Nosorożec

Wydawnictwo: Gallimard
7,27 (75 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
4
9
7
8
21
7
28
6
9
5
4
4
0
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rhinocéros
ISBN
9782070368167
kategoria
satyra
język
polski
dodała
Aśka St

Nosorożec (1959), dramat E. Ionesco, który w metaforyczny sposób demaskuje wszystkie postaci totalitaryzmu, ukryte zło zagrażające humanizmowi. Zamysł Nosorożca oparty został na groteskowej historii. Któregoś dnia na ulicach Paryża pojawiają się nosorożce. Codziennie ich przybywa, ale nikt nie zna przyczyny takiego stanu rzeczy. Wkrótce prawda wychodzi na jaw – to ludzie, powodowani własną...

Nosorożec (1959), dramat E. Ionesco, który w metaforyczny sposób demaskuje wszystkie postaci totalitaryzmu, ukryte zło zagrażające humanizmowi. Zamysł Nosorożca oparty został na groteskowej historii. Któregoś dnia na ulicach Paryża pojawiają się nosorożce. Codziennie ich przybywa, ale nikt nie zna przyczyny takiego stanu rzeczy. Wkrótce prawda wychodzi na jaw – to ludzie, powodowani własną słabością, strachem, konformizmem, zamieniają się w nosorożce. Jednakże Berenger, główny bohater, nie ulega masowym tendencjom, nie zmienia się w nosorożca, do końca mężnie pozostaje człowiekiem.

 

źródło opisu: http://portalwiedzy.onet.pl/93663,,,,nosorozec,haslo.html

źródło okładki: atticus.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 212
aplut | 2014-12-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 grudnia 2014

Przejdę od razu do tego co mi się nie spodobało, ponieważ wymienianie zalet będzie nudne. A zatem:
1. Wskazówki autora dotyczące rozmieszczenia scenografii i rekwizytów są w mojej opinii niezbyt precyzyjne. Próbowałem sobie wyobrażać co gdzie stoi w drugim i trzecim akcie ale za każdym razem coś mi psuło ogląd. Ionesco niby szczegółowo opisał co gdzie ma być, ale ja wracałem do opisów i czytałem uważnie drugi raz. To samo było ze zmieniającymi się elementami scenografii w trakcie aktów. To z jednej strony może i zamierzony efekt dający dowolność dla reżyserów, ale dla kogoś kto czyta to nie jest dobre. Wiem że dla kogoś nieprecyzyjne wskazówki nie muszą stanowić problemu ale ja lubię mieć w wyobraźni spójną scenografię.
2. Akt I trochę zakłóca kompozycję. Mógłby być krótszy, bo trochę niemrawo się robiło momentami. Oprócz tego panował tam zbyt duży tłum jak na teatr absurdu.
Poza tym wszystko na plus: pomysł, postacie, problematyka i (moje ulubione) paraboliczne ujęcie tematu. Dialogom daję 4+

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Szeptucha

Bardzo ciekawa, wciągająca historia. Świat powieści rewelacyjny. Tylko główna bohaterka tak strasznie naiwna..polecam

zgłoś błąd zgłoś błąd