8,09 (137 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
22
9
34
8
38
7
28
6
10
5
3
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308040706
liczba stron
1030
język
polski
dodał
Piotr

Ta edycja daje szczególną sposobność do zapoznania się z najważniejszym utworem Gombrowicza, a zarazem jednym z najwybitniejszych dzieł literatury XX wieku. To właśnie Dziennik stworzył normę powojennej polszczyzny literackiej, stał się podręcznikiem stylu bycia i stylu pisania, specyficznego humoru, tragizmu, dawał lekcję stosunku do Polski i fundamentalnych zagadnień ontologicznych. Nadal...

Ta edycja daje szczególną sposobność do zapoznania się z najważniejszym utworem Gombrowicza, a zarazem jednym z najwybitniejszych dzieł literatury XX wieku. To właśnie Dziennik stworzył normę powojennej polszczyzny literackiej, stał się podręcznikiem stylu bycia i stylu pisania, specyficznego humoru, tragizmu, dawał lekcję stosunku do Polski i fundamentalnych zagadnień ontologicznych. Nadal pozostaje obowiązkowym podręcznikiem ludzi prawdziwie światłych, a jednocześnie jest kluczem do wielu zagadek Gombrowiczowskiej poetyki i światopoglądu.
Obecne wydanie przynosi prawdziwie pomocne indeksy osób i postaci fikcyjnych oraz indeks rzeczowo-tematyczny.

 

źródło opisu: http://www.empik.com/dziennik-tom-i-1953-1958-tom-...(?)

źródło okładki: http://www.empik.com/dziennik-tom-i-1953-1958-tom-...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (434)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 729
maggalus | 2014-06-09
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2014
Przeczytana: 09 czerwca 2014

W "Dzienniku" Gombrowicz bezlitośnie rozprawia się z polskimi kompleksami - przede wszystkim z kompleksem niższości Polaków (w tym także polskich artystów) wobec Zachodu. Twierdzi, że każdy powinien być odpowiedzialny jedynie za własne czyny, w związku z czym nie ma sensu kajać się za grzechy przodków, ani też pysznić osiągnięciami wybitnych Polaków, bo to ani nasze grzechy, ani nasze zasługi. Walczy ze sztucznością, formą i "gębą". Szydzi z patosu, wielkości i nadęcia. Gardzi masowymi emocjami - klaskaniem, bo inni klaszczą, zmuszaniem się do zachwytu, bo inni się zachwycają.

Co ważne, Gombrowicz sam stosuje się do zasad, które głosi. Czuć w "Dzienniku", że jego autor szanuje czytelnika i jest z nim wyjątkowo szczery - nie ukrywa tego, że jest świadomy swego talentu, nie próbuje przypodobać się czytelnikowi fałszywą skromnością, pomimo że przez to obnaża się jako egocentryk. Nie ma kompleksów. Jeżeli coś mu się nie podoba lub czegoś nie rozumie (malarstwo, muzyka, poezja), pisze...

książek: 440
Shino11 | 2014-11-28
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Nie ma lepszego poznania Gombrowicza niż przeczytanie "Dziennika." (Najlepsze oczywiście byłyby bezpośrednie z nim rozmowy, ale niestety czasu cofnąć się nie da.)
Po przeczytaniu kilku jego książek, ciekawa byłam, jakim człowiekiem on był. Żadna biografia na jego temat nie będzie prawidłowo go opisywała, gdyż ci, którzy dokonują tego, dokonują również zbędnej interpretacji- a Gombrowicz na interpretacje podatny nie jest, zbyt skomplikowane było jego myślenie, a zbyt płytkie tych, którzy na pisanie o nim się zdecydowali.
Czytałam "Dziennik" i miałam przy tym dobry humor. Czytałam z pytaniem "Jaki ty byłeś, co myślałeś?" Ciekawa jestem, jaki Witold byłby w naszych czasach. Miałby z pewnością o czym pisać i z czym walczyć.
Z książki tej płynie nauka, nauka życia. Zmusza do myślenia-takiego, że warto myśleć. Może gdyby przez większe grono ludzi słowa jego przeniknęły, Polska byłaby zupełnie innym krajem.

książek: 415
mm8371 | 2013-05-26
Na półkach: Przeczytane

Pozycja obowiązkowa dla miłośników G.

książek: 76
dhwkdq | 2012-07-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 lipca 2012

Trudno wyobrazić mi sobie osobę, która lekturę dzienników Gombrowicza uznałaby za czas zmarnowany. Lwia część poświęcona jest literaturze i jej analizie, ale niech nie zwiedzie to tych, którzy z humanizmem są na ‘kto?’ . U Gombrowicza refleksja może zacząć się od literatury, ale ten ją tak przeciągnie przez socjologię, filozofię, historię, kulturę, że kończy ona daleko od punktu początkowego. Jest to po prostu zbiór rozmyślań, dociekliwości, spostrzeżeń i komentarzy, które czyta się z niekłamaną przyjemnością.

Nieco jednak przeplecionych nudą. „Dzienniki” pierwotnie pojawiały się w prasie na przestrzeni pięciu lat i wydaje mi się, że tamten format bardziej im służył. Przy takim skondensowaniu, jaki ma miejsce w wydaniu książkowym, ich ciężar pod koniec zaczyna już męczyć. Niemniej zdecydowanie warte polecenia.

książek: 796
dymitrop | 2017-01-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 stycznia 2017

Żuczek na plecach wstępem do rozważaniach filozoficzno-etycznych; tylko Gombrowicz to potrafi.

książek: 998
Dettawalker | 2016-01-09
Na półkach: Przeczytane

Psychodeliczny Gombrowicz w rozmyślaniu o żuczkach. Genialne

książek: 57
Julka | 2018-08-08
Na półkach: Przeczytane
książek: 222
yako | 2018-07-25
Na półkach: Przeczytane
książek: 1239
RLG | 2018-06-14
książek: 42
Martyna | 2018-05-09
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 424 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd