Konkursy LubimyCzytać.pl
Oficjalna grupa serwisu LubimyCzytać.pl. W grupie tej przeprowadzamy rozmaite książkowe konkursy z bardzo ciekawymi nagrodami. Aby uczestniczyć w konkursach LubimyCzytać.pl trzeba być zapisanym do tej grupy.
926730 czytelników
2166 dyskusji
131907 wypowiedziPokaż ostatnią
[Zakończony] Co mają w sobie te sagi rodzinne? – wygraj książki „Podróż do Carcassonne”.

Co mają w sobie te sagi rodzinne? – wygraj książki „Podróż do Carcassonne”.

„Podróż do Carcassonne“ (tom I)
Są marzenia, które uskrzydlają, i takie, które stają się przekleństwem. Warszawa, rok 1921. Hrabina Stefania Leszczyńska aranżuje korzystne małżeństwo dla swojego syna, Ksawerego, które ma zapewnić mu wysoką pozycję towarzyską i otworzyć drzwi do wielkiej kariery w dyplomacji. Realizację tego planu komplikuje jego romans z początkującą aktorką, Natalią Moore, która w dodatku spodziewa się dziecka. Dziewczyna, nakłaniana przez hrabinę do wyjazdu z Warszawy, w końcu znika bez śladu, a Ksawery rozpoczyna nowe życie. Życie pełne goryczy, poczucia niespełnienia i żalu… „Podróż do Carcassone” to poruszająca historia jednej rodziny, której członkowie będą musieli zmierzyć się z bolesnymi konsekwencjami swoich decyzji, zawalczyć o marzenia i nauczyć się przebaczać. A w tle – odmalowane z pietyzmem i czułością Warszawa i Kraków z okresu międzywojnia, okupacji i pierwszych lat powojennych.

„Podróż do Carcassonne“ (tom II)

Czy znajdziesz w sobie siłę, by przebaczyć tym, którzy zawiedli cię najbardziej? Iwona, nieślubna córka Natalii, podejmuje decyzję o wyjściu za mąż, mimo że zdaje sobie sprawę, że nie będzie to związek pełen miłości. Rozgoryczona postawą swojej matki, która nie cieszy się z uzyskanego przez nią podczas tajnych kompletów świadectwa dojrzałości, rozpoczyna nowe życie w okupowanej przez Niemców Warszawie. Kiedy w 1944 roku otrzymuje od Natalii list, postanawia powrócić do rodzinnego miasta. Tymczasem wybucha Powstanie Warszawskie…
Niejednemu czytelnikowi sagi rodzinne zawróciły w głowie. Grube tomy opowiadające o historii nie tylko postaci, ale i całego kraju. Co takiego ma w sobie ten rodzaj opowieści, że oczarowuje czytelnika? Dlaczego wy je czytacie? A może wręcz przeciwnie? Może nudzą was opasłe tomiszcza z historią w tle?
 
Regulamin
  • Konkurs trwa 1 - 7 października włącznie. W konkursie mogą wziąć udział jedynie osoby posiadające adres korespondencyjny w Polsce i posiadające konto na portalu lubimyczytać.pl.
  • Prace zamieszczane na serwerze portalu powinny spełniać następujące wymagania: Maksymalna waga ilustracji - 100 KB. Maksymalna szerokość - 300 px. Format pliku graficznego: .jpeg. Wymagania nie dotyczą grafik pochodzących z serwerów zewnętrznych
  • Odpowiedzi muszą być napisane samodzielnie. Kopiowanie części lub fragmentów tekstów, recenzji innych osób jest zabronione. Teksty nie mogą przekraczać 1500 znaków ze spacjami.
  • Każdy użytkownik może zgłosić tylko jedną pracę.
  • Zwycięzców wybiera administracja serwisu lubimyczytać.pl. Decyzja jest nieodwołalna.
  • Dane osobowe uczestnika (imię, nazwisko, adres korespondencyjny i numer telefonu) przetwarzane będą przez administratora serwisu lubimyczytać.pl w celu przeprowadzania konkursu, wysyłki nagród oraz analizy i statystyki . Dane osobowe zwycięzcy mogą zostać przekazane w celu wysyłki nagrody partnerowi konkursu - Wydawnictwu Novae Res. Więcej informacji o przetwarzaniu Twoich danych osobowych znajdziesz w naszej Polityce prywatności.
  • Adres i numer telefonu zwycięzcy powinien zostać nadesłany do dwóch tygodniu od daty ogłoszenia wyników konkursu. Po tym terminie administracja lubimyczytać.pl dopuszcza wybór kolejnego laureata lub nieprzyznanie nagrody.
 
liczba postów na stronie: 
książek: 1750
Deutschland91
05-10-2019 16:03
Bardzo lubię sagi rodzinne,bo są to opowieści które zaciekawiają od pierwszego rozdziału. Mogę się wczuć w role obserwatora i wejść w świat bohaterów,razem z nimi odkrywać tajemnice z przeszłości i wspierać ich kiedy pokonują życiowe przeszkody na drodze. Bardzo przypadły mi do gustu sagi autorki Virginii Cleo Andrews,gdzie nie brakuje mrocznych tajemnic a życie bohaterów nie zawsze jest usłane różami.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 0
Herbina
06-10-2019 15:03
Lubię sagi bo:
1. Możemy identyfikować siebie i swych przodków z bohaterami książki.
2. Możemy poznać cała rodzinę.
3. W sagach z reguły występuje motyw wstydliwego rodzinnego sekretu.
4. Autor przygotowuje solidny research od strony historycznej.
5. Składają się z wielu tomów, co daje nam możliwość zżycia się z bohaterami.
6. Możemy obserwować zmiany socjopolityczne w historii danego kraju, a nie tylko jedna rodzinę.
7. Interesujące jest to jak poczynania danych członków rodziny wpływają na kolejne pokolenia.
8. Przenosimy się w nich do świata, który już przeminął.
9. Występuje w nich mnogość postaci, dobrych i złych.
10. Uczestniczymy w życiu interesujących postaci, zżywamy się z nimi przez pokolenia.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 91
AliceInWonderland
06-10-2019 22:43
„Śmierć nie jest kresem naszego istnienia – żyjemy w naszych dzieciach i następnych pokoleniach. Albowiem oni to dalej my, a nasze ciała to tylko zwiędłe liście na drzewie życia.”
Albert Einstain

Według mnie saga rodzinna to najtrudniejsza literacka wypowiedź artystyczna, ponieważ wymaga niezwykłej precyzji i kreatywności ze strony autora , jak również życiowej mądrości i doświadczenia.
Dlatego cenię ten rodzaj powieści głównie za jej budowę, czyli wielowątkową fabułę, dogłębną analizę psychologiczną charakteru bohaterów, wyjaśnianie motywów ich postępowania, barwny język opisujący tło historyczne i kulturowe danych wydarzeń oraz ambitne dialogi i wyraziste postaci.
Kolejnym atrybutem sagi rodzinnej jest dla mnie wachlarz emocji jaki mi oferuje. Wzbudza i rozwija poczucie piękna i radości, wzrusza, bawi, ale też pokazuje nieszczęścia, śmierć, tajemnice i konsekwencje wydarzeń, przedstawiając po prostu samo życie. I to zaledwie w tak krótkim czasie, między przeczytaniem pierwszej, a ostatniej karty powieści.
Dlatego saga rodzinna przede wszystkim uczy mnie człowieczeństwa i dojrzałości poprzez poddawanie w refleksję działań bohaterów i przekładanie ich na moją rzeczywistość. Wzmacnia więzi rodzinne, ugruntowuje moją tożsamość i uniwersalny system wartości oraz przypomina o sensie życia, którego osią przewodnią są relacje z najbliższymi.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 97
Gosia
07-10-2019 10:43
Uwielbiam sagi rodzinne, które pozwalają nam na bliższe poznanie całego rodu, a nie tylko chwilowe spotkanie z danymi bohaterami. Sagi rodzinne mają to do siebie, że opisują historię całego rodu, przez co są zdecydowanie bardziej rozbudowane, ale również pozwalają na poznanie wielu wątków i zrozumienie pewnych zachowań oraz podejmowanych decyzji. Takie sagi często również nawiązują do wątków historycznych i obrazują czasy, w których nie dane było nam żyć, a o których uwielbiam czytać. Tym chętniej sięgam po sagi rodzinne, gdy mogę się z nich coś dowiedzieć, nauczyć, poznać zamierzchłe zwyczaje i fakty sprzed dziesiątek, czy setek lat. Gdy saga napisana jest intrygującym językiem a sama historia odkrywa rodzinne tajemnice czyta się ją bardzo przyjemnie i w ogóle nie odczuwam grubości kolejnych tomów, a wręcz wyczekuję jak najwięcej stron z historią tego rodu!
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 9
Burgundowo
07-10-2019 11:55
Sagi rodzinne mają w sobie to COŚ.....Klimat magii, tajemnicy, nostalgii, tęsknoty za przeszłością, zadumy. Sięgając po sagę rodzinną, niejako wchodzę w życie jakiejś rodziny, staję się jej obserwatorem i czuję się, jak pełnoprawny jej członek.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 911
jolunia559
07-10-2019 13:13
Saga to jest cudowna podróż w czasie bez użycia "Machiny Czasu"To spotkanie z ludżmi,których już nie ma. Wędrówka do miejsc,które po latach są albo zniszczone,albo zapomniane.Wreszcie to wspaniała lekcja historii,gdyż zazwyczaj jej treść opiewa przynajmniej na kilkadziesiąt lat,jak nie dłużej.Czytając sagę mam wrażenie,że duchy unoszą się nad moją głową i szepczą na ucho swoje historie.Czuję zapach lat minionych i widzę świat w kolorze sepii.Niezapomniane wrażenia.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 2
Mateusz
07-10-2019 14:39
Uwielbiam literackie sagi rodzinne za to, że zawsze zawierają pyszną plątaninę spraw miłosnych i złamanych serc oraz malują odlew postaci w długim okresie czasu, aby zasadzić rodzinne tajemnice; odsłonić błędy, które przekazywane są od pokoleń potomkom aby powoli rozwikłać tajemnice trzymane mocno przez pokolenia.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 3
Oła
07-10-2019 19:06
Sagi są książkami nietypowymi, a nawet niezwykłymi. To, co sprawia, że uwielbiam te tomiska to ich wielowątkowość! Zawsze z niecierpliwością czekam na rozwój akcji i śledzę losy bohaterów, do których przywiązałam się. Lubię śledzić cudze życie, porównywać ze swoim, myśleć ,,co ja bym zrobiła", dlatego sagi są najlepszym rozwiązaniem, nie kończą się tak szybko! Do tego tło historyczne, z którego można dowiedzieć się wielu ciekawostek. Należę do teamu ,,im dłuższa książka tym lepiej", bo po przeczytaniu krótkiej historii czuję niedosyt. Sagi zawierają wszystko, co powinna mieć dobra książka, dlatego tak często po nie sięgam.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 479
Cantata
07-10-2019 22:46
W szkole z historii miałam ledwo trójkę. Moi rodzice zastanawiali się dlaczego akurat ten przedmiot przysparza mi tyle trudności, szczególnie że dużo czytam, i to właśnie książek historycznych. Powodem, dla którego historia, była moją piętą Achillesową, byli nauczyciele. W podstawówce uczyła mnie nauczycielka w-fu (sic!), której ulubionym zajęciem było malowanie paznokci i rzucanie w tych bardziej gadatliwych kredą, a w liceum trafiłam na ponad 80-letnią staruszkę, które otwierała podręcznik i monotonnym głosem czytała stronę po stronie. Żadna z nich nie potrafiła mnie zainteresować. Sagi historyczne w moim przypadku zrobiły całą robotę. Udało się połączyć przyjemne z pożytecznym. Z jednej strony powieści takie dostarczają rozrywki, emocji i wzruszeń a z drugiej przekazują nam wiedzę historyczną w przystępny i ciekawy sposób. Dodam, że o wiele łatwiej jest zapamiętać fakty, jeśli skojarzymy je z jakimś wydarzeniem, niż jeśli podane są w suchej, encyklopedycznej formie, a autorzy powieści historycznych starają się byśmy utożsamiali się z ich bohaterami, przez chwilę żyli ich życiem. Więc będąc młodą dziewczyną, wywiezioną na Syberię do obozu pracy, o wiele lepiej zapamiętamy tamtejsze realia niż czytając o tym w podręczniku, który pisany jest bez emocji.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 69
Hekate
07-10-2019 23:27
Sagi mogłabym czytać godzinami! Jest w nich coś takiego magicznego... Czytelnik bardzo szybko przywiązuje się do głównego bohatera, współodczuwa z nim emocje, martwi się o niego. Dlaczego tak jest? Otóż w kilku tomach razem z bohaterem przeżywamy kilka lat jego życia! Czujemy z nim tą silną więź, bo wydaje nam się, że towarzyszymy mu w każdej chwili jego istnienia, tak jakby istniał naprawdę. To najbardziej lubię w sagach, szczególnie że jestem osobą samotną. W opasłych tomach mogę znaleźć przyjaźń, mam się o kogo martwić. A wiecie co jest najgorsze w tych tomach? Że zawsze każdy tom kończy się w takim momencie, że po prostu z ciekawości trzeba sięgnąć po następny...
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
książek: 2432
LubimyCzytać
07-10-2019 23:59
Konkurs zakończony.
Dziękujemy za wszystkie odpowiedzi.
Zwycięzców wyłonimy niebawem.
Użytkownicy oznaczyli ten post jako spam
Aby napisać wypowiedź musisz być zalogowany. Logowanie
Moderatorzy
Autorzy w tej dyskusji
zgłoś błąd zgłoś błąd