Cytat
Piotr Strzeżysz
Rower to wolniejsze odkrywanie, głębsze poznawanie, wolność wyboru, niezależność, samowystarczalność. Rower prowadzi cię do miejsc, o których nie wiedziało się, że istnieją, pomaga przeżyć chwile, o których nie myślało się, że mogą się wydarzyć. Nieplanowane, ulotne jak kurz nieprzebytych jeszcze dróg. Gdyby nie rower, umknęłyby niezauważone, przejechane, migawkowo dostrzeżone z okna pędzącego autobusu albo jeepa. Bo są takie chwile, obrazy i spotkania, które zdarzają się tylko gdzieś pomiędzy, a rower pozwala im zaistnieć.
Piotr Strzeżysz (z książki Campa w sakwach, czyli rowerem na Dach Świata)
słowa kluczowe: rower, podróż, spotkanie
dodał: Kosiek
Czytelnicy którzy lubią ten cytat

Cytaty autora, Piotr Strzeżysz (12)
  • Rower to wolniejsze odkrywanie, głębsze poznawanie, wolność wyboru, niezależność, samowystarczalność. Rower prowadzi cię do miejsc, o których nie wiedziało się, że istnieją, pomaga przeżyć chwile, o których nie myślało się, że mogą się wydarzyć. Nieplanowane, ulotne jak kurz nieprzebytych jeszcze dróg. Gdyby nie rower, umknęłyby niezauważone, przejechane, migawkowo dostrzeżone z okna pędzącego autobusu albo jeepa. Bo są takie chwile, obrazy i spotkania, które zdarzają się tylko gdzieś pomiędzy, a rower pozwala im zaistnieć. więcej
    Piotr StrzeżyszCampa w sakwach, czyli rowerem na Dach Świata
  • Może każde takie spotkanie, ci wszyscy przypadkowi ludzie na mojej drodze, zabierają jakąś cząstkę mnie, a ja zabieram cząstkę ich, i jedyne co po nas pozostaje, to niewyraźne, rozmazane powidoki, w których później, po latach, na próżno usiłujemy siebie odnaleźć. więcej
    Piotr StrzeżyszPowidoki
  • Gdyby ktoś go zapytał, gdzie zatem jest to jego miejsce, nie potrafiłby odpowiedzieć, ale podświadomie czuł, że ono jest gdzie indziej i że myślenie o nim budzi w jego sercu nieokreśloną tęsknotę i nieuzasadnioną do końca nostalgię. Oczywiście, w swojej wiosce miał własny dom, a w nim bujany fotel, stare pianino i przyzwyczajenia, które częściowo określały jego tożsamość, ale na dobrą sprawę zawsze odczuwał pewnego rodzaju niedopasowanie i rozdźwięk między tym, co miał, a tym, co czuł. więcej
    Piotr StrzeżyszSen powrotu
  • Krople deszczu rozbryzgują się o tropik. Uwielbiam ten dźwięk. Jest w nim coś pierwotnego, podobnie jak z ogniem. Niby żywioł, ale uspokaja [...]. więcej
    Piotr StrzeżyszMakaron w sakwach, czyli rowerem przez Andy i Kordyliery
  • (...) życie jest za krótkie, żeby się spieszyć. więcej
    Piotr StrzeżyszMakaron w sakwach, czyli rowerem przez Andy i Kordyliery
  • Tylko gdzie może być to szczęście, jeśli nie w tobie? No, gdzie? Widzisz, ludzie zazwyczaj nie potrafią żyć, po prostu, tak najzwyczajniej w świecie żyć... więcej
    Piotr StrzeżyszSen powrotu
  • ciągle zastanawiam się, skąd ci wszyscy ludzie się biorą. Skąd się biorą na mojej drodze? Dlaczego właśnie oni i dlaczego właśnie ja? Może są częścią mnie, a ja jestem częścią ich i nawet nie trzeba się bardzo wysilać, aby poczuć, że wszyscy jesteśmy tym samym. A jeśli tak, to może wcale nie trzeba nigdzie jeździć, niczego szukać, nie stawiać pytań i nie szukać na nie odpowiedzi, a nasz odciskany gdzieś po drodze ślad sam się ocali od zapomnienia... więcej
    Piotr StrzeżyszSen powrotu
  • Podróż jest przecież w pewnym sensie rozpadem, zagubieniem siebie, dezintegracją, ale jednocześnie jest też poszukiwaniem, wciąż od nowa, każdego dnia, w codziennie podejmowanym wysiłku odpowiedzi na różne pytania - nawet jeśli nigdy nie były wypowiedziane ani nawet pomyślane, choć może dzięki temu zdają się bardziej rzeczywiste. Kiedy nikt mnie nie pyta - mam wrażenie, że znam odpowiedź, ale gdy tylko ktoś zadaje pytanie - gubię się, uciekają mi słowa i znaczenia. więcej
    Piotr StrzeżyszPowidoki
  • A jazda z wiatrem wiejącym siedemdziesiąt kilometrów na godzinę, wiatrem wiejącym w plecy, jest czystą poezją. Jest poezją pozbawioną słów, tworzoną bez duchowych przewodników, map i drogowskazów, jest poezją bez poetów, sama w sobie jest wierszem... więcej
    Piotr StrzeżyszSen powrotu
  • Może właśnie w taki sposób powinno się żyć, może po to się żyje? Siedzieć na gołej, ciepłej ziemi, słuchać, jak grube krople deszczu rozbryzgują się na blaszanym dachu, zajadać dojrzałe mango i zalewając palce lepkim sokiem, przechwytywać w obcych spojrzeniach żółty kombinezon niezmiennie uśmiechającej się Lupe. więcej
    Piotr StrzeżyszSen powrotu
Zobacz wszystkie
Jak mogę dodać nowy cytat?
Znajdź autora lub książkę, następnie w sekcji "cytaty" kliknij link Dodaj cytat.
Popularne tagi cytatów
więcej
zgłoś błąd zgłoś błąd