Grobowce Atuanu

Tłumaczenie: Piotr W. Cholewa
Cykl: Ziemiomorze (tom 2)
Wydawnictwo: Książnica
7,34 (3091 ocen i 146 opinii) Zobacz oceny
10
188
9
457
8
746
7
962
6
446
5
199
4
49
3
30
2
7
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Tombs of Atuan
data wydania
ISBN
9788324579358
liczba stron
224
słowa kluczowe
ziemiomorze
język
polski
dodała
Oceansoul

Na wyspie Atuan wciąż rządzą Bezimienni, bogowie sprzed początków świata Ziemiomorza. Ich moc koncentruje się w grobowcach i podziemnym labiryncie. Gdzieś tam ukryta jest połówka pierścienia równowagi, której odnalezienie przywróci pokój i dobrobyt w Archipelagu. W poszukiwaniu pierścienia przybywa na wyspę największy z magów Ziemiomorza, zwany Krogulcem. Czeka go walka z wrogą i potężną mocą...

Na wyspie Atuan wciąż rządzą Bezimienni, bogowie sprzed początków świata Ziemiomorza. Ich moc koncentruje się w grobowcach i podziemnym labiryncie. Gdzieś tam ukryta jest połówka pierścienia równowagi, której odnalezienie przywróci pokój i dobrobyt w Archipelagu. W poszukiwaniu pierścienia przybywa na wyspę największy z magów Ziemiomorza, zwany Krogulcem. Czeka go walka z wrogą i potężną mocą o przeżycie i o duszę dziewczynki, która służy Bezimiennym jako ich kapłanka.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Książnica, 2010

źródło okładki: http://www.publicat.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4903)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1466
PABLOPAN | 2014-08-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 sierpnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Po przeczytaniu "Czarnoksiężnika z Archipelagu" natychmiast sięgnąłem po "Grobowce Atuanu". O ile w pierwszej części Ziemiomorza urzekło mnie przede wszystkim eleganckie i kunsztowne pióro LeGuin, o tyle w drugiej części mój zachwyt wzbudził wątek rodzącej się miłości między Gedem i Tenar. Jest to chyba jeden z piękniejszych wątków miłosnych z jakimi zetknąłem się dotąd w literaturze. Po monotonnym życiu spędzonym na służeniu siłom ciemności Tenar, za sprawą Geda odcina się od mroku i niby latarnia rozkwita nowym światłem. Umieram z ciekawości jak potoczą się dalsze losy Geda i Tenar, dlatego bezzwłocznie sięgam po kolejną część Ziemiomorza. Polecam!

książek: 3162

Muszę przyznać, że drugie spotkanie z twórczością Ursuli K. Le Guin było udane. Długo wzbraniałam się przed lekturą "Ziemiomorza", zniechęcona krótką powieścią "Słowo las znaczy świat". Kiedy jednak, właściwie przypadkowo, w moje ręce wpadły "Grobowce Atuanu"- jedna z części "Ziemiomorza"- szybko wciągnęła mnie atmosfera tej opowieści. Fantastyka, jak najbardziej, ale nie bajka dla dzieci na dobranoc.
Książka ta opowiada o pewnej dziewczynie, która zostaje wybrana na Najwyższą Kapłankę Bezimiennych. Nie zna innego życia niż ponure rytuały przed Pustym Tronem, składanie ofiar, uczenie się o swoich bóstwach, a także życie na jałowej pustyni, w samotności, mając za towarzystwo jedynie inne kapłanki i oddanego stróża- eunucha. Pewną "rozrywką" jest studiowanie tajemniczych podziemi, znajdujących się pod świątynią i całym Miejscem. A rytm Miejsca od setek albo tysięcy lat płynie jednostajnie, niczym niezmącony. Arha, zwana też Pożartą, wiernie wypełnia obowiązki Kapłanki swoich bogów....

książek: 1202
Madlena | 2011-04-02
Na półkach: Ulubione, 2011, Przeczytane
Przeczytana: 30 marca 2011

Skoro tak wygląda klasyka literatury fantasy, to muszę częściej sięgać po ten gatunek! Nazwisko Le Guin stało się dla mnie gwarancją jakości.
„Grobowce Atuanu” to druga część cyklu o Ziemiomorzu. Główną bohaterką jest Arha, co znaczy Pożarta, Jedyna Kapłanka Grobowców Atuanu (ale bez obaw sympatycy Geda, o nim też będzie mowa). Od dziecka znająca głównie ciemność i ciszę, służąca bogom powoli popadającym w zapomnienie. Nie da się zbyt wiele napisać o fabule bez zdradzania ważnych treści, ale uprzedzam, że zabierając się za „Grobowce...” nie ma co liczyć na szybką akcję, czarodziejki przerzucające się zaklęciami czy postaci wymachujące różdżkami niczym mieczem – jeśli ktoś tego właśnie szuka w fantastyce, Le Guin nie spełni jego oczekiwań. Akcja rozwija się bardzo powoli, w rytmie dorastania Arhy, w cieniu grobowców i w pustynnym odosobnieniu świątyni. Monotonia - długo to właśnie ona stanowi 'akcję'.
Usłyszałam kiedyś, że U. K. Le Guin jest „dostojną” pisarką i teraz dopiero...

książek: 701
Jonasz | 2014-03-07
Przeczytana: 07 marca 2014

Druga czesc cyklu Ziemiomorza daleko lepsza od otwierajacego nia “Czrnoksieznika z Archipelagu”. Cztajac pierwsza czesc, ktora ocenilem wyoko czegos mi brakowalo, czego nie potrafilem uchwycic. Po przeczytaniu drugiej czesci, odkrylem to. Byl to NASTROJ. Archipelag mial wszystko – ciekawa fabula, dobrze zarysowane postacie, dynamike itd. Brakowalo tylko nastroju. W Grobowcach, nastroj jest i odczywa sie go od pierwszych stron powiesci. Nastrsj ciemny, nieco pesymistyczny. Ta powiesc jest bardziej minimalistyczna, niz Czrnoksieznik, co sluzy jej dobrze.

książek: 198
Cynik | 2017-11-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 listopada 2017

Miałem to przeczytać 3 dni temu, ale jakoś nie poszło mi. Głównie dlatego, że usypiałem słuchając tej książki. Niestety. Brakowało mi czegoś w tej części. Przede wszystkim chyba Geda. Za mało go tu było. Tym razem główną bohaterką jest Arha. Mam trudności z wyrażeniem opinii na temat tej bohaterki. Nie zaskarbiła sobie mojego serca. Czekałem tylko z niecierpliwością, aż pojawi się Krogulec. Jednak bardzo podobało mi się oglądanie metamorfozy głównej postaci. To zdecydowanie na plus. Autorka po raz kolejny świetnie oddaje problemy dojrzewania, a tutaj mamy jeszcze "pranie mózgu" zastosowane na młodej dziewczynie. Daje to ciekawy obraz. Akcja oczywiście płynie, nie ma wodotrysków. Czytelnik powinien raczej skupić się na przemyśleniach, gdy czyta tę powieść. Zatem moim zdaniem Grobowce Atuanu spisują się świetnie. Już dziś sięgam za kolejny tom opowieści o Gedzie.

książek: 685
Radosław Gabinek | 2015-05-07
Przeczytana: 07 maja 2015

Kolejna część wybitnego według mnie cyklu nie zawodzi ani trochę. W dalszym ciągu panuje tu ten sam niepodrabialny klimat znany już z części pierwszej, a wprowadzenie nowej postaci zwiększa jeszcze bardziej wartość tej opowieści. Nie będę się rozpisywał zbytnio, bo dodając już wcześniej opinię do tomu pierwszego dałem wyraźnie wyraz swojej fascynacji prozą tej autorki. Tej historii się nie poznaje w sposób zwyczajny, w tą opowieść człowiek bez reszty odpływa. Przynajmniej ja tak miałem i już pojawia się u mnie smutek, że przede mną już tylko finał tego cyklu i dlatego chyba go sobie na jakiś czas odłożę, żeby się jeszcze nie żegnać :)

książek: 238
Asheraa | 2012-03-29
Przeczytana: 23 lutego 2012

Mimo, że o Gedzie (Krogulcu) jest tu znacznie mniej niż w pierwszej części z ręką na sercu stwierdzam, że ta książka znacznie bardziej mi się spodobała. Jak już wspominałam w pierwszej części autorka
przeskakiwała z wątku do wątku, nie dając czytelnikowi (a przynajmniej mi) wczuć się w tamten klimat, "wejść" w tamten świat. W "Grobowcach Atuanu" wszystko dzieje się znacznie spokojniej. Opisane jest bowiem całe "monotonne" życie młodej Tenar - dziewczyny, która mimo wszystko bardzo przypadła mi do gustu (bez skojarzeń). W końcu mogłam wczuć się w tamte klimaty, zaszyć się w tamtym świecie. Jak dla mnie to wielki plus. Ale nie myślcie, że cała książka opisywała jakieś tam obrzędy, tajemnicze miejsca, w których owa bohaterka przebywała...o nie :) Akcja leciała powoli, ale napięcie wzrastało z każdą stroną od momentu, gdy na drodze Kapłanki pojawił się nasz ukochany Ged (który już dorósł i zmądrzał do tego czasu). :)
Poza tym, co jeszcze cholernie mi się podobało?- A otóż sam motyw...

książek: 445
Kamil | 2014-06-06
Na półkach: Przeczytane, Fantasy
Przeczytana: 04 czerwca 2014

Klasyka fantasy. Niepowtarzany styl. Wysoki kunszt literacki. Niesamowita zdolność do plastycznych opisów. To wszystko charakteryzuje pióro jednej z najwybitniejszych autorek fantasy Ursuli K. Le Guin. Kilka tygodni temu wszystkie jej książki ze świata Ziemiomorza zostały wydane w jednym, pięknym i potężnym tomisku, które byłoby ozdobą mojej biblioteczki. Niestety, na chwilę obecną muszę szukać pojedynczych książek w bibliotece, która ostatnio bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, prezentując na półce z fantastyką wszystkie tomy przygód Krogulca. Grobowce Atutanu to druga część historii Geda - arcymaga Ziemiomorza, którego przemianę psychiczną mogliśmy obserwować w części pierwszej.

Arha to Pożarta - Jedyna Kapłanka Grobowców Atuanu, służy Bezimiennym, mrocznym bóstwom mającym moc niszczenia, lecz pozbawionych daru tworzenia. Legenda mówi, że Kapłanka odradza się w dzień swojej śmierci - inne Kapłanki i Strażnicy Miejsca wyruszają w poszukiwaniu dziecka, które urodziło się w dzień...

książek: 708
Leelunia | 2013-12-07
Przeczytana: 06 grudnia 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Mrok... Ciemność... Czerń... Zło... Pradawne, bezimienne, straszliwe potęgi drzemią w swych grobowcach... Drzemią? Nie! Czuwają! Wciąż obserwują ich Jedyną Kapłankę - Arhę (tzn. Pożartą) uległą i posłuszną swoim bóstwom.

W mrocznym Labiryncie pojawia się światło. Jasność. Biel. Czy uda jej się rozświetlić, co ciemne, i nazwać, co nienazwane?
Jasność w postaci młodego czarnoksiężnika z wyspy Gont, który poszukuje drugiej połowy pierścienia Erreth-Akbego. Ale czy uda mu się wykonać, co niewykonalne: pokonać zło, uwolnić Arhę spod jego władzy i przywrócić jej własne imię? Czy może Bezimienni zgaszą go jak promień świecy?

książek: 546
WisemantheWise | 2017-02-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lutego 2017

Dobrze wspominając przygody maga Krogulca z pierwszej części cyklu Ziemiomorza z przyjemnością wypożyczyłem część drugą... i niestety rozczarowałem się trochę. Czytając bowiem kolejne rozdziały spodziewałem się znanych już bohaterów w nowych miejscach i zdarzeniach. Autorka jednak w "Grobowcach..." układa puzzle Ziemiomorza od zupełnie innej strony. Poznajemy więc zupełnie nowe bohaterki i całkiem odmienne miejsce akcji MOŻLIWY SPOILER i dopiero po połowie książki na scenie pojawia się wreszcie Ged. Uznałbym ten zabieg za ciekawy i zręczny gdyby nie to, że pierwsza połowa książki jest zbyt monotonna a przez to staje się nudna. Główna bohaterka krąży po mrocznym podziemnym labiryncie w którym niewiele się dzieje. Dopiero spotkanie z magiem zmienia jej historię o 180 stopni.
Odniosłem wrażenie że sytuacja Arhy jest pewnym odniesieniem do religii, wiary w niewidzialne bóstwa które autorka demaskuje. Arha zdaje sobie sprawę po spotkaniu z Gedem że przez naście lat modliła się w...

zobacz kolejne z 4893 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ile klasy w klasyku: „Ziemiomorze”

Rozpoczęty „Czarnoksiężnikiem z Archipelagu” cykl autorstwa Ursuli K. Le Guin tak głęboko wrył się w literacki kanon, że rzeczony pierwszy jego tom jest w Polsce nawet na liście lektur. Jako że jednak od jego premiery mija w tym roku równe pół wieku, rodzi się pytanie, czy magia cyklu „Ziemiomorze” nieco już nie zwietrzała?


więcej
Ursula K. Le Guin nie żyje

Ursula K. Le Guin, amerykańska pisarka SF i fantasy, autorka cenionych cykli o Ziemiomorzu i Ekumenie, zmarła 22 stycznia w wieku 88 lat – podał dziennik „The New York Times”. Syn pisarki, Theo Downes-Le Guin, powiedział dziennikarzom, że od kilku miesięcy chorowała.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd