Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Głodne kamienie

Seria: Nike
Wydawnictwo: Czytelnik
7,48 (21 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
3
8
5
7
6
6
3
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Hungry Stones
data wydania
liczba stron
349
słowa kluczowe
Literatura indyjska
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

Głodne kamienie to zbiór opowiadań indyjskiego pisarza z Bengalu, noblisty Rabindranatha Tagore. Opowiadania zostały napisane w różnych momentach jego życia, w latach 1895-1930. Polskie wydanie (Czytelnik) z 1961 roku jest tłumaczeniem z angielskiego (na który opowiadania zostały przetłumaczone z bengalskiego). Podczas przymusowego czekania na naprawę szyn pasażerowie pociągu słuchają...

Głodne kamienie to zbiór opowiadań indyjskiego pisarza z Bengalu, noblisty Rabindranatha Tagore. Opowiadania zostały napisane w różnych momentach jego życia, w latach 1895-1930. Polskie wydanie (Czytelnik) z 1961 roku jest tłumaczeniem z angielskiego (na który opowiadania zostały przetłumaczone z bengalskiego).

Podczas przymusowego czekania na naprawę szyn pasażerowie pociągu słuchają opowieści jednego z nich. Wspomina on czas, gdy w służbie nizama z Hajdarabadu pracując jako poborca podatkowy zauroczył go porzucony pałac za miastem. Mimo, że przesądni mieszkańcy z okolicy odradzali mu przebywanie w tym pałacu, spędzał on tam coraz więcej czasu. Z czasem zaczął żyć w dwóch rzeczywistościach. W dzień pracował monotonnie wyczekując wieczoru, a wieczorem leżąc w pałacu pozwalał, aby otoczyły go obrazy z przeszłości. Czul zapał olejku różanego rozlanego tu 250 lat temu, słyszał śmiech i brzęczenie bransolet na stopach, zamierał od dotyku ślicznej dziewczyny. Obrazy stały się jego życie. Na jawie śnił szarość, nocą uderzały go kolory. Był coraz słabszy, coraz bardziej wycieńczony, aż pewnego razu...

Większość opowiadań została napisana w formie monologu. Z poczuciem humoru i dużą życzliwością do ludzi przedstawiają one opisy historii ciekawych postaci pokazując jednocześnie indyjską obyczajowość.

 

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (87)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1378
Wojciech Gołębiewski | 2015-05-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2015

Rabindranath Tagore /1861-1941/, Nagroda Nobla w 1913, filozof, polityk, pedagog i artysta we wszystkich możliwych kierunkach Nas najbardziej interesuje jego poezja i proza. Za czasów mojej młodości tj w PRL-u, był tak chwalony, że, w naturalnym odruchu, trzymałem się od niego z daleka, podobnie jak obecni uczniowie od obowiązkowych szkolnych lektur. I nagle, wczoraj, znalazłem jego zbiór opowiadań na portalu "wolne lektury", zacząłem czytać i od pierwszego opowiadania wpadłem w zachwyt. To jest zadziwiające, że w 73 roku życia, co chwila, odkrywam arcydzieła powszechnie znane, które jakoś przegapiłem. A może nie jest ze mną tak żle, skoro wspomniana "powszechność" budzi wątpliwości, gdy patrzę w LC na zaledwie 9 ocen i 1 opinię ?

"Głodne kamienie" to tytuł jednego z dwudziestu paru opowiadań, pisanych w różnych latach, które łączy delikatność, subtelność ...

książek: 538
tivrusky | 2015-05-30
Na półkach: Ebook, 2015, Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2015

Czytanie Głodnych Kamieni, jest jak brodzenie po kolana w mroku, ale jakże wspaniały i magiczny to mrok! Wkraczamy bowiem w realia zupełnie nam - Europejczykom XXI wieku - obce; Głodne kamienie powstały przed ponad stu laty, a ich twórca - Rabindranath Tagore to pierwszy Hindus i pierwszy w ogóle Azjata - laureat nagrody Nobla (1913).

