Wyzwanie czytelnicze LC

Popiół i Diament

Wydawnictwo: Czytelnik
6,57 (634 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
22
9
48
8
61
7
237
6
127
5
96
4
10
3
25
2
3
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
299
język
polski
dodała
BethLuisNion

 

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2480)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 575
Jeżynka | 2018-12-06
Przeczytana: 06 grudnia 2018

Nie zdarza mi się to często ale w tym przypadku, po lekturze "Popiołu i diamentu" Jerzego Andrzejewskiego mam w głowie pustkę.
Bardzo trudno ubrać w słowa myśli które krążą mi po głowie. Mając w zakamarkach pamięci obejrzany lata temu film Andrzeja Wajdy nastawiałam się na czytelniczą ucztę i moc emocji. Nic takiego niestety się nie zadziało.
Nawet trudno byłoby mi w kilku zdaniach streścić tę książkę gdyż "Popiół i diament" to wiele wątków które połączone są luźno ze sobą postaciami bohaterów drugiego i trzeciego planu. Książka sprawia wrażenie zbioru opowiadań jakby na siłę połączonych w jedną fabułę.

Jerzy Andrzejewski, pisarz o bardzo skomplikowanym życiorysie (zarówno tym literacko-politycznym jak i prywatnym) w "Popiele i diamencie" ukazuję Polskę powojenną która bardzo powoli budzi się do życia w nowej rzeczywistości. Rzeczywistości jakże odmiennej od tej przedwojennej bo komunistycznej i wielbiącej socrealizm.
Z obozów wracają byli więźniowie, konstytuuje się nowa...

książek: 1149
Woody | 2019-01-10
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 10 stycznia 2019

To jeden z nielicznych przypadków, kiedy film był lepszy od książki. Zresztą w książce nie ma tej legendarnej sceny z podpalaniem kieliszków.
"Popiół i diament" to rozliczenie z drugą wojną. Akcja dzieje się w jej ostatnie dni, kończy się 8 maja 1945 r. W międzyczasie poznajemy różne typy ludzkie, Andrzejewski prezentuje cały wachlarz charakterów. Są więc AK-owcy, AL-owcy, partyzanci z lasu, dezerterzy i żołnierze "do końca", spekulanci, burżuazja i komuniści. Niektórzy bohaterowie przeżywają przemianę, inni są twardo niezmienni do końca.
Powieść opublikowana w 1947 roku jako "Zaraz po wojnie" była na pewno potrzebna. Ówcześnie pomagała zrozumieć zawiłości losów wojennych, ponieważ przedstawia różne odcienie szarości. Dziś jest nieco nużąca i trochę nieaktualna. Temat wojny został już przegadany i opisany pierdyliard razy. "Popiół i diament" w 2019 roku ani nie szokuje, ani nie wyważa żadnych drzwi.
Gdyby ją okroić do powiastki lub noweli o Maćku Chełmickim, to byłoby coś. Ten...

książek: 2137
Wojciech Gołębiewski | 2016-08-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 sierpnia 2016

Kontrowersyjny temat, autor o ewoluujących, delikatnie nazywając, poglądach, "ciężkie czasy", film Wajdy, a do tego lektura szkolna. Więcej trudności w pisaniu recenzji trudno sobie wyobrazić. W tej sytuacji rzucam parę uwag "nieuczesanych" by Państwa zainteresować. Żeby jasnym był mój stosunek do książki, oświadczam, że nie zgadzam się z Marią Dąbrowską, nota bene zhańbioną listem kondolencyjnym po śmierci Stalina, która pisze ("Dziennik 1945 -56, t. I, str. 260): „Popiół i diament” to....
„...paszkwil na młodzież polską, na Polskę w ogóle, nazywany powszechnie 'Gówno i zamęt'...”

Nie pamiętam z przyczyn zrozumiałych (rocznik 1943) druku tego utworu w odcinkach w „Odrodzeniu” pod tytułem „Zaraz po wojnie”, ani reakcji społeczeństwa na pierwsze wydanie w 1948, które nota bene Andrzejewski nieustannie poprawiał do 1954 roku. Wydaje mnie się, że ...

książek: 0
| 2016-12-08
Przeczytana: grudzień 2016

"Coraz to z ciebie, jako z drzazgi smolnej,
Wokoło lecą szmaty zapalone;
Gorejąc nie wiesz, czy stawasz się wolny,
Czy to, co twoje, ma być zatracone?
Czy popiół tylko zostanie i zamęt,
Co idzie w przepaść z burzą? – czy zostanie
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament,
Wiekuistego zwycięstwa zaranie…" C.K Norwid

Mam problem z tą książką.Męczyłem się z nią bardzo długo,zwłaszcza biorąc pod uwagę jej grubosc,ale miałem też kilka przeszkód od siebie niezależnych.Mniejsza o to...

Męczyłem się przede wszystkim z dylematami moralnymi bohaterów i ich oceną przez autora.

Świat przedstawiony w powieści jest czarno-biały,ludzie są albo dobrzy albo źli.Każdy z bohaterów kieruje się makiawelicznym pragnieniem osiągnięcia celu.

Autor zaczerpnął tytuł powieści z jednego z wierszy C.K Norwida,a nazwiska wielu bohaterów z roczników historycznych,stąd pełno postaci o szlacheckich nazwiskach.

Głównymi bohaterami są Stefan Szczuka,sekretarz partii,który wizytuje Ostrowiec (miejsce akcji) oraz...

książek: 1882

Ładnie napisana książka.
'Popiół i diament' czyta się dość szybko, jednak sama otoczka wokół powieści Jerzego Andrzejewskiego i wyraźnie eksponowane wątki mogą w niektórych czytelnikach wzbudzić mieszane uczucia... Czy to źle, czy dobrze, to osądzi historia. Jako czytelniczka jeszcze raz powtórzę - ładnie napisana opowieść, która do dziś wzbudza emocje.

książek: 2195
Edyta Zawiła | 2016-09-01
Przeczytana: 31 sierpnia 2016

"...Coraz to z ciebie, jako z drzazgi smolnej,
Wokoło lecą szmaty zapalone;
Gorejąc nie wiesz, czy Stawasz się wolny,
Czy to, co twoje, ma być zatracone?
Czy popiół tylko zostanie i zamęt,
Co idzie w przepaść z burzą? – czy zostanie
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament,
Wiekuistego zwycięstwa zaranie..." C.K. Norwid

Co skłania do czytania książki indoktrynacyjno - agitacyjnej?
Dobra zmiana? Kulisy powstania książki, która była lekturą ponad cztery dekady, i decydowała o możliwości posiadania wykształcenia ponad podstawowego i indoktrynacja ideologiczna wyznaczała "właściwą drogę życia dla młodego człowieka".
Świadectwo epoki z doskonale uchwyconym zapisem kształtującej się nowej, powojennej rzeczywistości - nowy system i potępienie AK-owców.
71 lat temu wydarzenie z dnia 16 stycznia 1945 roku stało się kanwą powieści Jerzego Andrzejewskiego, spotkanie z Jakubem Bermanem (szara eminencja zbrodni stalinowski), który zasugerował "...że, temu krajowi grozi wojna domowa,(...)i tylko...

książek: 126
Maciej DW | 2017-02-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

To niezwykle trudne zadanie napisać coś mądrego o "Popiele i diamencie". Wszyscy znają tę książkę choćby z genialnej ekranizacji Wajdy, wszyscy wiedzą o czym opowiada, choć może nie wszyscy, że to o czym opowiada wydarzyło się naprawdę, ale z całą pewnością wszyscy pamiętają, że Andrzejewski napisał ją na polecenie komunistycznych władz, jako typową "propagandówkę" mającą w złym świetle ukazać środowiska wyklętej opozycji rodem z AK, a pod niebiosa wynieść tych, którzy budowali "dobrą zmianę" i przynosili powszechny dobrobyt.

No i Andrzejewski zadanie wykonał. Napisał książkę o złym AK-owcu i dobrym sekretarzu partii. I... nie wiem na ile tak chciał, ale przy okazji napisał książkę wybitną.

