Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Meteoryt

Autor:
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Meteorite Strike
wydawnictwo
Akapit Press
ISBN
978-83-61635-97-0
słowa kluczowe
meteoryt
język
polski
typ
papier
dodała
Marysia_1109
6,2 (55 ocen i 9 opinii)

Opis książki

Meteoryt uderzył w Ziemię, rozprzestrzeniając śmiertelny wirus. Są tysiące ofiar. Ocaleni Sara i Robert odkrywają u siebie dziwne efekty uboczne - zdolności parapsychologiczne. To powoduje, że stają się celem HYDRY, niebezpiecznej międzynarodowej agencji, która z determinacją próbuje zrobić z nich szczury laboratoryjne, tak jak uczyniła to już z innymi schwytanymi - niezwykłymi dziećmi, które...

Meteoryt uderzył w Ziemię, rozprzestrzeniając śmiertelny wirus. Są tysiące ofiar. Ocaleni Sara i Robert odkrywają u siebie dziwne efekty uboczne - zdolności parapsychologiczne. To powoduje, że stają się celem HYDRY, niebezpiecznej międzynarodowej agencji, która z determinacją próbuje zrobić z nich szczury laboratoryjne, tak jak uczyniła to już z innymi schwytanymi - niezwykłymi dziećmi, które potrafią za pomocą własnego umysłu zapanować nad ogniem, stworzyć burzę lub rozerwać stal.Tylko pod warunkiem że będą współpracować, mają szansę pokonać HYDRĘ...

 

źródło opisu: http://merlin.pl/Meteoryt_A-G-Taylor/browse/produc...(?)

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 483
Zee | 2014-07-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lipca 2014

Sara i Robert Williams po śmierci matki lecą do Australii pod opieką ojca, którego nie widzieli od 8 lat. Nie są dla niego mili, bo nadal pamiętają o tym, że to on opuścił matkę i ich, a teraz los skazał ich na jego towarzystwo.
Tuż nad Australią pod koniec lotu samolot wpada w turbulencje, a wiadomości lokalne donoszą o meteorycie, który uderzył w centralną część kraju. Jako następstwo w powietrze wzbiła się ogromna chmura pyłu z pustyni.
Kapitanowi udaje się posadzić maszynę awaryjnie na piachu. Daniel, ojciec Sary i Roberta na siłę wyciąga ich z samolotu pomimo szalejącej wokół burzy. Samolot wybucha.
Następnego dnia rano trójka rozbitków wraca na miejsce katastrofy i znajduje ludzi, którzy po prostu śpią, bez ruchu jakby byli martwi. Wirus śpiączki niezmiernie szybko przenosi się z człowieka na człowieka kładąc ich do snu za jednym dotknięciem.
Jedyną szansą na ratunek jest ucieczka z miejsca katastrofy, jak najszybsza ucieczka. Ale czy zdążą, czy wrogiem są obcy gdzieś z...

książek: 118
Agata | 2013-05-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 maja 2013

Książka ciekawa, bardzo szybko się ją czyta. Nie jest monotonna, akcja jest wartka i ogólny pomysł bardzo ciekawy. Serdecznie polecam tym którzy mają ochotę na chwilę relaksu.

książek: 125
diuresin | 2011-08-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2011

Tę książkę polecam głównie dla osób w wieku 10-12 lat. Bardzo dobry pomysł, ale słabo wykorzystany. Czekam na kolejną część, może akcja się rozwinie.

książek: 638
Sara | 2015-03-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Uwielbiam tego typu powieści i ta była moim zdaniem całkiem niezła. Koniec rokuje dobrze :3

książek: 82
Renia2119 | 2013-03-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 marca 2013

Rządowe plany stworzenia armii superżołnierzy pojawiają się co kilkadziesiąt lat w różnych rejonach naszego globu. Bojkotowane ze względu na etyczną stronę przedsięwzięcia i możliwą eliminację jednostek słabszych, budzą sprzeczne emocje i – jak na razie – oficjalnie nie są potwierdzone przez służby wywiadowcze. Czy jednak cisza na tym polu rzeczywiście oznacza, że zaniechano stworzenia armii doskonałej, zdolnej poradzić sobie z najlepiej nawet uzbrojonym przeciwnikiem i stanąć do walki z przewyższającym ją liczebnie wrogiem? Kto wie, co dziać się może w tajnych laboratoriach różnych krajów? Kto wie, co kryje się za masowo znikającymi ludźmi?
Próbę odpowiedzi na te pytania podejmuje A.G.Taylor w kontrowersyjnej i bulwersującej powieści „Meteoryt”. Opublikowana nakładem wydawnictwa Akapit Press książka jest adresowana do młodego czytelnika, choć jestem przekonana, że niejeden zwolennik spiskowych teorii dziejów zainteresowany tajnymi rządowymi projektami, również znajdzie w lekturze...

