Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kato-tata. Nie-pamiętnik

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Samo życie". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Czarna Owca
7,31 (953 ocen i 170 opinii) Zobacz oceny
10
99
9
100
8
177
7
348
6
141
5
57
4
16
3
6
2
5
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7554-135-9
liczba stron
201
język
polski

Kato-tata odsłania tabu, dotyka wrażliwego ciała wykorzystywanego dziecka, które nie szuka nigdzie pomocy a jątrzące rany nie goją się i roznoszą w nieskończoność, również na ciele i duszy dorosłej kobiety. Niechętnie rozmawiamy o molestowaniu dzieci, a już na pewno za wszelką cenę unikamy odnośników do osobistych doświadczeń naszych rozmówców, jakby bojąc się, że niechcący poruszone...

Kato-tata odsłania tabu, dotyka wrażliwego ciała wykorzystywanego dziecka, które nie szuka nigdzie pomocy a jątrzące rany nie goją się i roznoszą w nieskończoność, również na ciele i duszy dorosłej kobiety. Niechętnie rozmawiamy o molestowaniu dzieci, a już na pewno za wszelką cenę unikamy odnośników do osobistych doświadczeń naszych rozmówców, jakby bojąc się, że niechcący poruszone wspomnienia zaczną cuchnąć.

 

źródło opisu: http://www.czarnaowca.pl/literatura_piekna/katotat...(?)

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl/literatura_piekna/katotat...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1013
Karolkaaa | 2016-02-14
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: luty 2016

Jestem wstrząśnięta po lekturze "Kato-taty". Zawsze się zastanawiałam co siedzi w głowie człowieka, który dobiera się do dziecka, do swojego dziecka, który krzywdzi i poniewiera... I to ciche "przyzwolenie" ze strony "matki". Szok. Niedowierzanie. Niemoc. Strasznie depresyjna książka. Bolesna. W sumie to nie polecam. Moje życie nigdy już nie będzie takie same jak po przeczytaniu "Kato-taty".

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Proszę mnie przytulić

Rozbroił mnie już sam początek: "Pewnego wiosennego poranka, gdy słońce szczotkowało właśnie swoje zęby..." A potem było jeszcze ciekawej....

zgłoś błąd zgłoś błąd