Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Józefina i Napoleon

Tłumaczenie: Beata Długajczyk
Cykl: Józefina Bonaparte (tom 2)
Wydawnictwo: Bukowy Las
7,43 (117 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
14
8
24
7
46
6
17
5
3
4
3
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362478231
liczba stron
424
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
eris

Wyczekiwana druga część trylogii Sandry Gulland o Józefinie B. rozpoczyna się w 1796 r. w Paryżu, w chwili, kiedy bohaterka uświadamia sobie, jak będzie wyglądało jej życie z niedawno poślubionym Korsykaninem, Napoleonem Bonaparte, nowo mianowanym dowódcą Armii Włoch. Z zapisków w jej dzienniku oraz z pełnych żaru listów miłosnych słanych do niej przez męża wyłania się obraz zaradnej,...

Wyczekiwana druga część trylogii Sandry Gulland
o Józefinie B. rozpoczyna się w 1796 r. w Paryżu, w chwili, kiedy bohaterka uświadamia sobie, jak będzie wyglądało jej życie z niedawno poślubionym Korsykaninem, Napoleonem Bonaparte, nowo mianowanym dowódcą Armii Włoch.
Z zapisków w jej dzienniku oraz z pełnych żaru listów miłosnych słanych do niej przez męża wyłania się obraz zaradnej, obdarzonej pełnym współczucia sercem kobiety, której życie przypadło na jeden z najbardziej burzliwych okresów w historii Europy. Towarzyszymy jej w pełnych przepychu salach balowych i pałacowych sypialniach, przenosimy się na przesiąknięte krwią pola bitew z kampanii prowadzonych przez jej męża. Oczyma Józefiny obserwujemy marsz Napoleona do władzy, polityczne intrygi
i zdradzieckie postępki rządzących, niektórym z najbliższych jej osób przynoszące śmierć albo ruinę, innym zaś triumf
i wywyższenie. Ich skutki wpłyną także na losy przyszłej cesarzowej Francji.

Kontynuacja powieści o Józefinie rozpoczyna się
w Paryżu w 1796 r. wraz z nowym życiem bohaterki w roli żony generała Napoleona Bonapartego. Z zapisków w jej dzienniku oraz namiętnych listów miłosnych męża wyłania się portret niezwykłej kobiety żyjącej w niezwykłych czasach. Towarzyszymy jej w pełnych przepychu salach balowych
i pałacowych sypialniach, przenosimy się na przesiąknięte krwią pola bitew z kampanii prowadzonych przez jej męża. Oczyma Józefiny obserwujemy marsz Napoleona do władzy, któremu towarzyszą intrygi polityczne i osobiste zdrady.
Ich skutki, zarówno zwycięstwa, jak i upadki, staną się udziałem przyszłej cesarzowej Francji.

 

źródło opisu: http://bukowylas.pl/content/ksiazka/j%C3%B3zefina-i-napoleon

źródło okładki: http://bukowylas.pl/content/ksiazka/j%C3%B3zefina-i-napoleon

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1057
Jarka | 2011-10-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 października 2011

Róża wyszła za mąż po raz drugi. Nie był to jednak mariaż z miłości, lecz z rozsądku. Młody Korsykańczyk Bonaparte potrzebował kogoś kto sprawnie obracał się w towarzystwie no i dodatkowo zapałał szaleńczą miłością właśnie do Róży. Ona rozważywszy wszystkie za i przeciw, doszła do wniosku, że w tak niespokojnych czasach lepiej byłoby mieć dobrze rokującego partnera. Postanowiła więc przystać na ten, nie do końca zaakceptowany przez jego rodzinę, a także jej dzieci związek. Nie zdawała sobie jednak do końca sprawy, że wychodząc za mąż za apodyktycznego Napoleona, będzie musiała powalczyć również z jego bardzo licznymi i buntowniczo nastawionymi krewnymi.

Związek Józefiny (główna bohaterka musiała zacząć używać swoje drugie imię, gdyż tak zarządził Napoleon) był pełen gorących nocy oraz kłótni. Generała nie było często w domu, dlatego wykorzystywał każdą chwilę, aby postarać się z nową partnerką o potomka. Dodatkowo miewał on częste zmiany nastrojów, dlatego nawet mała plotka dotycząca Józefiny była wstanie zachwiać jego wiarą w lojalność współmałżonki. Wojna, problemy z nową rodziną oraz z finansami sprawiły, że silna do tej pory kobieta zaczęła czasami popadać w stany lekko depresyjne, a nawet histeryczne. Na szczęście na horyzoncie pojawia się pewien młody i przystojny mężczyzna, który wcale nie kryje się z tym, iż Józefina go pociąga…

Wrażenia i rekomendacje
Szczerze mówiąc drugi tom historii o przyszłej cesarzowej uważam za napisany na równie wysokim poziomie jak pierwszy. Forma dziennika i krótkie, lecz pełne informacji zdań powodują, że akcja jest intensywna i niezwykle wciągająca. Józefina przechodzi lekka transformacją charakteru. Oprócz problemów emocjonalnych dochodzą do niej również problemy zdrowotne. Ciągłe naciski aby zaszła w ciążę , które odczuwa ze strony męża oraz teściowej, wcale nie ułatwiają jej adaptacji w nowej rodzinie. Bardzo boleśnie odczuwa też nadane jej przezwisko „stara kobieta”, gdyż jest świadoma, że Napoleon jest od niej młodszy i mógłby wybrać sobie na partnerkę również młodszą i bardziej płodną od niej dziewczynę.

Wszyscy, którzy zakochali się w Józefinie po pierwszej części jej historii, czytając tom drugi zdecydowanie się nie zawiodą. Powieść zaskakuje oraz intryguje na każdym kroku. Główna bohaterka ukazana zostaje z wielu nowych stron jako np. namiętna żona, kobieta interesu czy dyplomatka. Tym razem poznajemy również lepiej Napoleona, który moim zdaniem jest przedstawiony jako humorzasty typ, dlatego wcale go nie polubiłam, a dodatkowo momentami było mi przez jego zachowanie nawet szkoda Józefiny. W historie wplecione zostają także fragmenty listów generała do wybranki, które ukazują jak wielką miłością ją darzył. Ciekawym elementem były też dla mnie opisy chorób kobiecych, a także sposobów ich leczenia w tamtych czasach.

Cała powieść jest moim zdaniem, naprawdę piękną historią o niezwykłej kobiecie, która urzeka swym charakterem oraz ogromną empatią. W tych trudnych czasach, gdy każdemu coś zagrażało, nie bała się ona stawać w obronie całkowicie nieznanych jej osób i walczyć o ich wyzwolenie czy ułaskawienie. Jak już mówiłam w recenzji pierwszego tomu: jestem oczarowana sposobem w jaki Sandra Gulland przedstawiła tą dotychczas owianą złą reputacją cesarzową. Po przeczytaniu tej książki nikt nie zwątpi, że na życie Józefiny składały się pasma cierpienia, poświęcenia i trudnych wyborów.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Włóczędzy Dharmy

Za najlepszą książkę Kerouaca często uznaje się "W drodze", więc często to po nią ludzie sięgają w pierwszej kolejności. I często dochodzą d...

zgłoś błąd zgłoś błąd