Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Miecz przeznaczenia

Cykl: Wiedźmin Geralt z Rivii (tom 2)
8,38 (13496 ocen i 372 opinie) Zobacz oceny
10
2 978
9
3 667
8
3 635
7
2 321
6
623
5
198
4
35
3
30
2
3
1
6
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375780291
liczba stron
344
słowa kluczowe
fantasy
język
polski

Inne wydania

Wielopoziomowa proza Andrzeja Sapkowskiego zachwyci każdego. Każdy znajdzie tu coś dla siebie: wyszukany archaiczny świat, brawurową przygodę, humor, szaloną miłość, meandry przeznaczenia, a także erudycyjną rewizję wielu kulturowych schematów, wspaniały język i wyobraźnię. Z przynależnych konwencji fantasy potworów, duchów, elfów, gnomów i ingerencji tajnych mocy wyciska Sapkowski tyle, ile...

Wielopoziomowa proza Andrzeja Sapkowskiego zachwyci każdego. Każdy znajdzie tu coś dla siebie: wyszukany archaiczny świat, brawurową przygodę, humor, szaloną miłość, meandry przeznaczenia, a także erudycyjną rewizję wielu kulturowych schematów, wspaniały język i wyobraźnię. Z przynależnych konwencji fantasy potworów, duchów, elfów, gnomów i ingerencji tajnych mocy wyciska Sapkowski tyle, ile Umberto Eco z kryminału w Imieniu róży.

„Andrzej Sapkowski jest pisarzem formatu Tolkiena, choć odeń różnym, bo zdecydowanie bliższym współczesności i obdarzony gorętszym słowiańskim temperamentem.
Czytając Sapkowskiego, jesteśmy zarazem gdzieś w świecie Tolkiena, na seansie u przeinaczonego Disneya, w średniowieczu, u Sienkiewiczowskiego Zagłoby, na seminarium ekonomicznym, w krainie ponurych pogańskich obrzędów, w przemalowanej na baśniową scenerii z czarnego kryminału”.
Polityka

 

źródło opisu: Wydawnictwo superNOWA, 2010

źródło okładki: www.supernowa.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 314
Zielony | 2013-01-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 stycznia 2013

Ej, Wy tam! Czytelnicy! Zbierzcie się w kółeczko wszyscy i zważcie na to, co rzecze Zielony. Znaczy się ja!

Wstęp iście krasnoludzki, ale co poradzę, że w drugim tomie przygód Wiedźmina to ta rasa mnie najbardziej urzekła? Chłopcy są genialni, aż ma się ochotę podejść do nich i stuknąć się z nimi pełnym kuflem pewnego złocistego płynu z pianką. Mowa, którą wygłosił Yarper Zigrin do smoka w pierwszym opowiadaniu pod tytułem "Granica Możliwości" była przeze mnie odczytana wszystkim domownikom, i każdy, bez wyjątku śmiał się z niej.

Jednak mowa Krasnoluda Yarpena to nie jedyna zaleta "Miecza Przeznaczenia" Andrzeja Sapkowskiego. Choć wiąże się ona z inną zaletą, jaką jest genialne operowanie językiem. Już pierwszy tom wydawał mi się pod tym względem mistrzowski, ale tu Sapkowski wspiął się jeszcze wyżej. Odnoszę wrażenie, że wtrętów stylizowanych na staropolszczyznę jest jeszcze więcej niż w tomie pierwszym, jednak nadal są one wyważone, i czyta się je z wielką przyjemnością. Nadają światu wykreowanemu w opowiadaniach pewnego specyficznego klimatu. Ponadto każda z ras pojawiających się na kartkach książki posiada swój własny dialekt, oraz charakterystyczne zachowania (o Krasnoludach już wspomniałem). Sprawia to, że świat jest bardziej żywy, i prawdziwy.

Podoba mi się też fakt, że Sapkowski do swojego uniwersum przemyca wiele ze świata tego otaczającego nas, a przez co nam bliższego. Legenda o Dzikim Gnomie przypomniała mi baśń o Kaju i Gerdzie, którą mamusia opowiadała mi często do poduszeczki, gdy byłem pacholęciem. Ale legendy i takie luźne nawiązania to nie koniec, mamy tu do czynienia z refleksjami na temat wojen, nienawiści, nietolerancji i tym podobnym przypadłościom, na które choruje realny świat.

Skoro już o światach mowa, to pozostanę jeszcze na chwilkę przy tym wykreowanym przez Sapkowskiego. Jest on zdecydowanie mroczniejszy niż ten wykreowany w części pierwszej. Czy to dobrze czy nie - to już każdy indywidualnie powinien sobie na to odpowiedzieć, mnie jednak taka zmiana stylistyki przypadła do gustu. Jednak mimo "dociążenia" świat Wiedźmina nadal nie jest pozbawiony swojego charakterystycznego, słowiańskiego uroku. Góry przez które przemieszczali się bohaterowie we wspomnianym już pierwszym opowiadaniu to dla mnie, wypisz wymaluj, Trzy Korony.

No właśnie - bohaterowie. Każda, nawet najmniej ważna postać jest w świecie Wiedźmina charakterystyczna. A te ważniejsze mają bardzo ciekawie rozbudowane portrety psychologiczne. A relacje między nimi.... łojejku! Mimo, że w opowiadaniach o Wiedźminie krew leje się często i gęsto bywało, że czytałem z wypiekami na twarzy po to by dowiedzieć się, jak dalej potoczą się relacje bohaterów. Atmosfera między Geraltem a Yennefer potrafi być tak gęsta że można by ją ciąć srebrnym mieczem na potwory i mieć trudności. Majstersztyk.

Cóż więc pozostanie mi rzec na koniec? Sześć opowiadań o Wiedźminie, jakie kryje książka "Miecz Przeznaczenia" to lektura obowiązkowa dla każdego fana fantasy. Ma wszystko, co dobre fantasy mieć powinno... a nawet jeszcze więcej. Tak rzekł Zielony. Znaczy się ja.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Konkurs na żonę

Tekst pochodzi z bloga www.claudiaaareads.blogspot.com - zapraszam serdecznie :) "Konkurs na żonę" to niezwykle ciepła i przejmująca opo...

zgłoś błąd zgłoś błąd