książek: 616
ALI | 2012-03-25
Przeczytana: 25 marca 2012

O książce: Meteoryt uderzył w Ziemię, rozprzestrzeniając śmiertelny wirus. Są tysiące ofiar. Ocaleni Sara i Robert odkrywają u siebie dziwne efekty uboczne - zdolności parapsychologiczne. To powoduje, że stają się celem HYDRY, niebezpiecznej międzynarodowej agencji, która z determinacją próbuje zrobić z nich szczury laboratoryjne, tak jak uczyniła to już z innymi schwytanymi - niezwykłymi dziećmi, które potrafią za pomocą własnego umysłu zapanować nad ogniem, stworzyć burzę lub rozerwać stal.Tylko pod warunkiem że będą współpracować, mają szansę pokonać HYDRĘ...


Fabuła opowiada o dwójce dzieci Sarze i Robercie którzy po uderzeniu meteorytu odkrywają w sobie niezwykłe moce, z tego powodu stają się celem Hydry międzynarodowej agencji na usługach rządu która zamierza wykorzystać ich moc w niegodziwych celach. Sara i Robert uciekają, lecz po pewnym czasie postanawiają zebrać wszystkie niezwykłe dzieci i wraz z nimi zniszczyć hydrę. Akcja jest dość monotonna a przyspiesza dopiero pod...

książek: 62
fierce | 2012-01-06
Na półkach: Przeczytane, Wypożyczona

Niektóre momenty naciągane, lekko żałosne, ale wiadomo - zdarza się. Podobna do 'Wizji w mroku'

książek: 188
Ismae | 2013-11-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 sierpnia 2013

Książka pod względem fabuły dobra, jednak bohaterowie są nieco słabi.
5/10

książek: 5
manioszek | 2013-03-10
Na półkach: Przeczytane

świetna książka !

książek: 75
Tuiko | 2015-03-17
Na półkach: Przeczytane

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jo Nesbø
    55. rocznica
    urodzin
    Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
  • Marliese Arold
    57. rocznica
    urodzin
    Dopiero kiedy ktoś umiera, człowiek zauważa, że ta osoba dużo dla niego znaczyła.
    Albo że nie znaczyła nic. I to, że zostaje po niej pustka. Albo że dalej można żyć tak, jakby
    nic się nie stało.
  • Elizabeth Hand
    58. rocznica
    urodzin
  • Dezső Kosztolányi
    130. rocznica
    urodzin
    Ludzie pijani szybują na skrzydłach jak ptaki. To tylko trzeźwi sądzą, że pijacy się zataczają, w rzeczywistości unoszą się oni na niewidzialnych skrzydłach i wszędzie docierają szybciej, niż tego oczekują.
  • Marcel Aymé
    113. rocznica
    urodzin
    Pamiętam, że na tym moście, w czerwcu, słońce było takie ogromne, zmarli z cmentarza pachnieli polnymi kwiatami, chłopcy szli w świetlistych ubraniach i życie było tak piękne, że krzyknęłam z radości i uniosłam się nad ziemię. Moja przyjaciółka, Jeanette Coutourier, schwyciła mnie za nogi. Długo mia... pokaż więcej
  • Eric Idle
    72. rocznica
    urodzin
  • Ernst Jünger
    120. rocznica
    urodzin
    Tutaj stało się dla mnie pewne to, w co często wątpiłem: byli jeszcze wśród nas szlachetni, w których sercach żyła i znajdowała potwierdzenie świadomość wielkiego ładu. Jako, że wzniosły przykład prowadzi nas do naśladowania, poprzysiągłem sobie (...), że w przyszłości raczej padnę samotnie z wolnym... pokaż więcej
  • Ewa Nowacka
    4. rocznica
    śmierci
    Był taki okres, że byłam gotowa na największe głupstwo, byle tylko znaleść się blisko niego, słuchać co mówi, móc go dotknąć, kiedy zaś moje niemądre marzenia się ziściły, okazało się, że traciłam czas na wyobrażenie sobie Bóg wie czego.
  • Pola Gojawiczyńska
    52. rocznica
    śmierci
    ... nie idź tak bezmyślnie za mężczyzną, choćby cię o to nie wiem jak prosił.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd