Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Panna z mokrą głową

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Nasza Księgarnia
data wydania
ISBN
8310109407
liczba stron
199
język
polski
typ
papier
6,42 (1161 ocen i 38 opinii)

Opis książki

Tytułowa bohaterka darzy sympatią wielu ludzi. Urzeka wdziękiem, radością życia i temperamentem. Dzięki tym przymiotom zmienia największych ponuraków w osoby pogodne, otwarte na świat.

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 2003

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1055
Evik | 2012-09-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: 12 września 2012

Nie jest to książka przygodowa. W tej książce niewiele się dzieje. Mimo to urzekł mnie język, jakim została napisana.
Główną bohaterką książki jest Irena Borowska, nazywana "panną z mokra głową".
Mieszka z ciotkami, ojcem i bratem w niewielkim majątku. Interesy jej ojca źle idą. Zmuszony jest odprawić nauczyciela Irenki - pana Podkówkę. Gdy ojciec umiera przygnieciony przez drzewo w lesie - rodzina jest zmuszona wyprowadzić się do dużo skromniejszego domu.
Troska o rodzinę - brata, chorą matkę i ciotki spada w dużej mierze na Irenkę. Rodzina ledwo wiąże koniec z końcem.
Aby pomóc rodzinie Irenka decyduje się wyruszyć na poszukiwanie bogatej, skłóconej z rodziną ciotecznej babki - hrabiny Opolskiej.

Co z tego wynikło oraz o innych przygodach i ciekawych pomysłach Irenki można dowiedzieć się z książki.

książek: 524

Moja ukochana powieść Makuszyńskiego. Pouczająca, wzruszająca i zabawna.

Ah ten sentyment.

książek: 185
Gustawsonek | 2015-01-07
Przeczytana: 05 stycznia 2015

Książkę czytałam w zupełnie innym wydaniu z fotosami filmu, scenariuszem, piosenkami i wypowiedziami aktorów i reżysera. Szkoda, że jej tutaj nie ma. Ale przejdźmy do opinii.
"Panna z mokrą głową" nie jest do końca opowieścią wesołą, i dobrze, ponieważ książka nie jest sztuczna. Ponieważ jest na świecie coś takiego jak śmierć, problemy finansowe czy utrata. A w książce niestety utrat było bardzo wiele. Szczególnie żal mi było pieska Draba, który spłonął w pożarze. Szkoda, że Irenka nie miała drugiego pieska.

Na pewno nie utożsamiałam się z Irenką, jednak przy jej szalonych wybrykach często zanosiłam się od śmiechu... i oczywiście od niespotykanego tupetu.

Duży plus: wszystkie postacie są bardzo życiowe, każda jest inna, każda ma swoje wady i zalety, śmieszne zachowania.

książek: 667
Justyna | 2015-03-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 sierpnia 2014

Panna z mokrą głową to opowieść o 13 letniej Irence Bzowskiej pełnej szalonych pomysłów, pogodnej i fajnej dziewczynce.
Ciepła, urocza książka moja ulubiona z dzieciństwa.

książek: 75
ewel70 | 2014-12-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 grudnia 2014

Cieszę się, że przeczytałam tą książkę. Mimo smutku w niej zawartego była bardzo optymistyczna.

Bohaterowie bardzo zróżnicowani, mający swoje wady i zalety. Tytułowa "panna z mokrą głową" czyli Irenka Borowska to altruistka, która myśli przede wszystkim o rodzinie i to bardzo chwyta za serce.

Zabawne postacie takie jak babcia, doktór Lipień :)

Troszkę denerwowała mnie wszechobecna pomoc dla rodziny Irenki. Same pozytywne postacie- pani Milewska, pani Opolska, pan Podkówka i ten wesoły doktór. Brakowało mi tych negatywnych bohaterów, którzy mogliby np. gardzić, okazywać niechęć.

Nie wiem dlaczego ale Irenka strasznie przypominała mi Anię Shirley choć mają inne charaktery to tak jak bohaterka Zielonego Wzgórza nie dało się jej nie polubić.

Polecam.

książek: 2739
Bacha85 | 2013-08-09
Przeczytana: sierpień 2013

Ciepła i pełna humoru opowieść, przywracająca wiarę w dobrych ludzi. Nie sposób nie polubić szczerej i prostodusznej panny Irenki, która dla każdego znajdzie dobre słowo. Historia może nieco naiwna, jednak pozwala wierzyć, że gdy dzielisz się dobrem, to ono wraca z nawiązką.

książek: 419
buziaczek197 | 2014-12-28
Przeczytana: grudzień 2014

Rewelacyjna książka o przygodach panny Irenki. Kocham książki z dzieciństwa. Zawsze jednak były to filmy. Teraz jako dorosła mogłam kupić książki. Nie żałuję żadnej złotówki wydanej. Kornel Makuszyński wiedział co pisze i dla kogo pisze :) Są to książki również dla dorosłych. Jest to moja książka nr jeden tego autora. Nie będę opisywać treści, ale panna z mokrą głową daje nam do myślenia m.in. jak pomagać innym. POLECAM!!!

książek: 157
Nikola | 2014-07-21
Na półkach: Przeczytane

Język jakim pisze Kornel Makuszyński trzeba lubić. Mi nie za bardzo podchodzi. Jest ,,ciężki''. Sama historia świetna. Na wsi w ubogiej rodzinie rodzi się Irenka. Wszyscy mówili że będzie z niej niezłe ziółko. Zapoznała księdza, który nazwał ją Panną z mokrą głową. Wszędzie jej było pełno. Podczas spaceru z nią ksiądz umiera. Przyjechały jej ciotki i tylko narzekały że jest źle wychowana itp. Ojciec zatrudnia nauczyciela pana Podkówkę. Zostaje jej następnym przyjacielem. Zaczyna brakować pieniędzy. Po jakimś czasie znowu traci bratnią duszę. Ojcu grozi bankructwo. Jednak odnajduje testament w którym ksiądz (pierwszy przyjaciel) zapisuje jej swoje pieniądze. Jakoś się ratują. Ale niedługo w lesie ginie jej ojciec. Wyprowadzają się. Po drodze dzieje się jeszcze bardzo wiele. Ale kończy się na tym, że nadal mieszkają szczęśliwie w swoim pierwszym domu... A jak do tego doszło przeczytajcie.

książek: 1208
Tania | 2014-05-30
Na półkach: Przeczytane

Sympatyczny, storoświecki styl :-)

książek: 290
Monika19942 | 2014-10-09
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Bardzo dobra książka opowiada o stracie kochanego ojca ,pokazuję determinację i walkę o lepsze życie Irenki która pragnie by mamie i bratu niczego nie brakowało po śmierci ojca .Irenka jest tak uroczą osobą że każdy ją lubi ciotka którą prosiła o pomoc nie tylko jej pomaga ale i również odzyskuje gospodarstwo które należało do ojca Irenki.Polecam książę wszystkim nastolatką i nie tylko


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Kevin J. Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Leia z bliźniętami czekała na jednym z najwyżej położonych lądowisk, aż Pogromca Słońc i "Tysiącletni Sokół" skrzydło w skrzydło opadną na platformę. Han przeszedł przez właz Pogromcy i zaczął schodzić po drabince, ale zanim zdążył postawić nogę na płycie, Leia podbiegła i porwała go w objęcia. - Ci... pokaż więcej
  • Khady Sylla
    52. rocznica
    urodzin
  • Dubravka Ugrešić
    66. rocznica
    urodzin
    Pogodzić się, ugodzić, przestać marzyć, to może najważniejsze, przestać śnić, odnowić przyjaźnie, poszerzyć krąg zainteresowań, znaleźć sobie hobby, włazić raz w tygodniu na górę Sljeme, zapisać się na nowo do czytelni amerykańskiej, uczyć się jakiegoś języka, zimą jeździć na narty, latem nad morze,... pokaż więcej
  • Lucyna Legut
    89. rocznica
    urodzin
    Kłopoty są dla ludzi.
  • Shūsaku Endō
    92. rocznica
    urodzin
    Jeśli Mitsu nauczyła mnie czegoś , to chyba tego, że gdy ktoś chociaż raz jeden przejdzie przez nasze życie, pozostawia w nim ślad, którego nie można zatrzeć.
  • Nigel Cawthorne
    64. rocznica
    urodzin
    Szkoda, że nie urodziłem się pedałem. Wy, kobiety, jesteście trucizną. - John Barrymore
  • Michael Jackson
    73. rocznica
    urodzin
  • Krzysztof Pieczyński
    58. rocznica
    urodzin
    Nie patrzymy wstecz z powodu czasu, który minął bezpowrotnie. Patrzymy wstecz, gdyż tam zdarzyło nam się kochać. Z przeszłości pamiętamy ten stan upojenia, bez którego żyjemy od lat, wyglądając końca tej drogi jak cudu, który ma nas przywrócić na łono miłości. Wszystko nam jedno, jaką miarą będziemy... pokaż więcej
  • Stanisław Lem
    9. rocznica
    śmierci
    Jak się tak leży godzinami w nocy, to myśleniem można zajść bardzo daleko i w bardzo dziwne strony, wiesz...
  • Dick Giordano
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd