Paul Celan

(Paul Antschel)

Paul Celan urodził się w Czerniowcach (Cernăuţi) na Bukowinie w niemieckojęzycznej rodzinie żydowskiej. Uczęszczał do niemiecko-hebrajskiej szkoły podstawowej i do rumuńskiego gimnazjum, w którym zdał... Paul Celan urodził się w Czerniowcach (Cernăuţi) na Bukowinie w niemieckojęzycznej rodzinie żydowskiej. Uczęszczał do niemiecko-hebrajskiej szkoły podstawowej i do rumuńskiego gimnazjum, w którym zdał w 1938 roku maturę. W tym samym roku rozpoczął studia medyczne w Tours, ale powrócił w roku 1939 do Czerniowców, aby rozpocząć studia romanistyczne. W 1940 roku Związek Radziecki zajął północną Bukowinę i zarazem Czerniowce, niemniej Celan mógł kontynuować studia. Zajęcie regionu przez wojska rumuńsko-niemieckie spowodowało przesiedlenie Żydów do gett. Jego rodziców wysiedlono w 1942 roku. Ojciec zmarł na tyfus w obozie w Naddniestrzu, matka została zastrzelona.

Od 1942 do 1943 Celana przetrzymywano w różnych rumuńskich obozach pracy, gdzie pracował przymusowo przy budowie dróg. Po ponownym zajęciu Bukowiny (Czerniowce w sierpniu 1944) przez Sowietów poeta wrócił w grudniu 1944 do Czerniowców i podjął studia. W latach 1945-1947 mieszkał w Bukareszcie, gdzie pracował jako lektor i tłumacz. Potem uciekł z totalitarnej ojczyzny przez Węgry i Wiedeń do Paryża, gdzie osiedlił się w 1948 roku. Jeszcze w tym samym roku ukazał się jego pierwszy ważny tomik wierszy: '"Der Sand aus den Urnen (Piasek z urn).

W Paryżu poznał Celan w 1951 roku swoją przyszłą żonę, Gisèle de Lestrange, którą poślubił rok później. Także w 1952 roku ukazał się tomik Mohn und Gedächtnis (Mak i pamięć) wraz ze znanym wierszem Todesfuge (Fuga śmierci). W 1955 roku otrzymał francuskie obywatelstwo i urodził mu się syn Eric (jego pierwsze dziecko zmarło wkrótce po porodzie).

W kwietniu 1967 Celan i jego żona zdecydowali się na separację. Paul Celan zmarł w nocy z 19 na 20 kwietnia 1970, prawdopodobnie w wyniku samobójstwa.

źródło opisu: http://pl.wikipedia.org/wiki/Paul_Celan

źródło zdjęcia: http://panathinaeos.wordpress.com/2010/06/14/ingeborg-bachmann-and-paul-celan-herzzeit/

pokaż więcej
Fani autora
7
136
373
Tylu naszych czytelników chce przeczytać książki tego autora.
Tyle osób przeczytało książkę tego autora.
Tyle książek tego autora znajduje się w naszej bazie.

Fani autora (22)

Czytelnicy (136)

Cytaty tego autora (21)

Nie na moich wargach szukaj ust, / obcego – nie przed bramą, / nie w oku – łzy. / Siedem nocy wyżej wędruje czerwień do czerwieni, / siedem serc głębiej dobija się ręka do bramy, / siedem róż później szumi źródło.
Mogę cię jeszcze widzieć: echo, / wyczuwalne czułymi / słowami, na grani roz- / stania. / Twoja twarz płoszy się cicho, / kiedy nagle, / jak od lampy, staje się jasno / we mnie, w miejscu, / gdzie najboleśniej mówi się: Nigdy.
Tchnienie nocy jest twym prześcieradłem, ciemność się kładzie przy tobie. / Dotyka twoich kostek i skroni, co życia cię budzi i snu, / Tropi Cię w słowie, w pragnieniu, w myśli, / śpi u każdego z nich, wodzi cię na pokuszenie, / wyczesuje sól z twoich rzęs i podaje ci ją do stołu, / wysłuchuje piasek z twoich godzin i podsuwa go tobie. / I co było w niej różą, cieniem i wodą, / tobie nalewa.
zgłoś błąd zgłoś błąd