Błąkamy się więc ulicami obcych miast i wiosek, napotykamy nieznane nam obyczaje i tradycje, a monsuny co i rusz zalewają całą okolicę, zmuszając do brodzenia w wodzie sięgającej kolan. I im mniej te realia znamy, im mniej się do tej lektury przygotujemy, tym większą wyciągniemy z poznawania jej radość. Pełno tu bowiem magii, zatopionej w półcieniu obcej nam tradycji tajemnicy. Są niesforne dzieci bawiące się w wezbranych rzekach, są duchy odwiedzające żywych, są starożytni bogaci książęta, są zamknięte w domach żony tęskniące za mężami bawiącymi w dalekich stronach. Nie ma natomiast żadnego silenia się na jakąś "zachodniość". Sporo tu...

książek: 608
Tamanna | 2014-01-24
Na półkach: Przeczytane, Indie
Przeczytana: 18 maja 2009

Na blogu przedstawiałam niedawno indyjskie opowiadania zebrane w książce "Jak słońce". Nie było wśród ich autorów Tagore, a przecież jest on dumą Indii, ich jedynym noblistą w literaturze (Naipaul też dostał Nobla, ale on ma swoją historię z Indiami, czując się chyba przedstawicielem Zachodu). A z Tagore inaczej. Jego słowa Indusi przyjęli jako słowa hymnu. Do dziś możemy się cieszyć jego pieśniami rozproszonymi w sieci. Sama śpiewam czasem pod gitarę jego "Są zerwane moje więzi, popłacone moje długi, oto idę w każdą stronę". Dużo w tej pieśni wolności.
Czytałam już dwie powieści Tagore "Dom i świat" oraz "Rozbicie", ale muszę przyznać, że opowiadania bardziej ściskają za serce. Jest w tych losach tajemnica, niedopowiedzenie, zawieszenie głosu, jest ból bohaterów, ich niespełnienie. Tęsknota za miłością, rozmijanie się z miłością. Tagore bawi swoim poczuciem humoru. Urzeka życzliwością, współczuciem, z jakim opisuje historie swoich bohaterów. Można przy nich płakać. Ja spłakałam...

książek: 380
Michał Kulik | 2015-08-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2015

Jest to bardzo interesujący zbiór opowiadań - niektóre są śmieszne, inne bardzo smutne, ale, co najważniejsze, wszystkie dają sporo do myślenia. Jest to również dobre źródło, żeby dowiedzieć się co nie co o dawnej kulturze Indii.

książek: 1078
Agata_Adelajda | 2016-09-29

W dzieciństwie postrzegałam Indie przez pryzmat serialu na podstawie Dalekich pawilonów Mary Margaret Kaye oraz Księgi Dżungli Rudyarda Kiplinga. Feudalne, podzielone kastowo, egzotyczne. Chociaż od czasów, kiedy śledziłam losy pięknej Andżuli czytałam i oglądałam wiele na temat tego kraju, rzadko zdarzało mi się sięgać po literaturę rdzennych jego mieszkańców. Kilka lat temu miałam przyjemność czytać Brzemię rzeczy utraconych indyjskiej pisarki Kiran Desai. Oczywiście od kilku lat moim must readem jest Bóg rzeczy małych Arundhati Roy, a z bibliotecznej półki spoziera na mnie trzytomowy Vikram Seth. Jednak tę dwójkę ubiegł Rabindranath Tagore, na którego przeczytanie ochotę miałam od bardzo dawna. I tak w niedługim czasie zakupiłam Głodne kamienie oraz Dom i Świat.

Rabindranath Tagore przyszedł na świat w Kalkucie 7 maja 1861 roku jako jedno z trzynaściorga dzieci hinduskiego filozofa i reformatora religijnego, Debendranatha Tagore i Sarady Devi; Rabindranath był wnukiem...

książek: 929
olaf2009 | 2015-10-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 października 2015

Taka sobie. Bez zakończenia.

książek: 0
| 2016-09-29
Na półkach: Przeczytane
książek: 766
Marta Suchoń | 2016-08-27
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 27 sierpnia 2016
książek: 2138
Trithemius | 2016-07-15
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 4383
Abdita | 2016-06-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2016
zobacz kolejne z 77 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd