Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Cezary Jellenta

(Napoleon Hirszband, Ary, Euzebiusz, Florestan, Orestes, Orpion, Robon Dion, Jan Zarycz, Alastor, C.J.)

Pisarz i krytyk literacki i artystyczny. Urodził się jako Napoleon Hirszband w rodzinie urzędnika bankowego Hermana Hirszbanda. Kształcił się w II Gimnazjum w Warszawie (do 1880), na Uniwersytecie War... Pisarz i krytyk literacki i artystyczny. Urodził się jako Napoleon Hirszband w rodzinie urzędnika bankowego Hermana Hirszbanda. Kształcił się w II Gimnazjum w Warszawie (do 1880), na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale prawnym (do 1884), a następnie w Monachium, gdzie studiował filozofię. Literaturę zawodowo rozpoczął uprawiać około roku 1880, współpracując z pismami "Prawda" i "Ateneum". Karierę adwokacką, rozpoczętą w 1885, porzucił około 1888, wrócił do niej w 1893, ale po 1905 pozostawał adwokatem już tylko formalnie, pochłonięty publicystyką i pisarstwem. Związany z radykalną inteligencją, rzecznik literatury Młodej Polski. Redagując w latach 1903-1906 "Ateneum" współpracował m.in. z Wacławem Nałkowskim, z filologiem i orientalistą Ignacym Redlińskim, z pisarzem i satyrykiem Adolfem Nowaczyńskim; drukował Tetmajera, Micińskiego, Żuławskiego, przekłady Czechowa, Wellsa i innych.

"Ateneum" nie stroniło także od aktualnej problematyki politycznej: cykl artykułów popierających rewolucję 1905 roku w Rosji stał się przyczyną konfiskaty pisma. U Jellenty przeprowadzono rewizję; w obawie przed aresztowaniem uciekł na początku 1906 z rodziną do Niemiec, gdzie mieszkał m.in. w Berlinie, Lipsku i Dreźnie. W 1908 wznowił w Niemczech wydawanie "Ateneum", ale ukazały się tylko dwa numery pisma. W tym czasie nawiązał kontakty z przedstawicielami niemieckiej socjaldemokracji, spotykał się m.in. z Augustem Beblem i Kalem Liebknechtem W 1911 Jellenta przeniósł się z Niemiec do leżącego w granicach Austro-Węgier Krakowa i rozpoczął w 1912 redagowanie miesięcznika kulturalnego "Rydwan" prowadząc równocześnie odczyty na Uniwersytecie Jagiellońskim i w innych miastach Galicji. Po ogłoszeniu przez władze carskie w 1914 amnestii dla przestępców politycznych wrócił do Warszawy, gdzie podjął współpracę z "Kurierem Porannym".

Po wojnie wznowił na krótko w 1919 wydawanie "Rydwanu", a od 1923 do 1927 redagował czasopismo o tematyce muzyczno-teatralnej "Biały Paw". Zwolennik Piłsudskiego, co znalazło wyraz m.in. w jego twórczości ("Józef Piłsudski jako pisarz i mówca", Warszawa 1929). W latach 1926-1933 podróżował kilkakrotnie po Europie wygłaszając w różnych krajach (Francja, Belgia, Holandia, Niemcy, Austria, Czechosłowacja, Rumunia) cykle odczytów popularyzujących kulturę i literaturę polską. Odczyty te prezentował także w różnych miastach w Polsce.

Od 1934 wypoczywał i leczył się w Otwocku, gdzie zmarł. Pochowany na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie.

Miał dwóch synów: Alfreda, który zginął młodo w wojnie polsko-bolszewickiej w sierpniu 1920 i Stefana, który m.in. brał udział jako oficer w kampanii wrześniowej 1939 roku, w której bronił warszawskiego Grochowa i Saskiej Kępy i walczył w 336 pułku piechoty pod dowództwem generała Waleriana Czumy, a po wojnie napisał biografię ojca.

Napisał m.in.: "Byrona w urywkach"; przekład "Italien" Heinego w wyborze pism Heinego (1889); "Studia i szkice filozoficzne" (1891); "W przesileniu - wykrawki z życia" (1894); "Wszechpoemat i najnowsze jego dzieje" (1894); "Eusapjada"; "Forpoczty" (wraz z Wacławem Nałkowskim i Marią Komornicką, 1895); "Galeria ostatnich dni" (1897); "Nurty-ogniwa dramatyczne" (1896, 1891); "Juliusz Słowacki dzisiaj" (1900); "Cyprian Norwid" (1909); "Wiatraki Don Chichota. Pamiętnik-scenariusz" (opis podróży po Europie, 1933); nowele, powieści (cykl "Krwawe lilie" 1924-1929), pamiętnik z okresu I wojny światowej "Wielki zmierzch" (1924), a także ostatnia książka Jellenty – wydane w 1935 "Sosny otwockie – obraz miasta uzdrowiska" (reprint w roku 2000, w 65. rocznicę śmierci).

źródło opisu: http://pl.wikipedia.org/wiki/Cezary_Jellenta

źródło zdjęcia: http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/26752/h:193/

pokaż więcej
Data urodzenia:
13 kwietnia 1861

Data śmierci:
wrzesień 1935 (data przybliżona)

Płeć:
mężczyzna

Miejsce urodzenia:
Warszawa

Oficjalna strona:
Przejdź do strony www

Tematyka:
krytyka literacka, pamiętniki

Dodany przez:
Sneżko Snegović

Wszystkie Poza moją biblioteczką W mojej biblioteczce Pokaż książki znajdujące się:
Wiatraki Don Chichota: pamiętnik-scenarjusz
Wiatraki Don Chichota: pamiętnik-scenarjusz
Cezary Jellenta

6 (1 ocen i 1 opinii)
Wiatraki Don Chichota: pamiętnik-scenarjusz
Pamiętnik napisany przez Cezarego Jellentę podczas jego podróży (1926-1933). Obecnie można go przeczytać jedynie w bibliotece POLONA na stronie www.polona.pl.
czytelników: 1 | opinie: 1 | ocena: 6 (1 głos)
Wielki zmierzch. Pamiętnik
Wielki zmierzch. Pamiętnik
Cezary Jellenta

5,5 (2 ocen i 1 opinii)
Wielki zmierzch. Pamiętnik
Od sierpnia 1914 do 10 stycznia roku następnego mieszkający samotnie w Hotelu Europejskim Cezary Jellenta prowadził regularnie zapiski o charakterze pamiętnikarskim. [...] Jest to niewątpliwie jeden z...
czytelników: 5 | opinie: 1 | ocena: 5,5 (2 głosy)

Wywiad z autorem

Chciałbyś zadać pytanie swojemu ulubionemu autorowi?
Dołącz do grupy „Rozmowy z autorami” i zaproponuj pytania, my zorganizujemy wywiad.

Dyskusje o autorze

2
4
1
Tylu naszych czytelników chce przeczytać książki tego autora.
Tyle osób przeczytało książkę tego autora.
Tyle książek tego autora znajduje się w naszej bazie.

Fani autora (0)

Lista jest pusta
Czytelnicy (4)

zgłoś błąd zgłoś błąd