Bo po odrzuceniu tej zamówionej propagandy "Popiół i diament" jest dla mnie książką o życiu, o przeznaczeniu, o tym, że czasami musimy robić coś, czego wcale nie chcemy, o potrzebie i umiejętności wyboru, o tym jak cienka i niejednoznaczna jest granica między dobrem a złem zwłaszcza w takich...

książek: 369
SłabyGracz | 2013-10-25
Na półkach: Przeczytane

W ramach mojej amatorskiej i dyletanckiej przygodzie z literaturą wziąłem się za klasykę. Dodajmy klasykę kontrowersyjną, bo oskarżaną o konotacje z Jedyną Słuszną Partią i jej ideologią. Wydanie, które przeczytałem zawierało fragmenty z dziennika autora, które zawierało zakończenie. Nie ma to jak zachęcić czytelnika do zapoznania się z fabułą. Brawo PiW!!! Brawo autor!!! Ale przechodząc do samej treści to książka mi się podobała. Ładnie napisana, mądra, rozbudowana, poruszająca i rozszerzająca ciekawe tematy(w odróżnieniu od filmu Wajdy). Faktem jest, że widać tu pozytywny obraz komunistów, którzy przejmowali władzę tuż po wojnie(bo wtedy się ta powieść dzieje). Nie obchodzi mnie jej ideologiczne podłoże. Moja pani profesor od filozofii na studiach mawia, że sztuka służąca propagandzie nie zasługuje na miano sztuki, ale to nieważne.

Dla mnie to jest sztuka. Dla mnie jest to sztuka klasy wysokiej. Dla mnie jest to sztuka klasy wysokiej, która broni się pomimo swego ideologicznego...

książek: 1567
Lea | 2018-03-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 marca 2018

Moje odczucia względem tej powieści bardzo się zmieniały w ciągu czytania. Na początku bardzo chciało mi się śmiać. No bo tak: AK to tutaj młodociani bandyci, za to esbecy… same kryształowe postacie — każdy z nich podczas wojny cierpiał w obozie koncentracyjnym i walczył w Powstaniu i przeważnie stracił całą rodzinę podczas wojny. Dalej jednak zaczął się wyłaniać pełniejszy obraz tego, co autor chciałby swym dziełem przekazać, i tak było już do ostatniego zdania.
Andrzejewski bardziej próbuje tu nakłonić do zaprzestania walki, niż wtłoczyć do głowy czytelnikowi, znaną skądinąd, propagandę komunistyczną. I o ile oczywisty jest fakt, że dzieło to nie spodobało się opozycji antykomunistycznej, to komunistom raczej też nie.
Aaaa… O ile treść może dzielić, to forma już na pewno nie. Warsztat pisarski: wybitny. Zaczęłam się nawet zastanawiać, jaka jest definicja arcydzieła...
W każdym razie: dzieło nieprzeciętne.

książek: 398
Marta | 2014-08-22
Na półkach: Przeczytane

Wyabstrahowałabym tę książkę z całej otoczki, w jakich okolicznościach powstała. To nie jest zupełnie istotne w zrozumieniu, co autor chciał nam przekazać.
A daje nam Andrzejewski wykład o podstawowych wartościach w życiu każdego z nas. Mowa jest o honorze, o miłości, patriotyzmie. Wszystko stara się autor ukazać z dwóch stron. Nie ma odpowiedzi wypowiedzianych wprost, jednak nie jest trudno wyciągać wnioski.
Jeden z nich dowodzi tego, że zło jest przyrodzoną cechą człowieka. Od niego się nie ucieknie. Czegokolwiek człowiek się nie podejmie, będzie miał zło jako jedną z możliwości do wyboru. Pięknie zostało to ujęte w słowach Kosseckiego, na samym końcu książki:

"Kto wie, czy przywiązanie do życia nie jest podstawą moralności?"

I tak to tu zostawię.

zobacz kolejne z 2470 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Pogrywanie z historią: popiół◀▷diament

Partyzant z AK-owską przeszłością. Blondynka o zmysłowych oczach. Obowiązek, nieunikniony wyrok i dziesiątki decyzji do podjęcia. Wciel się w Maćka Chełmickiego w grze popioldiament.pl.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd