Nie myślałam, że pojawi się kontynuacja i będę mogła wrócić już do znanych mi zakątków uroczego miejsca w Bieszczadach. Widać autorka postanowiła zaskoczyć swoich czytelników. Niespodzianka się udała, jednak nie do końca okazała się być fantastyczna...

Joanna to początkująca reżyserka, dla której idolem jest Jerzy Glinicki, znany w szerokim świecie reżyser. Opuścił gorące Malibu, by osiąść w Bieszczadach. Właśnie tam odnajduje go Joanna, która planuje nakręcić film dokumentalny o swym idolu. Przypadek sprawia, że dowiaduje się o Kasi, która została postrzelona przez kłusownika. Zmienia swe plany, odszukuje wszystko co dotyczy Katarzyny Lewickiej. Planuje porozmawiać z mieszkańcami, nie jest to...

książek: 260
Bogumiła | 2011-10-05
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 01 października 2011

Moja wysoka ocena tej powieści jest tylko dlatego, że z sentymentem wspominam cześć pierwszą. Tak naprawdę mam sporo zastrzeżeń do tej książki.

Przede wszystkimi za dużo tam tych zapisków reżysera. To, że on sobie coś czyta, ok, ale czy czytelnik kupił książkę o Bieszczadach czy o przemyśleniach reżysera na temat przeczytanej literatury???
Mogła być wzmianka, że chodzi do biblioteki i się z panią bibliotekarką zaprzyjaźnia. Ale, na Boga, po co te opisy i jego przemyślenia, jakże obszerne, na temat przeczytanych przez niego książek? Dla mnie było to wręcz nudne, nie miało związku z całą powieścią ani tym bardziej nie odnosiło się to do "Nakarmić wilki".

Jeśli chodzi o pomysł stworzenia zapisków Jerzego, to ok, sama idee bardzo mi się podoba. Jednak fajnie by było gdyby były na temat. Odebrałam to trochę jako 'wydłużenie' książki. Lanie wody o byle czym byle by poszła i się sprzedała w miarę dobrze.

Drugim zarzutem jest to, że za mało się działo w Bieszczadach. Bohaterka ciągle...

książek: 594
Aneta | 2013-04-23
Przeczytana: 22 kwietnia 2013

„Requiem dla wilka” razem z „Nakarmić wilki” tworzy książkowy „wilczy” dublet.
„Requiem dla wilka” to opowieść na podbudowie wydarzeń bieszczadzkich sprzed dwóch lat i jak to u Marii Nurowskiej bywa, losy bohaterów przeplatają się z wydarzeniami społeczno-politycznymi - tu z 2010 roku.
Jest to trzecia z kolei, po „Postscriptum” i „trylogii ukraińskiej” opowieść, którą przeczytałam i w której umiera główna bohaterka.
Aż boję się sięgnąć po następne ;)
Ale to tylko taki mały żart, ponieważ książki Pani Marii czyta się bardzo przyjemnie, wciągają od pierwszych stron i odkładam je dopiero wtedy jak zobaczę „napisy końcowe”.
Nie zamierzam zdradzać treści, bo wtedy przyjemność czytania jest znacznie mniejsza, a może nawet zerowa.
Zachęcam do lektury miłośników przyrody i nie tylko.

książek: 775
BeataBe | 2012-01-28
Przeczytana: 26 stycznia 2012

Tę powieść oceniam wyżej od części pierwszej. Postacie głównych bohaterów lepiej skonstruowane. Ciekawe wydały mi się zapiski reżysera Jerzego, które dużo wniosły do książki.
Joanna też jakoś lepiej nakreślona niż postać Kasi w części pierwszej. Ale znowu pojawia się wątek wczasów zagranicznych (żeby podnieść atrakcyjność powieści?). I znowu ten dziwny Olgierd, któremu znowu nie wiadomo o co chodzi... No i ten dziwny trójkąt miłosny, w którym nie czuje się miłości.
Skończyłam obie części. I dobrze. Ale jak sobie przypomnę jak bardzo chciałam je przeczytać i jak się cieszyłam, gdy je wreszcie miałam w ręku... To czuję duże rozczarowanie.

zobacz kolejne z 954 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd