Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pewna forma życia

Tłumaczenie: Joanna Polachowska
Wydawnictwo: Muza
6,61 (114 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
13
8
11
7
35
6
29
5
11
4
4
3
5
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Une forme de vie
data wydania
ISBN
9788374957588
liczba stron
111
język
polski
dodała
Ag2S

Sławna pisarka Amélie Nothomb, znana z tego, że chętnie odpowiada na listy od czytelników, otrzymuje list od Melvina Mapple'a, amerykańskiego żołnierza od sześciu lat stacjonującego w Iraku. Melvin, wielbiciel jej książek, uważa, że tylko ona potrafi zrozumieć jego problem i posłużyć mu radą. Zaciągnął się do wojska w wieku 30 lat, z głodu i biedy. Dziś ma lat 39, waży prawie 200 kg i cierpi....

Sławna pisarka Amélie Nothomb, znana z tego, że chętnie odpowiada na listy od czytelników, otrzymuje list od Melvina Mapple'a, amerykańskiego żołnierza od sześciu lat stacjonującego w Iraku. Melvin, wielbiciel jej książek, uważa, że tylko ona potrafi zrozumieć jego problem i posłużyć mu radą.
Zaciągnął się do wojska w wieku 30 lat, z głodu i biedy. Dziś ma lat 39, waży prawie 200 kg i cierpi. Jest przeciwnikiem tej akurat wojny i swój protest wyraża niekontrolowanym pochłanianiem śmieciowej żywności. Melvin popadł jeszcze dodatkowo w lekką schizofrenię: nocami, kiedy z powodu swojej wagi nie śpi, wydaje mu się, że leży na nim piękna kobieta o imieniu Szeherezada, i to ciężar jej ciała nie pozwala mu zasnąć. Traktuje więc nadwagę jako swoją kochankę. Jednocześnie jest to ciężar grzechów, które popełnił. Zdaje sobie jednak sprawę, że zaczyna mieć poważny problem. Prosi więc Amélie o radę...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2011

źródło okładki: http://www.muza.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 601
Klaudia | 2011-10-17
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 17 października 2011

"Artysta, który nie wątpi, jest osobnikiem równie przygnębiającym jak uwodziciel zachowujący się jak zdobywca w okupowanym kraju. Za każdym indywidualnym dziełem kryje się ogromne roszczenie, by móc zaprezentować własną wizję świata. Jeśli takiej zarozumiałości nie zrównoważą katusze niepewności, artysta stanie się potworem będącym dla sztuki tym, kim jest fanatyk dla wiary."

Amelie Nothomb urodziła się w 1967 roku w Japonii, jest pisarką belgijską, znaną z tytułów takich jak „Higiena mordercy” czy „Biografia głodu”. Osobiście spotkałam się z autorką za sprawą powieści o tytule "Podróż zimowa"

Książka pt. "Pewna forma życia" opowiada o wymianie listów autorki z amerykańskim żołnierzem stacjonującym w Iraku - Melvinem Mapple'm. Wybrał od dość specyficzną formę sprzeciwiania się wojnie, gdyż swoje zdanie wyraża... Jedząc. Codziennie wchłania w siebie niewyobrażalną ilość pokarmu, co skutkuje jego otyłością. Ma 39 lat, od sześciu przebywa na służbie, waży 200 kilogramów. Na domiar złego - żołnierz nie widzi w tym nic dziwnego, chorobliwe obżeranie się jest dla niego normalne. Nie zniechęca się nawet wtedy, gdy inni towarzysze wołają za nim "świnia" czy "wieprz". Niespotykanym aspektem jego choroby jest fakt, iż w nocy wydaje mu się, że ja jego klatce piersiowej siedzi piękna kobieta, nadał jej imię "Szeherezada".

Kiedy przewracając strony tej powieści myślałam co na piszę, miałam pustkę w głowie. Zastanawiało mnie, dlaczego ktoś chciałby doprowadzić się do takiego stanu i co najważniejsze - być z tego dumnym i uważać to za wielkie osiągnięcie. Najbardziej nie zwykła w mojej głowie była myśl pt. "Czy to wydarzyło się na prawdę?". No właśnie... Czy wydarzyło się na prawdę... Nie wiem, nie potrafię odpowiedzieć twierdząco, ani przecząco na tę zagadkę. Cała książka, choć krótka, była dziennikiem, który pozwolił mi wyprowadzić swój własny osąd, a właściwie dwa:
- wojna jest bez sensowna (odkryłam Amerykę)
- nie rozumiem osób, które celowo doprowadzają się do stanu, w którym nie potrafią ruszyć się z miejsca, a takich przypadków jest wiele. Sprawdzić to można choćby wpisując określone hasło w wyszukiwarkę w internecie.

Podsumowując.
Książkę czyta się szybko. Nie powiem, żeby wciągała od początku, nawet przez pewien okres czasu zastanawiałam się, czy Pani Amelie Nothomb nie jest osobą autystyczną. Dlaczego miałam takie wrażenie? Ano dlatego, iż pisze ona w sposób chłodny, co potęgują wypowiedzi typu "A co mnie to obchodzi?". Jak wspomniałam - było to krótkotrwałe.
Powieść polecam, bo zaskoczyło mnie jej zakończenie, nie spodziewałam się go.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Azyl. Opowieść o Żydach ukrywanych w warszawskim ZOO

Z pozoru zwykłe ZOO ale jednak było wyjątkowym miejscem. Autorka opisuje straszne losy zwierząt, które były przyjaciółmi Żabińskich oraz losy ludzi...

zgłoś błąd zgłoś błąd